Cazkolik.com
Radyo Cazkolik İnternet üzerinde cazkoliklerin
buluştuğu bir caz radyosudur
CazFM.com canlı yayınını dinliyorsunuz.
 
Türkiye'nin Caz Takvimi

Will Brahm Istanbul Trio

Sanatçı: Will Brahm (g), Enver Muhamedi (b), Ekin Cengizkan (d)
Mekan: The Badau, Akasya (Rez: 0 532 306 4334)
Tarihi: 12 Kasım.2019
Saat: 21:30
Web Adresi: https://www.facebook.com/events/2
Etkinlik Bilgisi : Portland, Oregon doğumlu ABD`li caz gitaristi ve besteci Will Brahm, ilk kez The Badau Akasya sahnesinde. Will Brahm Cal State Long Beach?deki Cole Müzik Konservatuarı?ndan 2012?de 5 kez K-jazz burslu olarak mezun oldu. Farklı kültürlerin müziklerini harmanlamayı seven Will Brahm, bir dünya müzik grubu olan ?Homenaje?yi kurdu ve ilk albümleri ?La Mariposa y el Mentiroso?yu 2016?da ABD?de yayınladı. Brahm müziği ile Asya, Kanada ve Avrupa`da konserler ve atölyeler düzenlemesinin yanında, aynı zamanda eleştirmenlerce bir hayli beğenilen New West Guitar Group ile birlikte konserler vermektedir. Kaliforniya ve civarında bir çok grup ve sanatçıya da eşlik eden Brahm`ın halen çalıştığı sanatçılardan bazıları Gordon Goodwin Phat Band, Kim Richmond, Jimmy Branly, Otmaro Ruiz, Gretchen Parlato, Sara Gazarek ve Jane Monheit olarak sıralanabilir.


8. Uluslararası Klarnet Festivali: Goran Bregoviç Konseri

Mekan: Bostancı Gösteri Merkezi
Tarihi: 12 Kasım.2019
Saat: 21:00
Web Adresi: https://www.biletix.com/etkinlik/
Etkinlik Bilgisi : Her yıl binlerce nefesi bir araya getiren Uluslararası Klarnet Festivali bu sene 12-18 Kasım tarihlerinde İstanbul ve Ankara`da! İlk gününden bu yana dünyaca ünlü isimleri ağırlayan festival 2019 yılında da müzikseverlere birbirinden güzel konserler sunuyor. Festivalin bu yılki programında dünyaca ünlü isimler unutulmayacak konserlere imza atacak. Festival takipçileri tarafından yoğun ilgi gören ve sevenlerinin her sene görmek istediği Balkan müziğinin efsanevi ismi Goran Bregovic, sefarad müziğinin dünyadaki ismi ladino sanatçısı Yasmin Levy ve rembetiko müziğinin önemli temsilcilerinden Cafe Aman İstanbul ile ülkemizin dünyaca ünlü klarnet sanatçısı Serkan Çağrı 8. Uluslararası Klarnet Festivali`nde sahne alacaklar. Her şarkısıyla müzikseverleri coşturan, Balkan müziğinin efsanevi ismi Goran Bregovic “Three Letters from Sarajevo” projesiyle 12 Kasım’da Bostancı Gösteri Merkezi’nde sevenleriyle buluşacak.


 
Arto Peştemalcıgil ile Caz Müzisyenleri Ansiklopedisi

Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > John Ore > Harold Land > Bob Brookmeyer > Larry Willis > Panama Francis > John Pattitucci > Chet Baker

 5961 defa okundu. Yorum Ekle      Yorumları Oku  Önceki   |   Sonraki  

Bu bölümün müzikleri her ismin altında ayrı ayrı video klipler olarak kayıtlıdır.


Happy Birthday Jazz!`a hoşgeldiniz, DAVE BRUBECK özel haftasını geride bıraktık, artık yeni haftaya bakma zamanı...

Haftaya adı Monk ile ün kazanmış basçı John Ore ile başlıyoruz, Salı gününün ismi ise önemi yeterince anlaşılamamış olanlar listesinin belki de en tepesindeki Harold Land, Çarşamba gününü geçen yıl bu zamanlar ölen bir büyük usta; Bob Brookmeyer`a ayırdık. Perşembenin ismi caz piyanosunun seçkin isimlerinden Larry Willis. Cuma ise az tanınan bir isim, davulcu Panama Francis var. Cumartesinin ismi günümüzde kontrbas deyince akla gelen ilk isimlerden, modern cazın önemli bir ismi John Pattitucci ve haftanın son günü ise (niyeyse caz tarihine mal olmuş isimler son sıralarda hep Pazar günlerine denk geldi) yine bir Pazar gününe denk gelen ve sadece cazseverlerin değil tüm müzik dünyasının en sevdiği isimlerden biri olan Chet Baker var.

Değerli okurlarım, bana yazarak eleştirilerinizi, isteklerinizi, köşeyle ilgili beklentilerinizi iletin lütfen. Ne de olsa bu benim ilk köşe yazarlığı deneyimim ve dolayısıyle her türlü katkıya açığım.

Arto Peştemalcıgil
arto@cazkolik.com


23 Aralık 2012, Pazar

Chet Baker Amerikalı trompetçi, flügelhornist ve şarkıcıdır. 1950`lerin başlarında ve ortalarında cool jazz`in West Coast okulunun önde gelen isimlerinden biri olan Baker, kontrollü ve son derece kişisel çalış stiline sahip bir müzisyen olup fotojenik görüntüsü ve şarkıcılığıyla cazın da ötesinde geniş kitlelerin ilgisini cezbetmiştir. Caz tarihçisi David Gelly Baker`ın erken dönem kariyerinin "James Dean, Sinatra, ve Bix (Beiderbecke)`in tek kişide toplanması"nı temsil ettiğini söyler. Uyuşturucu alışkanlığı sonucu hayatının önemli bir bölümünü hapishanelerde geçiren sanatçı 1970`lerin sonlarına doğru kariyerinde yeniden tırmanışa geçmeyi başarmıştır.

