Dinladiğiniz müzik genç müzisyenin albümünden alınan "Confessions To My Daughter" isimli çalışmasıdır.

Caz dünyasını yakından izlemeyi sevenler son yıllarda bu müziğe taze bir nefes getiren genç müzisyenler arasında öne çıkan isimlerden birinin Ambrose Akinmusire olduğunu mutlaka farketmişlerdir. Üstelik, üstüste trompetin en önemli iki ödülünü (Thelonious Monk Interational Jazz Competition ve Carmine Caruso International Jazz Trumpet Solo Competition -ki bu ikincisi özellikle trompet dünyası için çok önemli bir ödüldür-) birden kazanan birini farketmemek pek mümkün olmasa gerek. 1982 yılında dünyaya gelen genç müzisyen Kaliforniyalı. Berkley Lisesi`nde okumuş, oradan kazandığı burs sayesinde önce Manhattan School of Music ardından da Berklee Colloge of Music...

İşin komik yanı, ilk başlarda aslında matematikçi olmak istediğini söylemesi. Onu yakından tanıyanlar zaten neşeli ve hareketli bir çocuk olduğunu söylüyorlar ama matematikçi olma kısmı gerçek mi, abartı mı bilmiyoruz fakat matematik eğitimi almak için Stanford`a gitmeye kararlıymış. İyi ki olmamış...

Ambrose Akinmusire (soyadı Ah-kin-moo-si-ree şeklinde okunuyor) ilk olarak Manhattan School of Music`i seçmiş ama okulun öğrenci yapısına bakınca kendini oraya göre fazla asi bulmuş. Metodum, diyor, cazın geleneklerine kendi yeteneklerimle dokunan bir yöntemdi. Aslında, bu duygusunu daha geniş biçimde şöyle özetler genç müzisyen; "Gospel müzikten bir duygu alırsın, sonra eski caz müzisyenlerinin çalarken enstrümanlarıyla olan ilişkilerine ve stillerine bakarsın... Ben bunu yaptığımda aralarında çok da fark olmadığını görüyordum, temelde çaldıkları aslında gospel müziğiydi, bunu nasıl çalıyor olurlarsa olsunlar ya da hangi enstrümanla çalarlarsa çalsınlar çaldıkları gospeldi."

Ardından, 2007 yılı bir dönüm noktası olur çünkü en saygın yarışmalardan biri sayılan Thelonious Monk yarışmasını kazanmıştır. Ödülü kazanmasının ardından yaptığı açıklamada "trompeti seçtim çünkü topu topu üç tane düğmesi vardı" gibisinden snob görünen kimi açıklamalar yapar. Aşırı özgüven göstergesi mi acaba? Çünkü, benzeri açıklamalar yapmaya devam eder; "Gerçekten trompeti seçmemin arkasında ilginç bir öykü yok, kendimi bir müzisyenden ziyade bir sanatçı olarak görmek hoşuma gidiyordu, ne seçmem gerektiğini düşünürken trompeti denedim, hoşuma gitti, çalmayı sevdim ama benim favori enstrümanım değildir... Favori enstrümanım çellodur." (Bu arada piyano, davul dahil her şeyi çalabildiğini ama telli olan aletlere karşı bir türlü aynı beceriyi gösteremediğini söylüyor.)

Böyle anlatmasına rağmen çevresinin gözlemi onun aslında işinde oldukça ciddi, son yıllarda cazın ihtiyacı olan yeniliği getirecek kadar işin üzerinde düşünen ve yetenekli biri olduğunu söylüyorlar. Bunu, belki şu söylediğinde bulmak mükün; "Bazen, gerçekten çok cahilcesine, önemsemeden müzik yapmak istiyorum, bazen de ne yapmak istediğimi detaylı ve açık bir şekilde anlatmak istiyorum. Bu iki duygunun bir arada yaşanmasında bir sakınca yoktur umarım."

Kendini böyle anlatan cazın en yeni ümit vaadeden müzisyenlerinden Akinmusire caz sektörünün neredeyse tamamının önemle karşıladığı albümü "When The Heart Emerges Glistening"i Nisan (2011) ayında yayınladı.

Albümde aynı zamanda akıl hocası olan ektileyici piyanist Jason Moran ile çalışmış. Albümdeki parçaların önemli bir kısmı ise kendi besteleri. Kimi eleştirmenler albümü bir süite benzetiyor, kimileri de farklı bir diyalog şekli olarak tanımlıyor ama herkes müzisyenlerin söylemeyi sevdiği tabirle albüm için The playing is killin` diyor...

Yeteneklerine inancı tam olan insanların içten içe duydukları sınırsız özgüven ile "cazı değiştirmek istiyorum" diyor, "bunu, herhangi bir kibir ya da bahane olmaksızın doğrudan yapmak istiyorum... Eğer bunu yapmayı başarabilirsem hiç değilse birileri için, bu müziği daha ilerileri taşımak için ilham veren biri olabilirim... Cazın yıllardır aynı yerde durduğunu görebiliyorum oysa her on yılda bir müzikte yeni bir hareket, yeni bir devinim gerekli. Klasik müzikte bu bir şekilde oluyor, hip hop`ta oluyor, her tür müzikte bir şekilde oluyor, caz için de aynı nedenler geçerli olmakla birlikte nedense olmuyor... Bunu değiştirmek istiyorum..."

İşte, işin tam da bu noktasında, yaptığı müziğin iddialarını ispat edip etmediğine bakmadan sırf bu sözleri söyleyebilme, iddia etme ceraseti, inadı ve kararlılığı yüzünden Ambrose Akinmusire`ye hayran oluyoruz. Gerisi nasılsa bir şekilde olacaktır. Önemli olan tüm bunları suyun akışını değiştirmeyi başarabilen önceki ustaları gibi yapabileceğini inanıyor ve iddia ediyor olmasıdır.

Cazkolik.com / 05 Haziran 2011, Pazar