Cazkolik.com
Radyo Cazkolik İnternet üzerinde cazkoliklerin
buluştuğu bir caz radyosudur
CazFM.com canlı yayınını dinliyorsunuz.
 
Türkiye'nin Caz Takvimi

Asena Akan

Mekan: Jazz Company, Talimhane, Taksim
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 22:00
Etkinlik Bilgisi : "İstanbul`un İzleri" albümünden şarkılar ve yeni bestelerle Asena Akan bu akşam Taksim Jazz Company`de.


Ezgi Aktan

Mekan: Kuzguncuk Sanat, Kuzguncuk No:85 (Rez: 0 553 228 4463)
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 21:00
Etkinlik Bilgisi : Son albümünden şarkılarla Ezgi Aktan bu akşam Kuzguncuk Sanat`ta.


27. Akbank Caz Festivali: Sattas

Mekan: Moda Sahnesi, Moda, Kadıköy
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 22:00
Etkinlik Bilgisi : Türkiye`nin tek reggae grubu Sattas bu akşam şarkılarıyla Moda Sahnesi`nde.


Sibel Demir Band

Sanatçı: Sibel Demir vo, Janusz Szprot p, Murat Ulus b, Burak Durman d.
Mekan: SAMM`s Bistro Uğur Mumcu Cad No 19 GOP Ankara 0 312 447 9 000
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 20.30
Web Adresi: http://www.hotelsamm.com
Etkinlik Bilgisi : Sibel Demir İstanbul`da doğdu. Müziğe İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Koro Şarkıcılığı bölümünde başladı. Aynı okulun Opera bölümünde lisans öğrenimine devam etti. Rezonans, Borusan ve Sirene Korolarında yer aldı. Opera öğrenimine devam ederken caza ilgi duydu. Sibel Köse ile caz vokal çalıştı. İÜ Devlet Konservatuvarı mezuniyetinden sonra 2016 Nardis Jazz Club vokal yarışmasında Pulawy Jazz Workshop ödülü kazandı. Klasik şan ve caz vokal çalışmalarını sürdüren Sibel Demir 17 Kasım`da Houseband eşliğinde Ankara`da SAMM`s bistro da...


27. Akbank Caz Festivali: Midnight Session: DJ Nomad

Mekan: Babylon Bomonti, Şişli
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 23:59
Etkinlik Bilgisi : Bu akşam Ephemerals konserinin ardından DJ setinin başına DJ Nomad geçecek.


Luis Ernesto Gomez & Latin Jazz Band

Sanatçı: Luis Ernesto Gomez (vo, tumba), Gülseren Gomez (vo, perc), Semih Sural (tp), Michel Lotz (keyb), Osmar Jose Lara (b), Riccardo Marenghi (d).
Mekan: Nardis Jazz Club, Rez: 0 212 244 6327 / 0 532 244 5778
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 22:30
Etkinlik Bilgisi : Dünya müziklerinin Latin yorumları, kendi besteleri, sımsıcak ritimler, görselliğin büyüsü, işitselliğin doruğa ulaşması... Müziğin ki Latin Amerika`dan Afrika`ya, Afrika`dan Avrupa`ya ve bize evrenselliğin birleştirdiği bir şanson`dan fado`ya, cumbia`dan salsa`ya, afrocuban`dan latin caza, böylesi hayat bulup şahlanıp içinize aktığı, seyircininse tüm bu ayinin bir parçası olarak inanılmazı yaşayıp en çekingenin dahi kıpır kıpır eşlikte bulunduğu şölen. İzlemek mi, dinlemek mi, yetersiz, yaşanır. Luis Ernesto Gomez, Paris’te yıllarca Arturo Sandoval, Danny Brillant, Yuri Buenaventura gibi ünlü Latin sanatçılarıyla çalmış 28 senedir sahnede olan uluslararası tumba ustası. Gülseren Yıldırım Gomez ise 2005 yılında Eurovision`a katılmış, 400 milyon kişi tarafından dinlenmiş, konservatuarı Paris’te bitirmiş, 20 senedir, çok dilde şarkı söyleyen, özel bir ses sanatçısı, perküsyoncu ve danscı. Gülseren ve Luis’in bugüne kadar Türkiye, Fransa ve Avrupa’da yayınlanmış 11 adet CD çalışması bulunuyor. Bestelerini de içeren bu albümler, dünya müziklerinin eski ve yeni yorumlarının yanı sıra kendilerine özgü tarzı yansıtıyor. Giriş: 50 TL.