Yale, Oklahoma`da doğan ve babası profesyonel bir gitarist olan Baker müzik kariyerine kilise korosunda şarkı söyleyerek başlar. Daha sonra babası onu trombonla tanıştırır, ancak bu enstrüman kendisine fazla büyük gelince trompete geçer. Glendale Junior High School`da bir miktar müzik eğitimi alır, ancak 16 yaşında okulu terkederek Birleşik Devletler Ordusu`na katılır. Chet Baker hayatının bundan sonraki kısmında genellikle kulaktan çalmıştır. Askerliğini Berlin`de yapan ve 298. Ordu Bandosu`nda çalan Baker, 1948 yılında terhis olur ve Los Angeles`taki El Camino College`de teori ve armoni eğitimi alır. İkinci yılın ortasında okulu bırakır ve 1950`de tekrar askere alınır. Bu defa Persidio`daki (San Francisco) Altıncı Ordu Bandosu`nun üyesidir, ancak kısa süre sonra Bop City ve the Black Hawk gibi San Francisco`nun ünlü caz kulüplerinde vakit geçirmeye başlar. Yeniden terhis olduğunda profesyonel müzisyenlik kariyerine başlamaya karar vermiştir. Önce saksofoncu Vido Musso`nun grubunda ve kısa bir süre sonra da Stan Getz`le birlikte çalan Baker, esas patlamayı 1952 baharında Charlie Parker`la birlikte çalması için seçilmesi ve 29 Mayıs 1952`de Los Angeles`in Tiffany kulübünde Bird`ün yanında sahne almasıyla yapar. Aynı yılın yazında Gerry Mulligan`ın bariton saksofon, trompet, bas ve davuldan oluşan piyanosuz quartet`inde çalmaya başlar. The Haig kulübünde sergilediği performans ve yeni kurulan Pacific Jazz Records adına yaptığı kayıtlarla dikkatleri çeken grubu özel kılan şeylerin başında Mulligan`ın baritonuyla Baker`ın trompeti arasındaki karşılıklı etkileşim gelmektedir. Quartet`in "My Funny Valentine" versiyonu, ki unutulmaz bir Baker solosu içermektedir, büyük bir hit olur ve Baker`ın alamet-i farikası haline gelir. Ancak kısa sürede büyük bir başarı yakalayan grubun ömrü, lideri Mulligan`ın Haziran 1953`te uyuşturucu bulundurmaktan tutuklanması ve hapse girmesi sonucu bir yıldan daha az sürecektir. Baker kısa sürede Russ Freeman (piyano), Red Mitchell (bas) ve Bobby White (davul)`tan oluşan kendi grubunu kurar ve sonraki birkaç yıl boyunca DownBeat ve Metronome dergilerinin de yer aldığı muhtelif anketlerde birincilikler elde eder. 1954`te Pacific Jazz "Chet Baker Sings" albümünü yayınlar. Albüm Baker`ın popülaritesini arttırırken geleneksel caz dinleyicisinin tepkisine neden olacaktır. Sanatçı kariyerinin sonuna kadar da şarkı söylemeyi sürdürür. 1955 yılında "Hell`s Horizon" filmiyle ilk aktörlük deneyimini yaşayan Chet Baker, bir stüdyo kontratı teklifini reddederek 1955 Eylül`ünden 1956 Nisan`ına dek sürecek bir Avrupa turnesine çıkmayı tercih eder. Amerika`ya dönüşünde saksofoncu Phil Urso ve piyanist Bobby Timmons`u da içeren bir quintet kurarak esas ün kazandığı sakin ve yumuşak stilin aksine daha çok bop tarzında bir icra sergiler. Grubun "Chet Baker & Crew" albümü Temmuz 1956`da Pacific Jazz etiketiyle piyasaya çıkmıştır. 1957 Şubat`ında the Birdland All Stars grubuyla ABD turnesine çıkan Baker, aynı yılın sonunda kendi grubuyla Avrupa`ya gider. 1959 yılındaysa tekrar Avrupa`ya dönerek İtalya`ya yerleşir ve "Urlatori Alla Sbarra" filmiyle ikinci aktörlük deneyimini yaşar. Hayatının kurgusal bir biyografisi olan "All the Fine Young Cannibals" filmi 1960 yılında vizyona girer ve bu filmde Robert Wagner başrol karakterini Chad Bixby adı altında canlandırır. Baker`ın uyuşturucu bağımlılığı 1950`lerde başlamış ve birkaç sefer kısa süreliğine hapse girmiştir, ancak bu alışkanlığının kariyerine ciddi şekilde zarar verişi 1960`larda gerçekleşir. 1960 yazında İtalya`da tutuklanır ve neredeyse bir buçuk yılını hapiste geçirir. 1962 yılında tahliye olduktan sonra "Chet Is Back" (daha sonra "The Italian Sessions" ve "Somewhere Over the Rainbow" adları altında yeniden piyasaya sürülmüştür) albümünü kaydeder. Aynı yıl Batı Almanya`da tekrar tutuklanır ve oradan da önce İsviçre`ye, ardından Fransa`ya sürülür. 1962 Ağustos`unda İngiltere`ye geçer ve 1963 yapımı "The Stolen Hours" filminde kendisi olarak rol alır. Mart 1963`te uyuşturucu suçuyla İngiltere`den sınırdışı edilir ve bir sonraki yılı Paris ve İspanya`da konserler vererek geçirir; ancak Batı Almanya`da tekrar tutuklanmasıyla birlikte Amerika`ya geri gönderilir. Avrupa`da 5 yıl geçirdikten sonra 3 Mart 1964`te Amerika`ya dönüş yapan Chet Baker, 1960`ların ortalarında öncelikle New York ve Los Angeles`ta çalışmayı tercih eder ve bu arada trompetten flügelhorna geçer. Bu dönemde Prestige plak şirketi adına yaptığı birkaç kayıt gerçekten mükemmeldir. 1966 yazında San Francisco`da bir performans sonrası uyuşturucu satın almaya çalışırken ciddi şekilde dayak yer ve dudaklarının yaralanması ve ön dişlerinin kırılması neticesinde emboşürü harap olarak enstrümanını çalamaz hale gelir. Bir süre pompacılık gibi tuhaf işlerde çalışmak zorunda kalan sanatçı, dişlerini yaptırdıktan sonra yeni bir emboşür geliştirerek tekrar çalmaya başlar. Performans ve kayıt için New York`u seçen ve başlangıçtaki tarzı olan straight-ahead jazz`e dönen Baker`ın bu dönemde özellikle gitarist Jim Hall`le yaptığı işler kayda değerdir. 1970`lerin başında çalmayı tamamen bırakan Chet Baker, methadone kullanarak eroin bağımlılığını kontrol altına almayı başarır ve Kasım 1973`te New York`ta bir kulüpte çalışmaya başlayarak müziğe dönüş yapar. Kasım 1974`te ise eski ortağı Gerry Mulligan`la Carnegie Hall`deki bir reunion konserinde buluşur. 1970`lerin ortalarında yeniden Avrupa`ya döner ve hayatının geri kalan kısmını orada çalışarak, aralıklarla Japonya ve Amerika`da konserler vererek, ancak sürekli bir adrese sahip olmadan geçirir. Bu yıllar aslında bir kayıt sanatçısı olarak Baker`ın en üretken dönemidir, fakat küçük Avrupa şirketleri adına yapmış olduğu albümler eleştirmenlerin övgüleriyle karşılanmalarına rağmen geniş kitlelere ulaşamamışlardır. Piyanist Phil Markowitz`li quartet`i (1978–80) ve gitarist Philip Catherine ve basçı Jean-Louis Rassinfosse`tan oluşan trio`suyla (1983–85) yaptığı kayıtlar özellikle önemlidir. Sanatçı yine bu dönemde Stan Getz`le turneye çıkmıştır. Baker`ın 1987 Japonya turnesi sırasında Japon televizyonu tarafından kaydedilen video materyeli yüzü olduğundan çok daha yaşlı gözüken bir adamı gösterir, ancak trompetteki performansı canlı ve yaratıcıdır. Hayranları ve eleştirmenler, ölümünden bir yıldan daha kısa bir süre önce kaydedilen ve ölümünden sonra yayınlanan "Chet Baker in Tokyo" albümünün o güne kadar yaptıklarının en iyilerinden biri olduğu konusunda birleşmişlerdir. Yine eleştirmenlerin övgüyle bahsettikleri ve Baker`ın yegane Christmas albümü olan "Silent Nights" Christopher Mason`la birlikte 1986 yılında New Orleans`ta kayda alınmış ve 1987`de piyasaya sürülmüştür. 1987 yılında fotoğrafçı/film yapımcısı Bruce Weber Baker hakkında bir belgesel film yapmaya başlar. Bir sonraki yıl Chet Baker eroin ve kokain kullandıktan sonra Amsterdam`daki bir otel odasının penceresinden düşerek yaşamını yitirir. Weber`in "Let`s Get Lost" adındaki filmi Eylül 1988`de prömiyerini yapar ve eleştirmenlerin beğenisini kazanmanın yanısıra Oscar`a da aday olur. 1997 yılında sanatçının tamamlanmamış otobiyografisi "As Though I Had Wings: The Lost Memoir" adı altında yayınlanır ve Miramax şirketi kitabın film adaptasyonu hakkını satın alır. Chet Baker`la ilgili diğer iki biyografik çalışmaysa Jeroen de Valk`un "Chet Baker: His Life and Music"i ve James Gavin`in "Deep In A Dream — The Long Night of Chet Baker"idir. Baker 1987 yılında Big Band and Jazz Hall of Fame`e, 1989`da Down Beat dergisi eleştirmenlerince Down Beat Jazz Hall of Fame`e ve 1991`de Oklahoma Jazz Hall of Fame`e kabul edilmiştir. Chet Baker`ın engin diskografisini buraya almak mümkün gözükmemekle birlikte geleneği bozmamak adına biraz da subjektif bir seçki yapalım: Blue Note adına: Quartet Live, Vol. 1: This Time the Dream`s on Me (1953), Quartet Live, Vol. 2: Out of Nowhere (1954), Quartet Live, Vol. 3: My Old Flame (1954), Chet Baker Sextet (1956), Pacific Jazz adına: Chet Baker Big Band (1954), Chet Baker Sextet (1954), Jazz at Ann Arbor (1954), The Trumpet Artistry of Chet Baker (1954), Chet Baker Sings (1954), Chet Baker & Crew (1956), Playboys (1956), Quartet: Russ Freeman/Chet Baker (1956) Riverside/Jazzland adına: Chet Baker in New York also called Polka Dots and Moonbeams (1958), (Chet Baker Sings) It Could Happen to You (1958), Chet (1959), Chet Baker in Milan (1959), SteepleChase adına: Day Break (1979), Live in Montmartre, Vol. 2 (1979), The Touch of Your Lips (1979), This Is Always (1979), Diane (1985) - Paul Bley ile Enja adına: Together (1979) Peace (1982)My Favourite Songs, Vols. 1-2: The Last Great Concert (1988)Circle adına: 1980: Just Friends 1980: Tune Up 1980: My Funny Valentine 1980: In Your Own Sweet Way 1980: I Remember You 1980: DownTimeless adına: Mr. B (1983) There`ll Never Be Another You (1985) Farewell (1988) Diğer şirketler adına: With Charlie Parker: Inglewood Jam: Bird and Chet Live at the Trade Winds (Fresh Sound, 1952) Gerry Mulligan Quartet Featuring Chet Baker (Fantasy, 1952) Haig `53: The Other Piano-less Quartet (Philology, 1953) Chet Baker & Strings (Columbia, 1953) My Funny Valentine (Philology, 1954) Chet Baker Cools Out (Boplicity, 1956) Chet Baker Meets Stan Getz (Verve, 1958) Chet Is Back! (RCA, 1962) Chet Baker Sings and Plays (Colpix, 1964) Baker`s Holiday: Plays & Sings Billie Holiday (Limelight, 1965) Hats Off!!! (World Pacific, 1966) Once Upon a Summertime (Artists House, 1977) You Can`t Go Home Again (Horizon, 1977) Broken Wing (Inner City, 1978) Sings, Plays: Live at the Keystone Corner (High Note, 1978) Live at Fat Tuesday`s (Fresh Sound, 1981) Live in Paris (Norma, 1981) Studio Trieste (CTI, 1982) Live in Sweden with Åke Johansson Trio (Dragon, 1983) Star Eyes (Marshmallow, 1983) Blues for a Reason (Criss Cross, 1984) Chet`s Choice (Criss Cross, 1985) Chet Baker Featuring Van Morrison Live at Ronnie Scott`s (DRG, 1986) Live at Ronnie Scott`s (Drg, 1986) Chet Baker in Tokyo (Evidence, 1987) Chet Baker Sings and Plays from the Film "Let`s Get Lost" (Jive/Novus, 1987) Four: Live in Tokyo, vol. 2 (Paddle Wheel, 1987) Silent Nights: A Christmas Jazz Album (Rounder, 1987) Little Girl Blue (Philology, 1988) Chet Baker & Bill Evans: The Complete Legendary Sessions (2010) (American Jazz Classics)

