Dinlediğiniz müzik Astor Piazzolla ve Gary Burton`ın "The New Tango" isimli albümünden alınan "Vibraphonissimo"dur.

Tüm otoritelerin ortak fikridir sanırız, eğer Astor Piazzolla olmasıydı 20. yüzyılın en önemli müziklerinden tangonun bir alt türü sayılan `Nuevo Tango` yani klasik, jazz ve tangonun karışımı olan `Yeni Tango` herhalde bugün varolmayacaktı.

Astor Piazzolla, tangonun kaybolmaya yüz tutmuş bir müzik olmasını önlediği gibi dünyanın her tür müziğine kendi penceresini açan bir yapısı olduğu için cazında kendi ekseninde çekici bir kırılma yaşatmış, bandoneon isimli içinde binlerce serçenin ötüştüğü harika enstrümanın kendisinden sonraki ustalarını yönlendiren neredeyse yegane isim ve Arjantin`in müzikal geleneğini dünya çapında ihraç eden emsalsiz bir yaratıcı olmuştur.

Bununla birlikte, `Nuevo Tango`nun yaratıcısının kişisel olarak en çok beslendiği dönem ise New York Greenwich Village`da geçirdiği yıllardır. Otuzlu yılların swing dönemine benzer bir zenginliğe sahip olan o yıllarda Piazzolla kişisel müzikal bavulunda taşıyarak getirdiği Arjantin tangosuna caz müziğini katmayı bu yıllarda başarmış, birlikte aynı dönemi ya da kendinden sonraki dönemleri paylaşan pek çok iyi müzisyenin de müzikal kalplerine önemli etkiler bırakmıştır.

NPR`dan Simon Rentner`in kaleme aldığı çalışma Astor Piazzolla`nın gerek birlikte çaldığı, gerekse de etkilediği 5 farklı müzisyen ve albümle `Nuevo Tango`ya ilişkin kurduğu çarpıcı köprüyü müzikseverler için gözler önüne seriyor. Biz de sizler için aralara eklediğimiz kendi ufak tefek notlarımızla size aktarıyoruz.

Astor Piazzolla with Gary Burton; "The New Tango"

Astor Piazzolla`nın ellili yıllarda bestelediği karmaşık ve sıradışı, kompleks tango besteleri dönemin tango dünyası tarafından aşırı modern ve anlaşılmaz, tangonun ruhuna aykırı bulunarak reddedildi. Aslında, bir çok kişi Astor`u alenen dövmek bile istedi ama sonraki yıllarda Piazzolla, vibrafon ustası Gary Burton ile bu albümü kaydederken sahip olduğu kötü şöhreti aslında sevdiğinin farkına vardı. Zaten albümün içine de bu duygusunu "Bu tango destroyerinden Gary`e teşekkürler" diyerek yazmıştı.

Pablo Ziegler Quartet; "Tango & All That Jazz"

Arjantin`li piyanist Pablo Ziegler on yıldan fazla bir süre, neredeyse ölümüne kadar Astor ile birlikte çaldı, turnelere çıktılar. Bugün, eğer "Nuevo Tango" mirasını taşıyan bir kişi varsa o da Pablo Ziegler`dir. Pablo Ziegler ile vibrafonist Stefon Harris bu albümde Astor Piazzolla`nın tanınmış bestesi "Michelangelo `70"i birlikte yorumluyorlar. Michelangelo, yetmişli yılların Buenos Aires`in de müziseyenlerin bir araya gelerek tango, folklorik müzikler ve jazz hatta oda müziği yaptıkları efsanevi bir yerdi.

Dino Saluzzi: "Andina"

Arjantin`li ünlü müzisyen Dino Saluzzi bir keresinde "Tango, cazdan çok daha karmaşık bir müziktir" demişti. Kendi müziğini çalan Saluzzi bestelediği müzikler için deneysel ve avantgart soundları kullandığı gibi Uruguay`ın Candombe`si, Arjantin`in Milonga`sı gibi yerel folkloru da kullanıyordu. Dino Saluzzi, Astor Piazzolla`ya karşı büyük bir sevgi ve saygı beslese de kendi müziğini onun yanında etiketlemekten de kaçınmıştır. Müziğinin daha açık bir yapısı vardır ama bu yapıyla belirgin bir biçimde oynamaktadır. Saluzzi`nin tek solo kaydı olan "Andina"da ne demek istediğimiz daha iyi anlaşılabilir.

Richard Galliano And Michel Portal: "Blow Up"

Şehir efsanesi olarak dolaşan bir söze göre, ünlü Fransız akordiyon ustası Richard Galliano bir müzisyen olarak hayranı olduğu Astor Piazzolla`nın çalgısı bandoneonu çalmak ister, başlar ama bir türlü istediği gibi olmamaktadır. Piazzolla ile bir araya geldiğinde niye onun gibi çalamadığını sorar, Piazzolla ise ona başka bir şey öğütler; "Deli misin sen" der, "Niye en iyi bildiğin kendi çalgın akordiyon varken başka bir kültürün çalgısını çalmaya çalışıyorkun ki, elindekinin en iyisini çalmaya bak!" Gerçekten ikisi arasında böyle bir konuşma geçmiş midir yoksa bu üretilmiş bir yaygın dedikodu mudur bilinmez ama Galliano`nun bandoneon yerine akordiyon çaldığı da bir gerçek.

Galliano`nun ustası kabul ettiği Piazzolla`ya karşı büyük bir saygısı olduğunu biliyoruz. Hatta 2003 yılında yayınladığı "Piazzolla Forever" albümü bu saygıyı anlatır. Buna rağmen Galliano müziklerinde sadece tangodan değil tüm dünyadan esinler taşır. Bestecilik yanı her ne kadar çok yoğun değilse de inanılmaz bir sahne doğaçlamacısıdır. Bu açıdan trompetçi Wynton Marsalis ile muhteşem işbirlikleri halen devam ediyor. Buraya aldığımız albümde ise harika bir duo çalışması söz konusu. Galliano ile bir başka Fransız bas klarnetçi ve soprano saksofonist Michel Portal bir jam olarak besteledikleri parçaları "Mozambique" bu açıdan örnek verilmesi gereken en mükemmel parçalardandır.

Cazkolik.com / 07 Ağustos 2011, Pazar