Shake

Mekan: Bova Sahne, Şehit Muhtar Mah. Mis Sokak, No:17, Beyoğlu, İstanbul (Tel: 0 533 647 5727)
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 21:30
Etkinlik Bilgisi : Shake bu akşam Bova Sahne`de.


Dünyanın Kemanları Festivali: Ortadoğunun Kadim Geleneği

Sanatçı: Cihat Aşkın, Parisa Arscoloni, Behrang Hoscami, Aşkın Ensemble
Mekan: Cemal Reşit Rey Konser Salonu
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 20:00
Etkinlik Bilgisi : Dünyanın kemanları festivalinin son konserinde kemancı Cihat Aşkın`ı yine bu coğrafyanın usta virtüözleriyle birlikte dinleyebilirsiniz.


27. Akbank Caz Festivali: Ephemerals

Mekan: Babylon Bomonti, Şişli
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 22:30
Etkinlik Bilgisi : 27. Akbank Caz Festivali bu akşam Babylon sahnesinde son konserlerinde Ephemerals ile devam ediyor.


Flapper Swing

Sanatçı: Nevin Hetmanek (v), Tamer Temel (sax), Erhan Erbelger (g), Tomas Hetmanek (g), Volkan Topakoğlu (b)
Mekan: The Badau, Yeldeğirmeni, Kadıköy (Rezervasyon: 0 532 306 4334)
Tarihi: 17 Kasım.2017
Saat: 21:00
Web Adresi: https://www.facebook.com/events/1
Etkinlik Bilgisi : Flapper Swing, Django Reinhardt ve Sidney Bechet`nin izinden giden akustik bir caz manouche grubudur. İki manouche gitar, kontrbas, soprano saksofon ve vokalden oluşan Flapper Swing, quintet formunda sahne alır. Repertuarlarında D. Reinhardt besteleri ve 1920-30`ların caz standartlarına yer veren grup dinleyicilerine o dönemin eşsiz atmosferini yaşatır. Giriş: 40 TL.


 
Popüler Gündem
 

David Adler`dan: "Caz ve Protesto: Bir Yeniden Değerlendirme"

 3150 defa okundu. Yorum Ekle      Yorumları Oku  Önceki   |   Sonraki  

Cazın, dünyanın politik seyri ile olan ilişkisi her dönem kimi caz müzisyenlerinin ama daha çok da caz üzerine düşünen ve yazan tarihçi ve eleştirmenlerin ilgi alanına girmiştir. Biz de Cazkolik olarak ara ara bu tür değerlendirmelere hem cazın kendi tarihsel gelişimi, hem de içinden çıktığı toplumun bu müziği nasıl şekillendirdiğini görebilmek ve yaşadığı çağ ile ilişkisi bakımından olayları ele alan, sosyal ilişkilerini sorgulayan yazı ve yazarlara yer vermeye çalışıyoruz. Birazdan okuyacağınız yazı işte tam da böyle bir yazı. Ünlü caz eleştirmeni ve tarihçi David Adler "Caz ve Protesto: Bir Yeniden Değerlendirme" isimli makalesinde cazın özellikle 60’lı yıllardan bu yana gelen sivil haklar hareketi içindeki yerini günümüz ile bağlantılarını da sorgulayarak yapmaya çalışıyor. Bunu yaparken de ayrıntılı bir analize girişiyor, referanslarını gösteriyor, işaret ediyor.

Cazın içinden çıktığı Afro Amerikan toplumunca -haklı olarak- Amerikan sivil haklar hareketi içinde, özellikle de 60’lı yılların müzisyenleri tarafından politik bir meşale gibi kullanıldığı bilinmeyen bir şey değil ama bu sürecin nasıl yaşandığını Adler’ın kaleminden okuyor olmak hepimiz için önemli bir bilgi birikimi yaratacaktır kuşkusuz.

Sevgili okurlarımız, hayli uzun olan yazıyı iki bölümde sizlere sunacağız, birazdan aşağıda okuyacağınız yazının ilk bölümüdür. Bu yazı ile ilgili görüşlerinizi alttaki okur düşünceleri kısmında dile getirirseniz bu sayede kendi aramızda da bilgi alışverişi yapmış oluruz.