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Baker!




22 Aralık 2012, Cumartesi

John Patitucci 22 Aralık 1959 Brooklyn, New York doğumlu Amerikalı basçıdır (hem akustik hem de elektronik). Hızı, son derece berrak tonu ve çokyönlülüğüyle oldukça etkileyici bir müzisyen olan Patitucci, biri icra diğeri beste dalında 2 Grammy ödülüne sahiptir.

10 yaşında elektro bas çalan ve 12 yaşında beste yapmaya ve performans sergilemeye başlayan Patitucci, 15 yaşında akustik bas ve bir yıl sonra da piyanoda hünerlerini sergilemeyi sürdürür. Batıya taşındıktan sonraysa San Francisco State University ve Long Beach State University`de klasik bas eğitimi alır. Üniversiteye devam ederken bir taraftan da Gap Mangione ile çalar (1979). 1982-1985 yılları arasında Los Angeles`ta Tom Scott, Robben Ford, Stan Getz, Larry Carlton, Dave Grusin, Ernie Watts, Freddie Hubbard gibi isimlerle birlikte ve ilaveten de stüdyo müzisyeni olarak çalışır. Patitucci`nin kariyerindeki yükseliş noktası, 1985 yılında Chick Corea`nın Elektric ve Akoustic band`lerinin sürekli elemanı olarak çalışmaya başlamasıdır. Corea`yla turnelere katılan ve çok sayıda kayıt yapan Patitucci, aynı zamanda GRP ve Stretch etiketleriyle kendi adına da albümler yapar. The Elektric Band`den 90`ların başında ayrılmasına rağmen muhtelif vesilelerle Corea`yla çalışmaya devam eden sanatçı, 2000 yılından beri Wayne Shorter`in popüler quartet`inin bir üyesi olarak performanslarını sürdürmektedir. Bugüne kadar lider olarak 14 albüm kaydeden John Patitucci`nin stüdyo müzisyeni olarak katkı sunduğu sanatçılar arasında kimler yoktur ki: B.B. King, Chick Corea, Joanne Brackeen, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Michael Brecker, John Abercrombie, George Benson, Dizzy Gillespie, Was Not Was, Roby Duke, Dave Grusin, Natalie Cole, Bon Jovi, Queen Latifah, Sting, The Manhattan Transfer, Carly Simon ve Everything But The Girl bunların sadece bir kısmıdır. Patitucci ayrıca Chick Corea, Herbie Hancock, Wayne Shorter, Stan Getz, Wynton Marsalis, Joshua Redman, Michael Brecker, Randy Brecker, Freddie Hubbard, McCoy Tyner ve Tony Williams`ın sahne performanslarında yer almış ve GRP All-Star Big Band`in basçısı olarak seçilmiştir. Ayrıca Astrud ve João Gilberto, Airto Moreira ve Flora Purim gibi Brezilyalı sanatçılarla ve Jerry Goldsmith, Ry Cooder, Henry Mancini ve John Williams gibi film müziği bestecileriyle de çalışmıştır. Çeşitli ülkelerdeki müzik okullarında dersler veren ve New York`taki bas okulu the Bass Collective`in sanat yönetmenliğini yapan Patitucci, tüm bu uğraşlarının yanısıra The Thelonious Monk Institute of Jazz ve the Betty Carter Jazz Ahead programına da katkı sunmaktadır. Halen City College of New York`ta caz eğitimi dalında profesör ünvanıyla görev yapmakta olan sanatçının kazanmış olduğu ödüllere bir bakalım şimdi: National Academy of Recording Arts and Sciences tarafından verilen akustik basta MVP ödülü (1986); biri icra diğeri beste dalında almış olduğu 2 Grammy ödülü (2001 yılında Herbie Hancock, Michael Brecker, Roy Hargrove ve Brian Blade`den oluşan Directions in Music grubunun turnesi esnasında canlı kaydedilen Live at Massey Hall CD`si ve 2003 yılında Wayne Shorter Quartet albümü Alegria ile); 1992, 1994 ve 1995 yıllarında Guitar Player Magazine`in okuyucu anketlerinde En İyi Basçı ödülü; 1993, 1994, 1995 ve 1996 yıllarında Bass Player Magazine`in okuyucu anketlerinde En İyi Basçı ödülü. Son olarak da sanatçının diskografisi: 1987 John Patitucci GRP, 1989 On the Corner GRP, 1990 Sketchbook GRP, 1991 Heart of the Bass Stretch Records / Universal Music, 1993 Another World GRP, 1994 Mistura Fina GRP, 1997 One More Angel Concord Jazz, 1998 Now Concord Jazz, 2000 Imprint Concord Jazz, 2001 Communion Concord Jazz, 2003 Songs, Stories & Spirituals Concord Jazz, 2006 Line by Line Concord Jazz, 2009 Remembrance Concord Jazz, 2010 Continental Talk In + Out Records.

