(Bu yazıya ait okunma rakamları 14 Şubat 2011 tarihinden sonrasına aittir.)

Zuhal Focan: Elif Çağlar Muslu kimdir?

Elif Çağlar Muslu: Ben, 1980 İstanbul doğumlu, hayatımı müzikle geçireceğimi ne şanstır ki küçük yaşlarda fark etmiş, daha sonra İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde muhteşem öğretmen/müzisyenlerle çalışarak (E.Ali Perret, Nükhet Ruacan, Can Kozlu, Aydın Esen, Neşet Ruacan, Randy Esen, Selen Gülün, İmer Demirer, Ricky Ford, Lawrence Butch Morris, Timur Selçuk…)  kompozisyon bölümünü bitirmiş, öğrendikçe daha öğrenilecek ne çok şey olduğunu düşündüğüm için hep gitmeyi hayal ettiğim New York’un, Jimmy Heath önderliğinde kurulmuş olan en önemli caz departmanlarından Queens College, The Aaron Copland School of Music’te, hayranı olduğum Sheila Jordan’ın özel öğrencisi olarak okuyup mezun olmuş, daha sonra ülkeme dönüp, burada “müzik” adına bir şeyler yapmakla uğraşan, kendimi hala öğrenci gibi hisseden, sürekli öğrenmeye çalışan ve caz dışında diğer müziklere de duyarsız kalmayan bir müzisyenim.

Zuhal Focan: Kayıt yapmak gibi bir isteğin, projen var mı? Benim bildiğim var, ne durumda?

Elif Çağlar Muslu: Şu anda ilk albümümün kayıtları bitti, görüşmeleri sürüyor. Eylül ayı gibi yayınlanmasını planlıyoruz. İçinde, 11 adet, söz, beste ve aranjmanları bana ait parça, bir adet de, düzenlemesi yine bana ait, elektronik alt yapılı bir caz standardı bulunmakta. Sözler, dil ile melodik yapının uyumu konusunda en yaratıcı ve rahat olduğumu hissettiğim dil olduğu için İngilizce. Tarz olaraksa, caz merkezli olsa da, benim dinlediğim ve sevdiğim, folk’tan bossa’ya, swing’den soul’a, rock’a… bir çok müzikten etkiler taşıyor. Müzisyen arkadaşlarım inanılmaz bir destek gösterdiler, hem ana kadro, hem de (İmer Demirer gibi) harika sürpriz konuklar, tam istediğim gibi bir sound çıkarttılar. Buradan tekrar teşekkür ediyorum herkese.

Zuhal Focan: Genelde (Türkiye’de ve dünyada) caza nasıl bir gelecek öngörüyorsun?

Elif Çağlar Muslu: Türkiye’de, caza olan ilginin gitgide arttığını görerek, caz adına daha hareketli ve renkli geçecek bir sürecin bizleri beklediğine inanıyorum. Ama bunun için, bilinçli dinleyici kadar “bilinçli” müzisyen sayısının da artması lazım tabi. Dünyada, müzikaliteleri yüksek olmasına rağmen birbirlerine çok benzeyen projelerle karşılaşıyoruz. Bir de, cazı güzel kadın ve erkeklere, imajlar takıp takıştırarak popülerleştiren projeler var. Tıpkı klasik müzik gibi, artık cazın da aynı gelenekselleşmeye geçen yönünü zaten hepimiz biliyoruz. Yani gerçek bir ustadan, standard yorumları dinlemek, artık bir virtüözün Chopin çalması gibi bir tat. Ama caz çok esnek bir tarz, bu yüzden geleceğinde de ağırlığın sadece standardlarda ya da standardlara çok benzeyen bestelerde kalması üzücü olur. O yüzden, öngörmekten çok kendi arzuladığım geleceği söyleyeyim: Kulakların yeni seslere, hem kompleks çalımların maceracılığına, hem de minimal yaklaşımların samimiyetlerine aynı hassasiyeti gösterebildiği, caz müzisyenlerinin hem geleneği özümseyip, hem de yeniliklere cesurca adapte olabildiği, her şeyden öte, en önemlisi, müzisyenlerin hep içlerinden “gerçekten” gelen müzikleri yaptıkları bir gelecek olur inşallah.

Zuhal Focan: Senden sonra yetişen gençlere söylemek istediklerin?

Elif Çağlar Muslu: Lütfen ama lütfen, kendilerinde o “ışığı” hissettikleri zaman, o ışığın hep parlayabilmesi için, yeteneklerinin altını “bilgi” ile doldursunlar. Eğitimleri süresince ve sonrasında da, öğrendikleri şeylerin esiri olmayıp, onları iyice kavradıktan sonra özlerine dönmeyi, içlerinden gelenleri yapmayı seçsinler. İnanın sonuç, çok özgün olacaktır. Özellikle “dikkate alınan” bir caz müzisyeni olmak için, “doğaçlama” yeteneğini çok geliştirmeleri ve bunu yapabilmek için de kesinlikle “bilgi” sahibi olmaları gerekir. Sürekli dinlesinler, ustalar ne yapmış transcript etsinler, araştırsınlar, “deli misin” diyenlere inat öğrensinler, çalışsınlar ve evde, sahnede… sürekli çalsınlar. 

Çok teşekkür ederim buradan cazseverlere seslenebilme fırsatı verdiğiniz için.

Müzikle kalın...

Zuhal Focan
29 Haziran 2010
focan@nardisjazz.com

Cazkolik.com