Cazkolik.com / 30 Nisan 2009


Caz ve Protesto: Bir Yeniden Değerlendirme

David R. Adler

2006 yılının Kasım ayı başlarında Chicago’da işten çıkış saatleri sırasında avangard bir caz meraklısı olan Malachi Ritscher Irak’taki savaşı protesto etmek için kendini yaktı. İntihar mektubunda şunları yazdı: “Sözde liderlerimiz günümüz dünyasında gerçek teröristlerdir ve ölümlerden Usame Bin Ladin’den daha fazla sorumludurlar.” Ritscher ayrıca 2002’de tesadüfen karşılaştığı Donald Rumsfeld’in boğazını kesmediği için pişman olduğunu ifade etti. Onun Bush yönetimine yönelik öfkesi kimi yönlerden doğrudur (ülkemizin sınırları içinde ve dışında işkence ve insan haklarının ihlali), hatta önsezilidir (“ekonomimiz püf deyince yıkılacak kağıtlardan bir evdir”). Başka türlü onun mektubu zihinsel istikrarsızlığın işaretlerini gösteren, şüpheli bir aşırı-sol polemik olurdu. Onun ölümü bir trajediydi.

Chicagolu bir caz gazetecisi olan Peter Margasak kendi bloguna Ritscher’in ölümüyle ilgili bir açıklamayı koyduğunda, okuyucular yorumlar yazmaya başladılar – çoğu şoku ve umutsuzluğu ifade ediyordu, diğerleri ise bir insanın kendini öldürmesini övüyordu. Bir kişi “Adaletsizliğe karşı duyarlı olmak zihinsel bir rahatsızlık değildir” diye yazdı. Bir başkası “Hakiki tinsel inanış enderdir” dedi. Bazıları bu olayın ulusal medyanın gündeminde olmamasını Ritscher’in mesajını yok etme komplosunu gösterdiğini savundu.

Mektubunda Ritscher şunu ilan etti: “’Kutsal savaşçı’ olarak düşünülmeyi tercih ederdim.” İroni, 2006 yılının sonunda masum Iraklıların kanlarının, kendilerini bir dava adına yakmanın soyluluğuna inanan İslamcı “kutsal savaşçıların” ellerinde olmasıdır. Onun eylemini, açık kişisel acısını ve ıstırabını romantikleştirmek yalnızca yakışıksız değildi; aynı zamanda bunun erdemine tamamen inanan savaş karşıtı sol içindeki yaygın ahlaki kafa karışıklığını gösteriyordu. O solun bir mikrokozmosu olarak – uzun süredir toplumsal adalet mücadelesiyle ilişkili olan – caz ve doğaçlama müzik dünyası bu kusurları yeniden üretebildi. 2006’daki ara seçimlerden hemen önce yazan Ritscher iki partili sistemi küçümsedi (bu akılsızca değildi) ve liberal reform umutlarıyla alay etti. Yaşasaydı, Barack Obama adlı açıkça bir caz fanatiğine durdurulamaz bir destek dalgasına tanıklık edecekti – on yıllarca daha iyi bir dünya için ajitasyonun ardından şu soruyu yeniden gündeme getiren bir gelişme: Caz ve yaratıcı sanatlar devrimci öğreti için ya da ilkeli demokrasi taraftarlığı ve insan hakları için bir güç olacak mıdır? Bir farklılık vardır ve bizler Bush döneminin birçok felaketinden Obama yönetiminin değerli vaatlerine doğru yöneldikçe, bu soru asla bu kadar olmamıştır.

Caz ve Kültürel Gerilimler

“Özgürlüğün müziği” olarak caz, uzun ve unutulmaz tarihi olan bir düşüncedir. Perküsyoncu ve yazar Jesse Stewart Özgürlük Bildirgesi’ni ve 13. değişiklik paragrafını izleyen yıllarda Afro-Amerikalıların “yeni bir kolektif aklı” geliştirdiklerini ve bunun da “1890’larda caz da dahil olmak üzere yeni kültürel biçimlerin çoğalmasında çok önemli bir rol oynadığı” görüşünü savunur. Ancak siyah özgürlük mücadelesi, tıpkı müziğin kendisi gibi daha yeni başlıyordu.

“Özgürlüğün Müziği” olarak caz uzun ve unutulmaz tarihi olan bir düşüncedir.