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Pattitucci!




21 Aralık 2012, Cuma

Panama Francis Amerikalı swing caz davulcusudur. Uzun ve çok yönlü bir kariyere sahip olan Francis, hem swing hem de R&B ortamlarında aynı rahatlıkta çalabilmiştir. 8 yaşında davul çalmaya başlayan Panama Francis, ilk kulüp performansını ise 13 yaşındayken sergilemiştir. Sanatçı o yıllarda annesinin sahne gerisinde kendisini eve götürmek için beklediğini gülümseyerek anar. Henüz Florida`dayken kilise toplantılarında ve George Kelly`nin grubu the Cavaliers`ta (1934-1938) çalan Francis`in kariyeri 1938`de New York`a taşınmasıyla birlikte yükselişe geçer. Şehre geldikten 4 gün sonra Tab Smith`le bağlantı kurar ve akabinde Billy Hick`s Sizzling Six ve the Roy Eldridge Orchestra gibi önemli topluluklarda çalar; daha sonra da Lucky Millinder`in orkestrasıyla birlikte the Savoy Ballroom`da unutulmaz 6 yıl geçirir (1940-1946). Harlem`de yer alan Savoy Ballroom o zamanlar "mutlu ayakların yuvası" ("home of the happy feet") olarak bilinmektedir ve Francis o günleri şöyle anar: "O zamanlar caz bambaşka bir şeydi! Müzik ve dans birdi! Piste baktığımda yüzlerce insan görürdüm... Dans eder ve harika vakit geçirirlerdi." Cab Calloway`le de 5 yıl geçiren (1947-1952) ve birçok Calloway plağında yer alan sanatçı, belki de en başarılı stüdyo davulcusu olarak çalışmaya başlamadan önce bir süre Duke Ellington, Tommy Dorsey, Ray Conniff ve Sy Oliver`la da çalar. Olağanüstü yeteneği ve swing kabiliyetinden dolayı John Lee Hooker, Eubie Blake, Ella Fitzgerald, Illinois Jacquet, Ray Charles, Mahalia Jackson ve Big Joe Turner gibi değişik tarzdaki sanatçılarla kayıt yapma olanağı bulur. Rhythm and blues ve rock and roll`un ana akım haline gelmesiyle birlikte daha da fazla talep görmeye başlar. Elvis Presley demolarının yanısıra şu parçalarda da Francis`in davulunu duymak mümkündür: Buddy Holly ("Peggy Sue"), Four Seasons ("Big Girls Don`t Cry" ve "Walk Like a Man"), Pretenders ("Only You," "The Great Pretender," "Smoke Gets in Your Eyes" ve "My Prayer"), Bobby Darren ("Splish Splash") ve Neil Sedaka ("Calendar Girl"). R&B kayıtlarından bazılarıysa şunlardır: "Prisoner of Love" - James Brown, "What a Difference a Day Makes" - Dinah Washington, "Drown in My Own Tears" - Ray Charles, ve "Jim Dandy" - Laverne Baker. 1979 yılında, unutulma tehlikesiyle karşı karşıya olduğu bir dönemde Savoy`da Millinder orkestrasının karşısında çalan küçük bir grubun elemanlarından oluşan the Savoy Sultans`ı kurar ve neredeyse bir gecede başarıya ulaşır. 1980 yılında En İyi Yeni Grup dalında New York Caz Ödülü`nü alır ve daha sonra grupla birlikte yaptığı 6 albümden ikisi Grammy`ye aday gösterilir. Grup 1980-1985 yılları arasında New York`un prestijli mekanlarından Rainbow Room`da sahne alır. Sanatçı ayrıca Cab Calloway`le birlikte üç filmde de rol almıştır: "Angel Heart" (Mickey Rourke ve Lisa Bonet ile), "Lady Sings the Blues" (Diana Ross, Richard Pryor, Billy Dee Williams, ve Gordon Parks ile), ve "The Learning Tree". 1990`lar boyunca serbest çalışmaya devam eden ve the Statesmen of Jazz`le turneye çıkan (1994-1995) Panama Francis, 13 Kasım 2001`de 82 yaşında hayata veda etmiştir. 1993 yılında the Rhythm and Blues Foundation tarafından tanınan ilk müzisyen olan Francis ayrıca the Smithsonian National Museum of American History`ye de kabul edilmiştir. Davul bagetleri Rock and Roll Hall of Fame`de sergilenmektedir. Son olarak sanatçının diskografisinden birkaç örnek sunalım: Explosive Drums (Epic), 1962 The Battle of Jericho (Epic), 1979 Panama Francis & His Savoy Sultans (Dead Line Music), 1979 Gettin` in the Groove (Black & Blue), 1979 Savoy Sultans (Classic Jazz Music), 1982 Panama Francis and the Savoy Sultans, Vol. 1: Groovin` (Stash), 1982 Panama Francis and the Savoy Sultans, Vol. 2 (Classic Jazz Music), 1983 Everything Swings (Stash), 1993 Get up and Dance with the Savoy Sultans.

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Francis!




20 Aralık 2012, Perşembe

Lawrence Elliott "Larry" Willis 20 Aralık 1942 New York doğumlu Amerikalı keyboardist ve bestecidir. Jackie McLean’in ünlü 1965 albümü “Right Now!”la startını verdiği 40 yıllık seçkin kariyeri boyunca bebop`tan avant-garde`a, fusion`dan rock`a uzanan oldukça geniş bir skalada faaliyet göstermiş ve Dizzy Gillespie, Lee Morgan, Cannonball Adderley, Art Blakey ve Woody Shaw gibi cazın dev isimlerine sideman olarak önemli katkılarda bulunmuştur.

