Merhaba sevgili Cazkolik okuyucuları,

Biliyorum yazılarımın arasını her geçen ay daha çok açıyorum ama eminim olan biteni anlattığımda beni mazur göreceksiniz. Etkinlikler bittikten sonra dönüp bakınca gördüm ki bu son iki ay hayatımın en yoğun iki ayı olmuş aslında...

Geçen sene ağırladığımız Amerikalı dostlarım ve hocalarımla o kadar güzel vakit geçirmiştik ki onlar da bana aynı duyguları yaşatmak ve aynı zamanda daha çok birlikte olabilme fırsatı yaratmak için Ekim ayında University of Virginia, Virginia Commonwealth University ve James Madison University gibi bir dizi üniversitede vereceğim bir workshop turu ayarladılar. Biz de eşim Ayça`yla bu Amerika yolculuğunu fırsat bilip zaten uzun süredir aklımızda olan albüm projemizi gerçekleştirmek için yola koyulduk.

Hacettepe Caz`ın açılışı için bestelenen `Ben Seni Sevdiğimi` isimli Karadeniz türküsünün caz varyasyonundan sonra gördük ki Türk ve Amerikan müzisyenlerinin harmanından eşsiz bir müzik doğuyor. Bu özel kimyayı yakalamışken caz standartlarından seçtiğimiz şarkı listemize neden bir kaç da türkü eklemeyelim diye düşündük. Ayça Karadenizli olduğu için aklına hemen `Batum` türküsü geldi. Balad olarak da Azeri türküsü `Ayrılık`ı seçtik. Oniki günlük turne süresince Washington`dan Baltimore`a, Richmond`dan Charletsville`e, Harrisonburg`den tekrar Richmond`a yaptığımız yolculuklar, gündüz workshop gece konser şeklinde hemen hemen her güne sığdırdığımız yoğun programın üstüne bir de albüm için stüdyoya girmek... Evet, tüm bunları yapmak bir hayli yorucu oldu belki ama müzik tutkunu yeni yeni insanlarla tanışmanın, senelerdir görmediğim arkadaşlarımla bir araya gelmenin, yıllar önce benim oturduğum sıralarda oturup workshoplarımı dinleyen heyecanlı öğrencileri görmenin ve müzikle yatıp müzikle kalkmanın verdiği keyfi kelimelerle tarif etmeme imkan yok.

`TNT` parçasını VCU öğretim üyeleriyle çaldığımız konserden bir video (Tıklayın)

Albümdeki şarkılardan biri; Dearie`s Blues (Tıklayın)

Songwire Stüdyoları`nda gerçekleştridiğimiz kayıtlarda bizlere gitarda ve pedal steelde Trey Pollard (ayrıca albümün prodüktörlüğünü de kendisi üstlendi), saksafon ve rhodesta Skip Gailes, basta Cameron Ralston ve Andrew Randazzo, gitarda ve banjoda Adam Larrabee, trompette John D`earth ve perküsyonda Brian Jones eşlik ediyor. Enstrümanlardan da anlayacağınız üzere değişik kombinasyonlar denedik. Ayrılık türküsünü banjoyla kaydetmeye karar verdiğimizde biz bile Adam`ın şarkının ruhunu bu kadar güzel yakalayabileceğini düşünmemiştik. Bu stüdyo deneyiminden sonra bir kez daha anladım ki hangi dilde olursa olsun birbirini dinleyen ve dinlediği için de anlık bir melodiye bile anında karşılık verip, cazın `soru-cevap` doğasını yansıtabilen müzisyenlerle çalışmak inanılmaz keyifli ve tatmin edici. Onlarla her çalışımda yeniden ilhamla doluyor ve Türkiye`de yaşamamdan dolayı gözüme inen perdelerden kurtulabiliyorum.

Albümün mixing & mastering çalışmaları devam ediyor, Mart ayında Roma`da yapılacak olan `Jazz on the Road` festivalindeki konserimizden sonra muhtemelen Nisan ayı başı gibi yayınlayacağız.

Kasım ayına gelirsek... Saksafoncu Jason Scott`ın yaklaşık bir ay süren ziyareti boyunca verdiğimiz konserler ve workshoplardan sonra diğer konuklarımız Francesco Angiuli, Howard Curtis ve Doug Richards`ın gelişiyle bizim için tam bir bayram havası yaşandı. Doug Rirchards`ın Yaşar Üniversitesi`ndeki Caz Bölümü`nün açılışı şerefine bestelediği `İki Keklik Jazz Variations` prömiyeri İzmir Türk Amerikan Derneği`nde, saksafonda Jason Scott, basta İtalya`dan gelen arkadaşım Francesco Angiuli, davulda hocam Howard Curtis, vokalde Ayça Kartarı ve Yaşar Üniversitesi Oda Orkestrası eşliğinde gerçekleşti. Konserde benim de yer aldığım çift davullu ve perküsyonlu parçaların ardından bitişi İki Keklik türküsüyle yaptık. Videolara şu linklerden ulaşabilirsiniz:

1. Bölüm (Tıklayın)

2. Bölüm (Tıklayın)

Bize adeta doping etkisinde bulunan bu konserden sonra hafta boyunca Howard Curtis, İzmir`deki Güzel Sanatlar Liseleri`nde ve çeşitli liselerde gerçekleştirdiği workshoplarda İzmirli küçük izleyicilerle buluştu. Haftayı Yaşar Üniversitesi`ndeki masterclassla noktaladık ve istemeye istemeye de olsa misafirlerimizi kendi ülkelerine yolculadık...

Umarım bu etkinliklere katılan herkes, tüm öğrencilerim, liselerde ulaşabildiğimiz tüm gençler benim kadar ilham dolmuş ve bu insanların ne kadar değerli müzisyenler olduklarını, geldikleri yerler ne olursa olsun hala bir çocuk merakı ve heyecanıyla öğrenmeye çabaladıklarını görebilmişlerdir. İçlerinde ufak da olsa bir `caz` kıvılcımı yakabilsiydek ne mutlu bana...

Emre Kartarı
Aralık, 2011