Ayrımcılık, linç etme ve eşitliğin sistematik inkarı: Vermont Üniversitesi’nden profesör John Gennari’den alıntı yaparsak, “bu dönem cazı 1930’lara kadar geri giden kavgacı politikaların ve çatışan stilistik ideolojilerin serasına”We Insist! Max Roach’s Freedom Now Suite, Charles Mingus’un “Fables of Faubus”u, Nina Simone’nin “Mississippi Goddam”ı, Archie Shepp’in “Malcolm, Malcolm, Semper Malcolm”u – bu liste uzar gider. Dr. Martin Luther King 1964 yılındaki Berlin Caz Festivali’nin açılış konuşmasında şöyle dedi: “Birleşik Devletler’deki Özgürlük hareketimizin gücünün büyük bölümü bu müzikten gelmiştir.” Bu nokta, Andrew W. Lehren’in JazzTimes’ın Nisan 2009 sayısında belirttiği gibi, Roach ve cazın diğer devleri üzerine raporlar hazırlayan J. Edgar Hoover’ın FBI’ının gözünden kaçmadı.

Gerçekten caz sanatçıları, rockçılar, folkçular, soul ve R&B gruplarıyla birlikte sivil haklar ve savaş karşıtı aktivizm kültürünü tanımlamak ve Gennari’nin deyişiyle “siyah komünal ifadede bir zirveyi” ortaya çıkarmak için çok şey yaptılar. Genel olarak politik olmayan tenor saksafon ustası Joe Henderson bile Power to the People (1969) ve In Pursuit of Blackness (1970) gibi albüm adlarıyla siyah milliyetçiliğine yönelişi yansıttı. Vietnam sonrasından, 9/11 sonrasına çok şey değişmiştir ve bazıları ister duyarsızlıktan isterse korkudan olsun cazdaki politik bağlanmışlık mirasını yaşatamadıkları için şimdiki kuşağı eleştiriyor. Ancak bu suçlama politik temalı albümlerin ve şarkı adlarının bolluğuyla uyuşmuyor; Bush yıllarında caz topluluğu içinde sıradan hale gelen web sitelerinde ve buralara gelen mesajlarda tavsiye edilen okuma listelerindeki ve canlı performanslardaki hakaretleri anmıyorum bile. Tam tersine, caz protestosunda belki de sivil haklar döneminden bu yana niceliksel olarak çok önemli bir hale gelmiş olan yükselişe tanıklık etmiş bir on yıla – 9/11, Irak’taki savaş, Katrina Kasırgası, ekonominin çöküşü – yeniden bakabiliriz.

Blog ortamının ortaya çıkmasıyla birlikte müzisyenler politik görüşlerini insanlarla paylaşmakta her zamankinden daha özgür oldular. İfadeler özgül konular olmadığında bile, onlar konfora, sessiz olmaya, uyum göstermeye, idare etmeye yönelik görünüşte direnilemez baskılara karşı genel protestonun ve direnişin parçası, karşı kültür olarak caz düşüncesini savunabildiler. Bu açıdan cazın underground müzikle birçok ortak yanı vardır. Yenilikçi grup Fugazi’den Ian Mackaye bir zamanlar şöyle demişti: “Ana akımdan bağımsız olmak bence politik bir başarıdır.” dönüştüren ortamdı. 20. yüzyıl ilerledikçe protesto mesajları daha açık hale geldi:

Caz sanatçıları, rockçılar, folkçular, soul ve R&B gruplarıyla birlikte sivil haklar ve savaş-karşıtı aktivizm kültürünü tanımlamak için çok şey yaptılar.