Manhattan School of Music`te müzik teorisi eğitimi aldığı ilk yılın ardından Jackie McLean`le birlikte çalmaya başlayan Willis, mezuniyetinin hemen ardından kendi iki bestesinin de yer aldığı sanatçının "Right Now!" albümüyle caz alanındaki kayıt kariyerini başlatmıştır. Ancak Willis`in bundan önce caz dışında bir kayıt tecrübesi daha vardır, ki bu da Manhattan School of Music`ten önce eğitim aldığı New York’s High School of Music and Art`ta Leonard Bernstein yönetimindeki the Music and Arts Choral Ensemble ile birlikte şarkıcı olarak yaptığı bir Aaron Copland operası kaydıdır. Siyahi müzisyenlerin klasik müzik sahasında iş bulmakta karşılaştıkları zorlukları göz önüne alarak caza konsantre olmayı tercih eden ve zamanla bu ilgisi tutkuya dönüşen Larry Willis, bu konuda Al Foster`la yaptığı bir jam esnasında kendisini dinleyerek çok etkilenen ve efsanevi New York caz piyano hocası John Mehegan`dan ders almasını sağlayan okul arkadaşı Hugh Masakela`ya da çok şey borçludur. 1960`ların ortalarında Lee Morgan ve McLean`le kayıtlar yaparken bir yandan da Kai Winding ve Stan Getz`le çalışmalarını sürdürmüş, ayrıca 1969`da Robin Kenyatta ile bir plak yapmıştır. 1970`lerde ise synthesizer ve elektronik piyanoya geçerek Cannonball Adderley, Earl May, Joe Henderson, Richard "Groove" Holmes ve Masekela`yla çalışmalar yapmıştır. 1972 yılında Blood, Sweat & Tears grubuna katılarak 7 yıl boyunca grubun keyboardculuğunu yapan bu çok yönlü sanatçı, bir latin piyanist olarak Mario Bauza`yı etkilemeyi başaran belki de tek non-Hispanic müzisyendir. 1970`lerin sonlarında  Ryo Kawasaki ve Sonny Fortune, 1980`lerde ise David "Fathead" Newman ve Carla Bley`le kayıtlar yapmış, yine 1980`lerde birkaç yıl boyunca Nat Adderley`nin piyanisti olarak çalışmış ve 1986`da Woody Shaw Quintet`e katılmıştır. Willis`in dehasının bir başka yüzü de orkestralar ve big band`ler için yapmış olduğu beste ve aranjmanlardır. Özellikle yaylı aranjmanları konusunda özel bir yeteneğe sahip olan sanatçının bu daldaki başlıca çalışması 1994 yılında the Fort Apache Band`le çıktığı bir Brooklyn Symphony konseri için yaptığı senfonik aranjmanlardır. Bu tarihten sonra da John Hicks`in “Trio Plus Strings,” Sunny Sumter’in “Sunny,” ve Monica Worth’ün “Never Let Me Go” CD`leri için yaylı quartet ve quintet aranjmanları yapmıştır. Fort Apache Band`le 3 kere Grammy`ye aday olan Larry Willis, Roy Hargrove`un Grammy ödüllü “Crisol Band” CD`sinde de yer almış ve sanatçıyla 3 yıl boyunca turnelere çıkmıştır. Kendi gruplarının yanısıra solo olarak da çalışmalarını sürdüren Willis 2011 yılında Don Redman ödülünü, 2012`deyse Howard University tarafından verilen the Benny Golson Jazz Master Award`u kazanmıştır. Sırada her zamanki gibi sanatçının diskografisi var: Lider olarak: A New Kind of Soul, 1970, Inner Crisis, 1973, (Groove Merchant) My Funny Valentine, 1988, Just in Time, 1989, Solo Spirit, 1992, Heavy Blue, 1994, Let`s Play, 1994, Serenade, 1995, If Trees Could Talk - Hamiet Bluiett ile, 1999, Every Rung Goes Higher, 2001, Sunshower - Kash Killion, Steve Novosel, Paul Murphy, Steve Berrios ile, 2001 Sanctuary - Joe Ford, Ray Codrington, Steve Novosel, Steve Berrios, Artie Sherman ve the Rick Schmidt Strings ile, 2003 The Powers of Two 1+2 - Paul Murphy ile, 2004 ve 2006 The Big Push, 2006, Blue Fable, 2007, The Offering, 2008, This Time the Dream`s on Me, 2012 Sideman olarak: Right Now! (1965), Jackie McLean ile, Jacknife (1965), Jackie McLean ile, Carmen Sings Monk (1988), Carmen McRae ile, Infinity (1965) Lee Morgan ile, The Essence of Mystery (1972), Alphonse Mouzon ile, New Blood (1972), Blood, Sweat, and Tears ile.

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Willis!




