Sevgili müzik dostlarım,

Renkli bir hafta yaşadık, siyasi partiler seçmenlerine bir çok güzel vaatte bulundular. Bunların ne kadarı yapılabilir ne kadarı hayal gücüne ilham vermek üzere üflenmiştir bilinmez.

Şişenin yarısı dolu diye bakarsak ortalıkta büyük bir enerjinin olduğunu, herkesin Türkiye için güzel bir şeyler yapmak istediğini görüyoruz.

Şişenin yarısı boş diye bakarsak söz vermenin ve daha sonra onu tutmamanın herhangi bir yaptırımı olmadığını hatırlayabiliriz.

Benim de parçası olduğum Erickson Koçluk Okulu’nun ilginç bir koçluk metodu var, adı da Disney Stratejisi. Bu strateji 3 bakış açısı içerir, koçun desteğiyle koçluk alan kişi kendi hayallerini üç açıdan irdeler:

1 / Düşleyen, bu kişi vizyonu ortaya koyar ve harekete geçirir.
2 / Gerçekçi: Bu kişi düşlenen vizyona varmak için gereken eylemlerin nasıl hayata geçirilebileceğini planlar.
3 / Değerlendiren: Plana eleştirel açıdan bakarak nelerin istenildiği gibi gidemiyeceğini sorgular.

Koçluk alan kendisini bu 3 farklı kişi olarak düşünür ve meseleyi farklı açılardan inceler, sorgular. Bu modelde 1. ve 2. kişi birbirleriyle konuşabilirler, 2. ve 3. kişide birbiriyle konuşabilir ama 1. ve 3. kişi asla konuşturulmazlar. Tüm konuşmalar bitince ortaya düşler ve gerçekler arasında sağlam eylem planları sunan bir yol haritası çıkar.

Bizim ülkelerin seçim beyannamelerinde bu stratejinin birinci bölümü her zaman vardır. Ama ikinci bölüm çok cılız kalır, üçüncü bölüme soyunanların ise burnu ottan çıkmaz, taşlanırlar. (Burada o deyimdeki kelimenin "ot" olmadığını bildiğimi belirtmek istiyorum :)
 
Cumhuriyetimizin 2023. yıldönümü için ülkemizin 500 milyar dolarlık bir ihracat hedefi var dünyanın 10. Büyük ekonomisi olmayı düşlüyoruz. Bu düşün bir de kardeşi var, 750 milyar dolar ithalat öngörülüyor ama elimizdeki sanayi envanteri ve ürün karışımı ile bunun nasıl yapılabileceğini gerçekçi olarak sorgulamıyoruz. Şu an bilişim, patent, innovation, arge konularında dünya standartlarındaki yerimiz belli, sayılar açık ama onları gerçekçi olarak değerlendirmek istemiyoruz. Sermaye, yatırım, fabrika, hizmet yaratabilecek yeterince yetişmiş insanımız yok. Bu sorular iş çevrelerinde çok net görüşülüyor, tartışılıyor ama siyasi çevrelerde asla kabul görmüyorlar.

Benim en büyük hayalim siyaset insanlarının birer koçlarının olması, onları çıktıkları zorlu yolda desteklemeleri, genel olarak siyasetin düzeyinin artması.

Şunu da diyebilirsiniz, geçtiğimiz hafta başka şeyler de oldu; Fransız’lara Fransız kalma deyiminin öğretilmesi, tiyatroları kapatmayı düşünen kültür bakanı, azınlık haklarının hukuksal değil ama kişisel teminat altına alınması, Nobel`li yazarların Türkiye’de yazarların düştüğü durum hakkında sessiz kalabilmesi, döviz düşük kaldığı, borsa yükseldiği müddetçe herkesin her şeyi kabul etmesi, kabul etmeyenlerin seslerini yeterince duyuramaması, daha bir çok tuhaf şey. Doğru bunlar da oldu ama gazeteler bu konuda yeterince yazdı, çizdi, benim görüşüm aşağı yukarı oralarda yazılanlar gibi.

Ama biz Cazkolik’te sizi farklı bir dünyaya götürmek ve oradan dünyaya baktırmak istiyoruz çünkü bu ortamda yapabileceğimiz en iyi şey bu.
 
"Evde Çalamadıklarım"ın bu haftaki konuğu genç müzik adamı, saksofoncu arkadaşım Serhan Erkol oldu. Onunla birlikte çok ilginç bir müzikal yolculuk yaptık ve anılarımızı sizinle paylaşmak istiyoruz: Programı dinlemek için lütfen tıklayın; http://www.cazkolik.com/radyocazkolik/?radyoid=1
 
1 / Ricky Ford Quartet / American African Blues
2 / Ricky Ford Orchestra / Nardis Jazz Klübü konser kaydı / Wayne
3 / Ran Blake / Sophisticated Lady
4 / Serhan Erkol + Yansımalar / LYDIA
5 / Serhan Erkol + Yansımalar / Devri Kebir (Beste: Serhan Erkol)
6 / Serhan Erkol / Suda Balık Oynuyor
7 / Donovan Mixon / We Are Your Kids
 
Erickson Koçluk Okulu yaklaşımı hakkında daha fazla bilgi almak isteyenler olursa lütfen beni arayın, eminim ki paylaşabileceğiz çok şey olacaktır. Eğer koçluk almak isteyen bir siyasetçi varsa biz koçlar onlara destek olmaya hazırız.

Sevgiyle kalın,
Tunçel GÜLSOY
18 Nisan 2011, Pazartesi
tuncelgulsoy@cazkolik.com