Bizi caz tarihinin önemli bir paradoksuna getiren budur. Bazıları bu müziğe  resmi olarak düzen karşıtı, Amerikan toplumuyla ve hatta bir bütün olarak Batılı normlarla gerilim içinde olarak görürken, diğerli bu müziğin Gennari’nin sözleriyle “Batı uygarlığının hayati bir akımı olarak Afro-Amerikan kültürünü”Amiri Baraka (eski ismi LeRoi Jones) gibi kişiler için caz onun yıllardır desteklediği devrimci solcuların, Üçüncü Dünyacı programların ayrılmaz parçasıdır. Ralph Ellison, Albert Murray ve Stanley Crouch (Baraka’nın düşmanı) gibi diğer yazarlar için caz Amerika’nın en kutsanan değerlerini – özgürlük, demokrasi, bireycilik – ülkenin eşit derecede yerleşik bağnazlığa, zevksizliğe ve ticari değerlere karşı savunur. Bu nedenle caz ABD Dışişleri Bakanlığı için, caz dünyasındaki bazıları uluslararası komünizme sempatiyi dile getirirken bile, diplomatik bir “yumuşak güç” silahı, kültürel bir hizmet aracı haline gelebildi. Bu müzik her zaman resmi politik kültür, liberal demokratik sol, radikal sol ve aradaki gri tonlar arasındaki gerilimleri yansıttı. somutlaştırdığına inanır. Bu yazıyı yazarken, New York’da ki Lincoln Center`da aralarında Stanley Crouch’un da olduğu “Yahudiler, Siyahlar ve Caz” adlı bir panele ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Yahudiler gerçekten müzikte gerek icracılar olarak gerekse daha da önemlisi gazeteci ve eleştirmenler olarak önemli bir rol oynadılar. Ve söylemesi bile gereksiz, caz dünyası sivil haklar koalisyonundaki artan çatlaklardan asla muaf değildi. Yahudi eleştirmenler artan siyah milliyetçi duyarlılıktan hoşnutsuzluklarını dile getirme eğiliminde oldular. Artık 83 yaşında olan değerli caz yazarı ve Roach’ın Freedom Now Suite ’ini ortaya çıkaran samimi sivil özgürlükler savunucusu Nat Hentoff 1962’de beyaz meslektaşlarına şöyle hitap etti: “Amerikalı Siyah için rahatlama dönemini – bütün öfke ve acıların, kızgınlık ve eziyetlerin ortadan kalktığı bir dönem – beklemek hayal değildir.” Ancak merhum Leonard Feather gibi bir eleştirmen için, LeRoi Jones’un 1963 tarihli etkili kitabı "Blues People: Negro Music in White America"nın dışlayıcı tarzına tahammül etmek zordu. Gennari’ye göre: Feather’ın deneyimine rezonans ve patoloji kazandıran şey, onun Birleşik Devletler’e göç etmiş ve 1930’ların sonu ile 1940’ların başında caz dünyasına giren bir Yahudi olarak bakış açısıydı. Leonard Feather siyah milliyetçi liderlerin ve Amerikan Nazi Partisi’nin karşılıklı saygı ilişkine sahip oldukları ve her iki grubun da benzer biçimde Yahudilere karşıt görüşleri ifade ettikleri alarmını dile getirdiğinde, 20. yüzyılın en ürpertici şekilde önemli ırksal ideolojiden korkuya dair derin bir kişisel duyguyu ifade ediyordu.

Caz her zaman resmi politik kültür, liberal demokratik sol, radikal sol ve aradaki gri tonlar arasındaki gerilimleri yansıttı.

Bu yıl seksen yaşına basan ve genç bir erkek iken Avusturya da evinin dışındaki bir Nazi gösterisine tanık olan Dan Morgenstein’ın yazılarında da benzer bir referans çerçevesi görülür.

Leonard Feather’ın 9/11’den bir ay sonra “Somebody Blew Up America” adlı şiiri yazan günümüzün Jones’una (artık Baraka) dair görüşünü düşünmek, karşılaştırınca Blues People’ın nasıl zekice bir insancıl girişim olduğunu netleştirir. Amerikan günahlarına dair duaları nakletmek ya da 9/11 suçluları hakkında biraz konuşmak ya da hiçbir şey söylememek bu dönemde aşırı sol için yeterince tipikti (örneğin Ani Di Franco’nun Nisan 2002’de Carnegie Hall’da okuduğu “Self Evident” adlı şiiri). Baraka bir adım daha öteye gitti ve zararlı komplo teorisini yeniden dolaşıma soktu: Yahudiler biliyordu.

Dünya Ticaret Merkezi’nin bombalanacağını kim biliyordu?

İkiz Kuleler’de çalışan 4000 Yahudiye o gün evde kalmalarını kim söyledi?

Sharon neden uzak durdu?