19 Aralık 2012, Çarşamba

Bob Brookmeyer Amerikalı valf tromboncu, piyanist, aranjör ve bestecidir. Cazın en önemli valf tromboncularından biri olmasının yanısıra, modern klasik müzikten etkilenmiş öncü bir aranjördür. 19 Aralık 1929`da Kansas City, Missouri`de doğan Robert Edward Brookmeyer henüz onlu yaşlarında profesyonel müzisyen olarak çalışmaya başlar. Önceleri Tex Beneke ve Ray McKinley`in big band`lerinde piyano çalmaktadır, ancak 1950`lerin başlarında Claude Thornhill orkestrasındayken dikkatini valf trombona çevirir. Alışılageldik slide (kaydırmalı) trombonun aksine trompet gibi valflarla çalınan enstrümanından elde ettiği bulanık sound ve zarif stiliyle 1950`lerde Stan Getz (1953), Gerry Mulligan (1954-1957) ve Jimmy Giuffre (1957-1958)`nin liderliğindeki küçük grupların tamamlayıcı unsuru haline gelir. 1960`larda ise trompetçi Clark Terry ile birlikte popüler bir quintet`in liderliğini yapar (1961-1966). Bill Evans`la bir duo piyano albümü yapacak kadar iyi bir piyanist olan Brookmeyer, 1950`ler ve 60`lar boyunca New York caz sahnesinde aktivitesini sürdürürken bir taraftan da şehrin televizyon ve kayıt stüdyolarında faaliyet gösterir; The Merv Griffin Show`un house band`inde yer alır ve Ray Charles ve diğer bazı isimler için aranjmanlar yazar. Yine 1960`larda Gerry Mulligan’ın Concert Jazz Band`i ve the Thad Jones / Mel Lewis Jazz Orchestra için yazdığı çağdaş aranjmanlar, eleştirmenlerin can çekişmekte olduğunu düşündükleri big band janrına hayat verir. Brookmeyer daha sonra paletini modern klasik müzikten de fikirler içerecek şekilde genişletecektir. 1968`de Los Angeles`a yerleştikten sonra caz dünyasının belirsizliklerinden etkilenmeyecek bir maddi güvence oluşturmak adına full-time stüdyo çalışmalarına ağırlık veren sanatçı, 1970`lerin büyük bölümünü inaktif geçirir. 1978`de caza ve New York`a geri döner ve 1980 yılında Mel Lewis and the Jazz Orchestra`nın çıkardığı "Live at the Village Vanguard, ...Featuring the Music of Bob Brookmeyer" albümüne besteleri ve aranjmanlarıyla katkıda bulunur. 1979`da bir yıl boyunca gitarist Jim Hall`la duo formatında çalışır ve eleştirmenlerden büyük övgü alır. 1981`den itibaren Avrupa`da besteci ve orkestra şefi olarak çalışmaya başlayan Bob Brookmeyer, Köln ve Stockholm`de birçok esere imza atar. Daha sonra tekrar Amerika`ya dönerek beste ve kayıt yapmayı sürdürür, ayrıca the Mel Lewis Orchestra`nın müzikal direktörlüğünü üstlenir ve Manhattan School of Music`te ders vermeye başlamak suretiyle eğitmenlik kariyerini başlatır. 1988`de the BMI Composers Workshop`un direktörlüğüne seçilir, 1991`de ise emprovize ve bestelenmiş müzik için radikal bir yeni okul başlatmak üzere Hollanda`ya gider. Oldukça saygı gören bir eğitmen olan Brookmeyer, aralarında Maria Schneider`in de bulunduğu günümüz orkestra şefi kuşağından pekçok isim tarafından mentör olarak kabul edilmektedir. Hollanda tecrübesinden sonra tekrar Amerika`ya dönerek New Hampshire`a yerleşen sanatçı, New England Konservatuarı`nın Caz Bestesi departmanında ders vermeye başlar. 2000`li yıllar boyunca da performans ve kayıtlarını sürdüren Brookmeyer sıklıkla Avrupa menşeli The New Art Orchestra`yla çalışır, ki 2002`deki Waltzing with Zoe, 2004`teki Get Well Soon, ve 2007`deki Spirit Music bu çalışmalardan bazılarıdır. 2006 yılında NEA tarafından kendisine Jazz Master ünvanı verilen Bob Brookmeyer, kariyeri boyunca 8 kez Grammy ödülüne aday gösterilmiş ancak bunlardan hiçbirinde ödülü kazanamamıştır. Eylül 2011`de the New Art Orchestra`yla yaptığı son albümü "Standards"ı yayınlayan sanatçı, 82. doğum gününden 4 gün önce 15 Aralık 2011`de kalp yetmezliği sonucu hayata veda etmiştir. Son olarak Bob Brookmeyer diskografisinden örnekler: Lider olarak: 1954: The Dual Role of Bob Brookmeyer (OJC) - Jimmy Raney, Mel Lewis, Teddy Charles ile, 1956: Brookmeyer (RCA), 1957: Traditionalism Revisited (Blue Note), 1959: The Ivory Hunters (United Artists): Brookmeyer / Bill Evans piyano duo albümü, 1961: Recorded Fall 1961 (Verve) - Stan Getz ile, 1962: Trombone Jazz Samba (Verve), 1963: Samba Para Dos - Lalo Schifrin ile (Verve), 1964: Bob Brookmeyer and Friends (Columbia) 1978: The Bob Brookmeyer Small Band (DCC Jazz, 1999)1986: Oslo (Concord), 1988: Back Again (Dragon), 1993: Paris Suite (Challenge), 1994: Old Friends (Storyville), 1997: New Works / Celebration (Challenge), 1998: Together (Challenge), 2000: Holiday (Challenge), 2004: Island (Artists House), 2006: Spirit Music (ArtistShare), 2011: Standards (Artist Share) Yardımcı lider olarak: Tonight - Clark Terry–Bob Brookmeyer Quintet (Mainstream), The Power of Positive Swinging - Clark Terry–Bob Brookmeyer Quintet Whooeeee - Bob Brookmeyer–Zoot Sims Quintet (Storyville), The Street Swingers - Brookmeyer, Jim Raney, Jim Hall (World Pacific, 1958), Sideman olarak, Gary Burton ile: Who is Gary Burton? (RCA, 1962), The Groovy Sound of Music (RCA, 1963) Sideman olarak, Stan Getz ile: The Artistry of Stan Getz (Clef, 1952), Sideman olarak, Gerry Mulligan ile: Paris Concert (1954), Presenting the Gerry Mulligan Sextet (EmArcy, 1955), Gerry Mulligan Quartet at Storyville (Bill Crow & Dave Bailey, Pacific Jazz, 1956), Gerry Mulligan and the Concert Jazz Band at the Village Vanguard (Verve, 1960), Gerry Mulligan presents A Concert in Jazz (Verve, 1961), The Gerry Mulligan Quartet (Bill Crow & Gus Johnson, Verve, 1962), Gerry Mulligan `63, the Concert Jazz Band (Verve), Sideman olarak, Zoot Sims ile: Stretching Out (United Artists, 1958).

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Brookmeyer!




18 Aralık 2012, Salı

Amerikalı hard bop ve post-bop tenor saksofoncusudur. Yeterince takdir edilmemiş bir müzisyen olan Land, hard bop tarzındaki çalışını Clifford Brown / Max Roach grubunda yer aldıktan sonra kişisel ve modern bir stile dönüştürmüştür. Land`in tonu güçlü ve duygusaldır, ancak sahip olduğu belli orandaki kırılganlıktan ötürü kendisini diğer tenor saksofoncular arasında kolaylıkla ayırt edebiliriz.

Houston`da doğup San Diego`da büyüyen Harold Land, 16 yaşında çalmaya başlamış ve ilk plak kaydını Harold Land All-Stars`ın lideri olarak Savoy Records etiketiyle 1949 yılında yapmıştır. 1954 yılında the Clifford Brown / Max Roach Quintet`in üyesi olarak ilk yüksek profilli işine kavuşan Land, 1955 yılının sonlarına kadar grubun performans ve kayıtlarında yer aldıktan sonra ailevi nedenlerden ötürü Los Angeles`a dönmek zorunda kalmıştır. Burada basçı Curtis Counce`un grubunda çalmış (1956-1958), Contemporary adına iki albüm doldurmuş (1958-1959), 1960`lar boyunca kendi gruplarını yönetmenin yanısıra Bobby Hutcherson (1967-1971) ve Blue Mitchell (1975-1978)`la birlikte de gruplar kurmuştur. Yetmişlerden itibaren Land`in stilinde güçlü bir John Coltrane etkisi gözlemlemek mümkündür. Seksenlerin başlarından doksanlara kadar Timeless plak şirketi sponsorluğundaki Timeless All Stars grubunda Cedar Walton (piyano), Buster Williams (bas), Billy Higgins (davul), Curtis Fuller (trombon) ve Bobby Hutcherson (vibrafon)`la birlikte çalan sanatçı, bu süre zarfında piyanoda oğlunun yer aldığı kendi grubuyla da turnelere çıkmıştır. Harold Land`in bu dönemde düzenli olarak sahne aldığı mekanlarsa Los Angeles bölgesinde Marina Del Rey`deki Hop Singhs ve San Francisco`nun ünlü Keystone Korner caz kulübüdür. Ölümüne dek Los Angeles civarında serbest müzisyen olarak çalışmayı sürdüren Land, aynı zamanda University of California`da profesör olarak görev almış ve 1996`da the UCLA Jazz Studies Program`a eğitmen olarak katılıp enstrümantal caz combo dersi vermiştir. Programın kurucusu ve direktörü olan caz gitaristi Kenny Burrell sanatçıyla ilgili olarak, "Harold Land caz saksofonu tarihinin en önemli isimleri arasındaydı. Kendisi aynı zamanda UCLA caz fakültesinin en kıymetli ve sevilen isimlerinden biriydi" şeklinde konuşmuştur. Bir kalp krizi sonucu 73 yaşında hayata veda eden sanatçının diskografisine bir göz atalım şimdi de: Lider olarak: Grooveyard (Contemporary) 1958, Harold in the Land of Jazz (Contemporary / OJC) 1958, The Fox (HiFi Jazz / OJC) 1959, Elmo Hope, DuPree Bolton, Herbie Lewis, ve Frank Butler ile West Coast Blues! (Jazzland, 1960), Hear Ye! Harold Land Quintet with Red Mitchell (Atlantic) 1961, The Peacemaker (Cadet) 1967, Take Aim (Blue Note) 1969, A New Shade of Blue (Mainstream) 1971, Choma (To Burn) (Mainstream) 1971, Damisi (Mainstream) 1977, Mapenzi (Concord Jazz) 1977, Blue Mitchell ile Xocia’s Dance (Muse) 1981, A Lazy Afternoon (Postcards Records) 1995, Promised Land (Audiophoric) 2001, Sideman olarak, Clifford Brown ve Max Roach ile: Brown and Roach Incorporated (EmArcy, 1954), Daahoud (Mainstream, 1954 [1973]), Clifford Brown & Max Roach (EmArcy, 1954-55), Study in Brown (EmArcy, 1955) Sideman olarak, Curtis Counce ile: You Get More Bounce With Curtis Counce (originally released as Counceltation) (Contemporary, 1956), Landslide (Contemporary, 1956), Sonority (Contemporary, 1958), Exploring the Future (Dooto, 1958) Sideman olarak, Elmo Hope ile: The Elmo Hope Quintet featuring Harold Land (Pacific Jazz, 1957) Sideman olarak, Bill Evans ile: Quintessence (Fantasy Records, 1976), Sideman olarak, Bobby Hutcherson ile: Medina (Blue Note, 1969), Total Eclipse (Blue Note, 1968), Now! (Blue Note, 1969), San Francisco (Blue Note, 1970) Cirrus (Blue Note, 1974) Sideman olarak, Blue Mitchell ile: African Violet (Impulse!, 1977), Summer Soft (Impulse!, 1978), Timeless All Stars ile: It`s Timeless (Timeless, 1982), Timeless Heart (Timeless, 1983), Essence: The Timeless All Stars (Delos, 1986), Time For the Timeless All Stars (Early Bird, 1991)

