Sevgili müzik dostlarım merhaba,

Haftaya soğuk ve yağışlı bir hava ile giriyoruz. Sosyal ve siyasi hava da soğuk ve yağışlı gözüküyor.

Son derece “absurd” bir dönemden geçiyoruz. Alvin Toffler "Üçüncü Dalga" isimli kitabında şöyle yazmıştı. “Gelişimin hızının insanlar üzerindeki etkisi gelişimin etkisinden daha önemli oluyor.”

Benim gözlemim ise şöyle: İçinde yaşadığımız absurdluğun olağan sayılıp insanların hayret etme duyusunun kaybolması o absurdluğun kendisinden daha önemli olmaya başladı.

Bir grip aşısı olayına olan yaklaşımımız, insanlar domuz gribinden ölmeye devam ederken televizyonlarda yapılan tuhaf tartışmalar, telekulağın domuz gribi gibi iktidarı muhalefeti herkesi dinlemesi ve daha bir çokları. Say say bitmiyor. Her kafadan da kendi siyasi görüşüne göre farklı bir ses çıkıyor, herşey siyah beyaz, grinin tonları hiç bir yerde yok.

Türkiye’de siyaset ve tartışmaları ilkeler üzerine değil tarafların çıkarları üzerine yapılıyor. Bir şeyin tarafı olacaksın, değilsen kimliğin ve kişiliğin yok, birey olmak yok, ya bizdensin ya da düşman. Birey olarak kendi düşüncelerinle özgür olmaya çalışmanın son derece ağır bir bedeli var, ama bana göre bu bedeli ödemeye değer. Kürt açılımı diye başlayan şeyin ne yöne gittiğini hiç kimseler bilmiyor.  Bindik bir alamete gidiyoruz kıyamete denebilecek bir şey söz konusu.
Hükümet bana göre her ne sebepten olursa olsun son derece büyük bir adım atmaya çalışıyor, büyük bir risk alıyor. Bu arada hazırlıksız olduğu ortaya çıkıyor, derin çelişkiler içinde kalıyor, kafaları karıştırıyor. Ama hepimiz biliyoruz ki Türkiye Kürt vatandaşları ile yeni bir sosyal ve siyasi anlaşma yapmak zorunda, hiçbir şeyin eskisi gibi aynı kalması mümkün değil, bu ülkenin insanlarının önünün açılması gerekiyor. Muhalefetin meseleye yaklaşımı ise herhangi bir çözüm süreci getirmiyor. Böyle bir ortamda geçiş döneminin faturası ülkemizin insanlarına kesiliyor, hem madden hem de manen. Bunlar benim kişisel gözlemlerim ve ne siyasi iktidarın ne de muhalefetin görüşlerine yakın, kimseye yakınlaşmaya çalışmıyor, yanlız kaldığımı biliyorum ama ben böyle düşünüyorum.

Bir arkadaşım yazmış, diyor ki, neden bir günlük gazetede yazmıyorsun? Ona İbrahim Tatlıses’in yaklaşımıyla cevap verdim, “Urfa’da Oxford vardı da gitmedik mi?” Lütfen bu sözlerimi bir çağırı olarak algılayın, artık günlük bir gazetede yazmak istiyorum, köşemin adı da şöyle olacak: “Bir delinin akıl defteri, günlük olaylara saf bir merak ile çocuk aklıyla bir bakış” Kim bilir belki benim de bir köşem olur.

Bu hafta www.cazkolik.com’da "Evde Çalamadıklarım" 382. defa karşınızda olacak, konuğum değerli arkadaşım, gerçek bir “audiophile”, güzel kayıt tutkunu Ahu Ünalp olacak. Birlikte onun “audiophile” müziklerinden seçilmiş bir ses buketini sizlerle paylaşacağız. Ahu aynı zamanda bize dinlettiği albümleri satıyor, onun sitesini ziyaret ederseniz Ahu’nun engin dünyasında çok hoş bir yolculuk yapabilirsiniz. www.mikropgramofon.com

Ahu’nun sizler için seçtiği güzel kayıtları takdim ediyorum.
1 - Arne Domnerus / CD: Jazz at the Pawnshop / Barbados
2 - Arne Domnerus / CD: Jazz at the Pawnshop / High life
3 - The Oscar Peterson Trio / CD: We Get Requests / You look good to me
4 - South Maxico / CD: 5 O’Clock Tea / Grandmother’s dream
5 - Misha Alperin / CD: Her First Dance / Vayan  
6 - Misha Alperin / CD: Her First Dance / Her first dance
7 - Shota Osabe Trio / CD: Happy Coat / This is all I ask
8 - Shota Osabe Trio / CD: Happy Coat / I saw her standing there
9 - Petula Clark / CD: Kiss Me Goodbye / This is my song

Radyo Cazkolik’te tüm eski programlar ve yazılar sizler için bir arşiv olarak duruyorlar, ne zaman isterseniz onları yeniden dinleyebilir ve okuyabilirsiniz.

Bize gösterdiğiniz sevgi ve ilgi için tüm dinleyicilerimize ve okuyucularımıza teşekkür ederiz.

Çarşambadan itabaren havalar ısınacakmış, siyasi havanın da akıl tarafından ısıtılmasını diliyor ve hepinize iyiliklerle dolu bir hafta diliyorum. Sevgi ve güzellikle kalın.

Tunçel Gülsoy
16 Kasım 2009, Pazartesi
tuncelgulsoy@cazkolik.com