Hizbullah taraftarlarının ortaya attığı ve Amerikalı fantezistlerin istekle üzerine atladığı standart versiyon, 4000 Yahudi’nin evde kaldığı, başka bir deyişle canlarını korumak için işbirliği yaptıkları, sessiz kaldıkları ve Yahudi-olmayan meslektaşlarının alevler ve enkaz altında ölmelerine izin verdikleridir. Yahudilerin yerine İsraillileri suçlular olarak sunarak ve Ariel Sharon’a küfür etmeye davet ederek Baraka Orta Doğu politikalarının ardındaki örtüyü kaldırabildi ve Siyonist-karşıtlarının yapacağı gibi, bir halk olarak Yahudilere değil sadece İsrail devletine saldırdığını iddia edebildi. JazzTimes’da bu konu üzerine kısa bir yorum yaptığımda, benim ulus-devlet eleştirisini reddettiğimden şikayet eden bir okuyucu mektubu geldi. Başka bir okuyucu yayınlanmamış bir e-postada beni yaygın bir şekilde beyaz üstünlüğünden yana bağlantıların olduğu haftalık bir dergi olan American Free Press’e danışarak İsrail’in 9/11’i önceden haber aldığı konusunda bilgi almaya teşvik etti. Leonard Feather bunu öngörebilirdi: en azından Siyah Güç (Black Power) taraftarı olan Baraka’nın bir savunucusu gerçek bir kaynak olarak Beyaz Güç’ten alıntı yapıyordu.

Bu şiir bir çığlığı harekete geçirdi. New Jersey yönetimi Baraka’nın eyaletin resmi şairi statüsünü iptal etmeye çalıştı ve bu girişim ifade özgürlüğünün cezalandırılması diye yaygın olarak kınandı. Tartışma boyunca Baraka “4000 İsrailli” ıvır zıvırına gerçek diye saplanıp kaldı ve kendisinin bir Yahudi-karşıtı olamayacağını söyledi – ne de olsa onun şiiri açıkça Soykırım’ı kınıyordu:

Yahudileri fırınlara kim koydu ve bunu yapmak için onlara kim yardım etti

Kim “ilk Amerika” dedi

Ve kim sarı yıldızlara onay verdi

Ancak Baraka’nın Soykırım’dan 1961 tarihli Judgement at Nuremberg adlı filmdeki zirve sahnesini akla getiren Amerika’nın vefasızlığının yalnızca başka bir örneği olarak bahsettiğine dikkat edin. Savunma avukatı Hans Rolfe rolündeki Maximilian Schell Nazi savaş suçlusu Ernst Janning’i (Burt Lancaster) 1939’daki Sovyetlerle saldırmazlık paktından, Almanya’daki savaş makinesinin içindeki Amerikalı sanayicilerin suç ortaklığından vb. bahsederek savunur. Şu sonuca varır: “Ernst Janning suçlu olduğunu söyledi. Eğer öyleyse, Ernst Janning’in suçu dünyanın suçudur – ne daha az ne de daha fazla.”Baraka’nın ahlaki eşdeğerlik girişimi – “Bunu yapmak için onlara kim yardım etti?” – Nazileri suçlu bulduğunu söylemesi değildir. Bu onları temize çıkardığını söylemektir. Baraka 1950’li yıllarda Greenwich Village’deki bohem döneminde bir Yahudi olan Hettie Cohen ile evlendi, ancak onun daha sonraki Siyah Güç tavrı bu ilişkiyi bitirdi. Günümüzün caz dünyasında, onu sorgulamak genellikle düşünülemezdir, ancak uzun süre önce bir hayran olan Stanley Crouch’un şüphesi yoktur: “Bir gelişmeden diğerine geçemeyen Jones/Baraka artık yazdıkları insanı, önemini kaybetmesinden ve kafa karıştırıcı öfkesini yitirmeden alışılmamış bir hep aynı şeyi yazma yeteneğinden başka bir şeye ikna etmeyen ve Marksist’ten kısır entelektüele kadar değişen bir bahçede otlamaktadır.” Ancak caz hayranlarından düzenli bir şekilde kötek yiyen Baraka değil Crouch’dur. (Herkesin kabul ettiği gibi, bu durum Crouch’un politik görüşünden çok estetik gelenekçiliğiyle ilişkilidir.)

Devam edecek...


Bu makaleyi Türkçeye ve caz dağarcığımıza kazandıran arkadaşımız ve iyi bir caz dinleyicisi olan sevgili Ertan Yılmaz’a cazkolik.com olarak teşekkürlerimizi sunuyoruz.