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Land!




17 Aralık 2012, Pazartesi

John Ore, Thelonious Monk`la olan birlikteliğiyle ünlenmiş, aynı zamanda kariyeri boyunca hem swing hem de bop tarzında aynı yetkinlikte çalabilme yeteneğini ispatlamış basçıdır. Philadelphia`daki The New School of Music`te çello (1943-46), Juilliard`da ise bas (1952) eğitimi alan Ore, 1950`lerde Tiny Grimes (1953), George Wallington, Lester Young (1954), Ben Webster, Coleman Hawkins, Elmo Hope ve Bud Powell (1955-57)`ın da aralarında bulunduğu birçok ünlü isimle çalışmış, 1960-1963 yılları arasında da Thelonious Monk Quartet`in üyesi olmuştur. Monk`un tüm diğer sideman`leri gibi John Ore`nin de gruba katılışı oldukça ani gerçekleşmiştir. Ore`den dinleyelim: "Monk`la Baroness [Pannonica de Koenigswarter] vasıtasıyla tanıştım. Vaktinin büyük kısmını onun evinde geçiriyordu. Kar fırtınasının olduğu bir gün beni provaya çağırdı. Gittim, çaldım ve işe alındım." 1964`te The Double Six of Paris`le çalan Ore, 1960`ların sonlarına doğru tekrar Bud Powell`la birlikte çalışmış ve Teddy Wilson`la kayda girmiştir. 1970`lerin ortalarında Earl Hines`ın orkestrasında çalan ve 1977`de Hines`la birlikte albüm kaydeden Ore, Sun Ra ile birlikteliğinin ardından düşük profilli bir döneme girmiş ve 1990`larda iyi eleştiriler alan birkaç albüm kaydından sonra -ki baritoncu Cecil Payne`le yaptığı Cerupa (1993) ve Scotch & Milk (1996) bunlar arasındadır- piyasadan çekilmiştir. Kariyeri boyunca kendi adına bir albüm kaydetme imkanı bulamayan sanatçı, yine de her zaman mükemmel bir eşlikçi ve iyi bir solist olarak anılır. John Ore`nin yer aldığı başlıca albümleri sıralayacak olursak: A Tribute to Stuff Smith (Soul Note, 1992), Billy Bang ile

Meditations (Prestige, 1955), Elmo Hope ile Hope Meets Foster (Prestige, 1955), Elmo Hope ve Frank Foster ile The Final Sessions (Evidence, 1966 [1996]), Elmo Hope ile The Straight Horn of Steve Lacy (Candid, 1961), Steve Lacy ile No Room for Squares (Blue Note, 1963), Hank Mobley ile Straight No Filter (Blue Note, 1963 [1985]), Hank Mobley ile Thelonious Monk at the Blackhawk (Riverside, 1960), Thelonious Monk ile Monk in France (Riverside, 1961), Thelonious Monk ile Thelonious Monk in Italy (Riverside, 1961 [1963]), Thelonious Monk ile Monk`s Dream (Columbia, 1962), Thelonious Monk ile Criss Cross (Columbia, 1962–63), Thelonious Monk ile Blue Delight (A&M, 1988), Sun Ra ile Somewhere Else (Rounder, 1988–89), Sun Ra ile.

Happy Birthday Jazz! Happy Birthday Mr. Ore!

