Standard A La Turc
Nardis Jazz Club :
09 Eylül 2010, Persembe, Saat: 21:30
Önder Focan (g), Şenova Ülker (tp), Erdal Akyol (b), Ediz Hafızoğlu (d). Önder Focan’ın çok ilgi gören projelerinden biri olan bu proje onun caz standartlarına yaklaşımını baz alan çalışmasıdır. Sanatçıya göre “bugün için evrensel bir müzik olan caz, ana besin kaynaklarından biri olan popüler şarkıları sadece Amerikan kaynağından almak durumunda değildir. Dünyanın diğer ülkelerindeki caz müzisyenlerinin kendi çevrelerindeki popüler şarkıları kendi müzikal anlayışlarıyla, yeni caz formatıyla yorumlamaları caz adına çok doğal bir olgu ise, dünyanın kendi yaşadığı bölgesindeki sevdiği, kaynağı ne olursa olsun (pop, halk müziği, Türk sanat müziği gibi) popüler parçaları cazcı gibi yorumlamaktır”. Bu bağlamda hepimizin bildiği pek çok parçayı caz müzisyenlerinin yorumları dinlemek çok keyifli oluyor.
www.nardisjazz.com
Express Brass Band
Haymatlos :
09 Eylül 2010, Persembe, Saat: 22:30
Münih kökenli Express Brass Band yaklaşık 10 yıldır Sun Ra Arkestra ve Art Ensemble of Chicago gibi grupların izinden gidip kendine has bir tarzı yakalamayı başarıyor. Kökenlerini Jazz, Soul, Afrobeat, Maghreb’den Afghanistana kadar uzanan oriental müziği ve Balkan olarak tanımlayan Express Brass Band dünya çapında aktif olan Brass Band ağının parçası olarak yıllardan beri Almanya’nın Münih şehrinin bir sembolü haline geldi. Express Brass Band’in İstanbul’a gelmesi Streetart İstanbul Projesi kapsamı çerçevesinde gerçekleşmektedir. Grup 9 Eylül ile 17 Eylül arası İstanbul’da bulunacak.
-
Konuk Yazarlar
Modern caz için zorunlu bir albüm!
Müziği hani böyle zorlukla duyduğunuz zamanlar vardır, kısık gelir, uzaktan gelir, gürültünün içinde duyarsınız gibi, işte böylesi zamanlarda duyduğum müzik ile çalan müzisyenleri eşleştirerek tahmin etme oyununu seviyorum. Her ne kadar yakın bir arkadaşım uzunca ve yüksek perdeden alto saksafonist Art Pepper ile ilgili övgülerde bulunduysa da onun daha önce Pepper’ın “Essential Standards” albümünü dinlediğini hatırlamıyorum. Eğer öyle değilse bu utanç benim olsun!
“Essential Standards” bize farklı şekillerde ve büyüklükte Pepper’ın sahip olduğu gücü ve parlaklığını göstermektedir. Pepper ile piyanist George Cables bir klasik olan “Lover Man” isimli parçada klarnet ile piyanonun düetini yapmıştı. Piyanistler Dolo Coker’ın “Come Rain Or Come Shine”daki akorlarından ve Tommy Flanagan'ın “Nature Boy”da ki düşüncelerinden oldukça güzel bahsederler. Pepper’ın bop beşlisinden dinlediğimiz “Softly, As In A Morning Sunrise”da Wynton Kelly’nin hard-rock piyanosu parça boyunca hayli yüksekten uçarak ilerliyor.
Başka ne dinlerseniz dinleyin ama Pepper’ın “Over The Rainbow”da ki muzaffer yorumunu kaçırmayın. Kişisel kariyerinde bu soloyu sık sık ziyaret eden müzisyenin bu ezgisi Sonny Rollins ya da Coltrane’inkilere benzer bir değere sahiptir. Bu solo bittiğinde müzisyen kendisi dışında her şeyi dışarda bırakmaktadır.
Art Pepper, Paul Desmond’un zor ve haşin biçimlendirmesi veya Charlie Parker’ın kıvrımlarla dolu dolambaçlı gölgesinde çalışmayan bir kaç altocudan biriydi. Onun modern caza katkısını anlamak için yukarda sözünü ettiğimiz albümünün yanında onun “Art Pepper Meets Rhythm Section” geniş kadrolu “Art Pepper + 11” ve 59 tarihli “Modern Jazz Classics” ile büyük dönüşünü yaşadığı 79 tarihli “Straight Life”ını da cazseverlerin mutlaka tanıması gerekmektedir.
Chris Slawecki AllAboutJazz'ın yazarı ve eleştirmenidir.
(Önemli Not: Chris Slawecki bu yazıyı geçtiğimiz ay ortasında Concord Music Group bünyesindeki Prestige Records'tan çıkan ve Art Pepper'ın muhtelif albümlerindeki kayıtların Slawecki'nin yazısında anlattığı konsept çerçevesinde derlenmiş olan albüm ve içeriği ile ilgili yazmıştır. Parçaların orijinallerinin kaydedildiği yıllardan bize kalan Pepper'ın bu isimde bir albümü yoktur.)