Cazkolik.com / 30 Nisan 2009, Perşembe

Paylaş
Bu bölümde yayınlanmış önceki yazılar
» Burak Sülünbaz Röportajı: 27. Akbank Caz Festivalde oğluyla çalacak Ulf Wakenius`la konuştuk. » Farklı geçmişten yola çıkıp hayatlarını mitolojikleştiren iki kadın; Simone de Beauvoir & Billie Holiday » Festival Portresi: 24. İstanbul Caz Festivali`nde izleyeceğimiz Miles Mosley geleneği bilen bir değişimci » Burak Sülünbaz Yazdı: Thelonious Monk`un yeni bulunan kaydı yılın büyük sürprizi oldu. » Cazkolik Röportajı: 12-15 nisan arası gerçekleşecek X Jazz Festival`i Sebastian Studnitzky ile konuştuk. » Yılbaşı öncesi geleneksel Christmas Jazz playlistimiz yayında. Bu müzikler kadar güzel bir yıl olması dileğimiz. » 29 Kasım akşamı Zorlu PSM`de izleyeceğimiz Jose Feliciano`nun hayatını yönlendiren üç büyük hit! » 25. Akbank Caz Festivali Özel: Oğuz Büyükberber ve Marc Sinan ilk kez İstanbul`da aynı sahneyi paylaşacak. » Türkiye`nin caz müziği bakımından dün bir gurur gecesine tanık olduk. Konser izlenimlerimiz yayında. » Ünlü şarkıcı Viktor Lazlo`dan cazın efsanevi ismi Bille Holiday üzerine müzikali 4 Aralık`ta CRR`de. » Ölmeden önce serisinden özel bir liste: "Ten Free Jazz Albums To Hear Before You Die" » Bu yıl caz konserleri konusunda bir sakinlik içinde olan CRR Mart ayı takvimini açıkladı. » "İçimde Aşk Var" ilk albümünü yayınlayan genç sanatçının tutkularını gizlemediği şarkılarla dolu. » Alaçatı Jazz Rüzgarı 25 Haziran`dan itibaren rüzgardan ziyade festival fırtınası gibi esecek... » "Bir başkadır benim öyküm..." Tunçel Gülsoy`un Ayten Alpman ile yaptığı geçmişe yolculuk yeniden yayında... » Yeni kuşak cazcıların geliştirdiği eklektik vizyonerliğin öne çıkan ismi Aaron Parks 10 Nisan`da Salon`da! » Biri dünyaca ünlü müzisyen, diğeri onu yıllardır büyük zevkle dinleyen cazseverin habersiz kesişen yolları. » Son yılların etkileyici sesi Youn Sun Nah gitarist Ulf Wakenius ile 21 Ocak akşamı Borusan Müzik Evi`nde. » Yılın en iyi yerli caz albümlerini bütün bir yılı en yakından takip eden Zuhal Focan`a sorduk... » Ara Malikian`ın "Pagagnini" özel gösterisi 7 Aralık akşamı Cemal Reşit Rey sahnesinde... » İş Sanat yeni sezon programını açıkladı. Cazın yaşayan efsanesi Sonny Rollins 2 Kasım`da İş Sanat`ta! » Dokuzuncusu düzenlenecek Bach Günleri, St. Antuan Kilisesi ve Garaj İstanbul`da gerçekleşecek. » Ud`un rönesansını gerçekleştiren adam Anouar Brahem ruhundaki müziği Eyal Hareuveni`ye anlattı. » Yaz başı çıkan albümleriyle modern divalar Terri Carrington, Madeleine Peyroux ve E. Elias göz kamaştırıyor. » Latin caza, bossa novaya otuz yıldır damgasını vuran Eliane Elias 17 Şubat`ta İş Sanat`ta. » Bobby McFerrin son albümü VOCAbuLarieS`i meslektaşı Nora McCarthy`e anlattı. » 20. Akbank Caz Festivali Özel: Bu yıl Akbank Caz Festivali yan etkinlikleriyle de oldukça zengin. » Montreal Güzel Sanatlar Müzesi ve Cité de la Musique işbirliğiyle Miles Davis`in hayatı oldukça kapsamlı bir sergiyle Ağustos ayına kadar açık. » Vuvuzela uğultusunun içinden Güney Afrika cazına bakmak. » 