Paylaş
Bu bölümde yayınlanmış önceki yazılar
» Jutta Hipp (Pianist) » Bobby Durham (Drummer) » Chet Baker » Don Cherry (Trumpet) » Wynton Kelly (Piano) » Johnny Dyani (Bass) » Billy Hart (Drum) » Gigi Gryce (Alto Saxophone) » Michel Portal (Multireed) » Frank Melrose (Piano) » Geoffrey Keezer (Piano) » Paul Desmond (Alto Saxophone) » Serge Chaloff (Saxophone) » Ray Drummond (Bass) » Jimmy Knepper (Trombone) » Coleman Hawkins (Saxophone) » Roy Hargrove (Trumpet) » Palle Danielsson (Bass) » Anita O`Day (Vocal) » Kahil El`Zabar (Percussion) » Mel Tormé (Vocal) » Cat Anderson (Trumpet) » Babyface Willette (Organist) » Craig Harris (Trombone) » Elvin Jones (Drummer) » Wilbur Ware (Bassist) » Sonny Rollins (Saxophone) » Buddy (King) Bolden (Cornetist) » Art Pepper (Alto Saxophone) » Bennie Maupin (Multi Reedist) » Kenny Dorham (Trumpet) » John Coltrane (Saxophone) » Wayne Shorter (Saxophone) » Lex Hamphries (Drummer) » Jack Teagarden (Trombone) » Art Farmer (Trumpet) » Okay Temiz (Percussionist) » Albert `Tootie` Heath (Drummer) » Oscar Peterson (Pianist) » Duke Pearson (Pianist) » Cedar Walton (Pianist, Composer) » George Shearing (Pianist) » Russell Procope (Clarinet, Saxophone) » Arnett Cobb (Saxophone) » Jack DeJohnette (Drummer) » Benny Carter (Horns) » Rahsaan Roland Kirk (Horns) » Abbey Lincoln (Vocalist) » Louis Armstrong (Trumpet) » Tomasz Stanko (Trumpet) » Lester Young (Saxophone) » Mark Helias (Double Bass) » Lincoln Goines (Double Bass) » Don Pullen (Pianist) » Michel Petrucciani (Pianist) » Lou Levy (Pianist) » Barney Bigard (Klarnetist) » Art Tatum (Piyanist) » Howard McGhee (Trompetçi) » Lee Young (Davulcu) » Barney Wilen (Saxophone) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Roland Hanna > Herlin Riley > Clyde Lombardi > Lew Soloff » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Bobby Durham > Jutta Hipp > Bill Mays > Nelson Boyd > Eddie Locke » Ray Bryant (Pianist) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Donald Byrd > Ray Nance > McCoy Tyner > Dodo Marmarosa > Sonny Greer > Phineas Newborn, Jr. > Curtis Fuller » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Zoot Sims > Clifford Brown > Booker Ervin > Lou Donaldson > Phil Woods > Azar Lawrence » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Don Byas / Jesse Drakes / Sonny Criss / Odean Pope / Jimmy Heath / Warne Marsh / George Wallington » Thelonious Monk (Piyanist, Besteci) » Antonio Hart (Saxophone) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Jack Costanzo / Shadow Wilson / Red Rodney / John Gilmore / Roy Campbell » Julian Cannonball Adderley (Alto Saxophone) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Mickey Roker / Bireli Lagrene / Lars Danielsson / Dave Bargeron / Max Kaminsky / Butch Warren » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Jim Beard / Sonny Sharrock / Kenny Drew » Bill Evans (Pianist) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Don Redman > Kevin Mahagony > Kenny Burrell > Elmer Crumbley > Billy Kilson > Charlie Shavers > Sonny Simmons » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Junior Cook > Richie Kamuca > Jon Faddis > Annie Ross > Charlie Persip > Dale Fielder > Nnenna Freelon » Eugene Wright > Albert `Tootie` Heath » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Red Garland > Sidney Bechet > Ellis Larkins > Jackie McLean > Kai Winding » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Charlie Irvis > Arthur Blythe > Red Nichols > Tania Maria > Pee Wee Hunt > Carla Bley » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Toots Thielemans > Percy Heath > Richard Groove Holmes > Jamie Merritt > Ron Carter » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Charles Mingus > Jimmie Noone > Joe Henderson > Earl Bostic > Jimmy Giufre > Connie Kay > Blossom Dearie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Richard Davis > Walt Dickerson > Buster Williams > Leon Parker > Lionell Hampton > Mundell Love » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Duke Jordan > Booker Little > Scott LaFaro > Gene Ramey > Stanley Turrentine > Gerry Mulligan > Freddie Hubbard » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Mart Riff Mole > Sir Charles Thompson > Roy Haynes > Shirley Scott > Charles Lloyd > Tommy Flanagan ve bizatihi Arto Peştemalcıgil > Nat King Cole » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Rene Thomas > Dave Pell > Dexter Gordon > Svend Asmussen > Mart Barrett > Eddie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Frank Butler > David Murray > Bobby Jaspar > Tadd Dameron > Rex Stewart > Johnny Carisi > Michel Legrand » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Tex Beneke > Wardell Gray > Stefano Di Batista > Nathan Davies > Bill Doggett > Buddy De Franco » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ronnie Scott > Jeannie Lee > Roy Eldridge > Bobby Hackett > Joe "Tricky Sam" Nanton > Stan Getz > Snooky Young > George Brunies > Norwood "Pony" Poindexter > Bill Evans » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Jason Moran > J.J. Johnson > Gary Burton > Julius Hemphill > Benny Golson > Stephane Grapelli > Henri Texier » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Gene Krupa > Aldo Romano > Big Sit Catlett > Al Foster > Horace Parlan > Jimi Cobb » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Heny "Red" Allen > Thurman Barker > Kenny Clarke > William Parker > Wilbur De Paris > Roland Shannon Jackson > Joe Pass » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Kid Ory > John Scofield > Bunk Johnson > Earl Hines > Danilo Perez > Lewis Nash » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > John Ore > Harold Land > Bob Brookmeyer > Larry Willis > Panama Francis > John Pattitucci > Chet Baker » Dave Brubeck (Piano) » Jimmy Lyons (Alto Saxophone) » Tommy Dorsey (Trombone, Big band) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Sam Jones > Hampton Hawes > Billy Bauer > Gus Johnson > Dolo Cooker > Roswell Rudd » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Diego Urcola > Arturo Sandoval > Howard Rumsey > Don Byron > Mugsy Spainer > Paul Bley > Khalil El`Zabar » Dizzy Gillespie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Palle Danielsson / Roy Hargrove / Cozy Cole / Anita O`Day / Alphonse Picou / Eddie Harris / Dizzy Gillespie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Dave Holland / Phil Urso / Von Freeman / Steve Swallow / Jimmy Blanton / Sammy Price / Papa Jo Jones » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Fats Navarro / Sam Rivers / Gary Bartz / Bud Powell / Kenny Kirkland / David Kikoski / Oscar Pettiford » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > `Brother` Jack McDuff / Frank Socolow / Muhal Richard Abrams / Monica Zetterlund / Charles Thomas Potter / Ken Vandermark » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ernie Henry / Meade Lux Lewis / Albert Mangelsdorf / Charles `Buddy` Bolden / Sonny Rollins / Wilbur Ware / George Mraz » Charlie Parker (Alto Saxophone) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Martial Solal / Alphonso Trent / Clifford Jarvis » Harold "Doc" West (Drum) » Hank Jones (Pianist) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Steve Lacy / Charles McPherson / Johnny Hodges / Joanne Brackeen / Edward Simon / Reggie Washington / Charlie Christian » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > René Utreger / Ben Riley / Mtutuzel Dudu Pakwana / Carmell Jones / Peter Ind / Sonny Clark / Don Patterson » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Frank Wright / Lee Morgan / Tomasz Stanko / Paul Gonsalves / Leroy Vinnegar / Alan Dawson / Sadik Hakim » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ahmad Jamal / Rhoda Scott / Mike Maineiri / Eric Watson / Louie Bellson / Hank Mobley / Louis Thomas Jordan » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Joe Chambers / Reginald "Reggie" Workman / Elmo Hope / Pete Candoli / Julian Priester / Andrew Hill / Rashied Ali » Arto Peştemalcıgil ile Happy Birthday Jazz! > Ray Bauduc / Gaetano Lombardo / Eric Dolphy / Lalo Schifrin / Hermeto Pascoal / Milt Hinton / Frank Lowe
Bu içeriğe yapılan yorumlar
Bu içeriğe hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapabilirsiniz!
Reklam İçin Bize Yazın Bizi Arayın
0 216 385 4912
Cazkolik Shop Yeni
Albüm Bülten Üyeliği
Bizi Takip
Edin
Cazkolik.com • Türkiye’nin Caz Takvimi • Günün Albümü • Günün Parçası • Günün Müzisyeni • “Jazz”lı Gündem • Albüm Eleştirileri • Cazkolik Röportajları • Yerli Caz Albümleri Arşivi • Yerli Caz Müzisyenleri Arşivi Cazkolik Yazarları:
• Ali Haluk İmeryüz • Arto Peştemalcıgil • Ayşe Tütüncü • Beliz Hazan • Burak Sülünbaz • Cenk Akyol • Cenk Erdem • Deniz Türkoğlu • Emre Kartarı • Güç Başar Gülle • Güzin Yalın
 
• Levent Öget • Leyla Diana Gücük • Murat Ali Oral • Murat Beşer • Okan Aydın • Salim Zaimoğlu • Sami Kısaoğlu • Sevin Okyay • Tunçel Gülsoy • Turgay Yalçın • Zekeriya Şen
Radyo Cazkolik Servisleri: • Radyo Cazkolik Programları • Radyo Cazkolik Playlistleri • CazFM.com (Online stream radio)
Cazkolik.com bir Feridun Ertaşkan Rek. ve Tas. Hiz. Ltd. Şti. hizmetidir. | İletişim için: cazkolik@cazkolik.com | info@cazkolik.com | Tel: 0 216 385 4912

“Jazz, insan ruhunun zaferinin sembolüdür.” Archie Shepp