43. yaşındaki Montreux Jazz Festivali`nin afişlerle görsel tarihi... » 52. Grammy`lerin sonuçları belli oldu, kazananlar kim? » Büyük davulcular kuşağından Steve Gadd artık hep cazın içinde. » Pop caz ve fusion`ın büyük ustası Bob James İstanbul Jazz Center`da... » Gustav Lundgren JC`s`de... » 19. Akbank Caz Festivali Özel: Festival bu yıl konserler dışında zengin içerikli panellere de sahne olacak... » Yeni neslin 10 genç dişi aslanı... » Free Cazı Sivil Haklar Hareketiyle İlişkilendirmedeki Yanlış Anlayışlar - 3 » Fender Rhodes`ların tarihi... » "Free Cazı Sivil Haklar Hareketiyle İlişkilendirmedeki Yanlış Anlayışlar-2" » Free Cazı Sivil Haklar Hareketiyle İlişkilendirmedeki Yanlış Anlayışlar - 1 » John Scofield`ın merakla beklenen albümü "Piety Street" yayınlandı. » Caz ve Protesto: Bir Yeniden Değerlendirme (Bölüm 2) » Caz ve Protesto: Bir Yeniden Değerlendirme » Beat kuşağının sembol ismi Jack Kerouac’ın caz sevgisi... » 7. Amatör Caz Müzisyenleri Festivali. Bana bol müzik, az da çiğ börek... » Bir caz ikonu olarak, "Bir Devin Adımları: John Coltrane" (3) » Bir caz ikonu olarak, "Bir Devin Adımları: John Coltrane" (2) » Bir caz ikonu olarak, "Bir Devin Adımları: John Coltrane" (1) » ASCAP, 2009`un "Genç Caz Bestecisi Ödülü" adaylarını açıkladı » Caz denizini yeterince derin bulmayan Peter Cincotti yeni albümüyle pop okyanusuna açılıyor. » Dave Brubeck`in efsanevi albümü "Time Out"un ilk yayınlanışının üzerinden 50 yıl geçti. Bir kaç gün sonra gireceğimiz 2009 albümün yayınlanışının 50. yılı olacak... » Cazın en iyileri halen eskileri... » Eleştirmenlerin seçimleri belli oldu... 2008 » DownBeat "Şöhretler Salonu"nun en yeni üyesi Keith Jarrett oldu... » Bebop`tan modern caza Ari Hoenig`in Punk Bop yorumu...
Bu içeriğe yapılan yorumlar
Bu içeriğe hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapabilirsiniz!
Reklam İçin Bize Yazın Bizi Arayın
0 216 385 4912
Cazkolik Shop Yeni
Albüm Bülten Üyeliği
Bizi Takip
Edin
Cazkolik.com • Türkiye’nin Caz Takvimi • Günün Albümü • Günün Parçası • Günün Müzisyeni • “Jazz”lı Gündem • Albüm Eleştirileri • Cazkolik Röportajları • Yerli Caz Albümleri Arşivi • Yerli Caz Müzisyenleri Arşivi Cazkolik Yazarları:
• Ali Haluk İmeryüz • Arto Peştemalcıgil • Ayşe Tütüncü • Beliz Hazan • Burak Sülünbaz • Cenk Akyol • Cenk Erdem • Deniz Türkoğlu • Emre Kartarı • Güç Başar Gülle • Güzin Yalın • Levent Öget • Leyla Diana Gücük • Murat Ali Oral • Murat Beşer • Okan Aydın • Salim Zaimoğlu • Sami Kısaoğlu • Sevin Okyay • Tunçel Gülsoy • Turgay Yalçın • Zekeriya Şen

Radyo Cazkolik Servisleri: • Radyo Cazkolik Programları • Radyo Cazkolik Playlistleri • CazFM.com (Online stream radio) Cazkolik Shop: • Yerli & yabancı albümler
   (Yıllara göre)
• Jazz Box Sets • Jazz Collections • Jazz Vinyls • Jazz Books • Ethnic • Classical
Cazkolik.com bir Feridun Ertaşkan Rek. ve Tas. Hiz. Ltd. Şti. hizmetidir. | İletişim için: cazkolik@cazkolik.com | info@cazkolik.com | Tel: 0 216 385 4912

“Jazz, insan ruhunun zaferinin sembolüdür.” Archie Shepp