Cazkolik.com
Radyo Cazkolik İnternet üzerinde cazkoliklerin
buluştuğu bir caz radyosudur
CazFM.com canlı yayınını dinliyorsunuz.
 
Türkiye'nin Caz Takvimi

Flüt Piyano Resitali

Sanatçı: Piyano: Tayfun İlhan, Flüt: Cem Önertürk
Mekan: Yeldeğirmeni Sanat, Rasimpaşa Mah. İskele Sok. No: 43/1, Yeldeğirmeni, Kadıköy (Tel: 0 216 337 0058)
Tarihi: 24 Nisan.2019
Saat: 20:00
Web Adresi: http://kultursanat.kadikoy.bel.tr
Etkinlik Bilgisi : Flüt ve Piyano repertuvarının en sevilen örnekleri ile dinleyicileriyle buluşan Cem Önertürk ve Tayfun İlhan Yeldeğirmeni Sanat için hazırladıkları özel programı seslendirecekler. İkili, F. Doppler, F. Poulenc, D. Scarlatti, Santuri Ethem Bey, Şadi Işılay, E. Z. Ün ve F. Borne gibi bestecilerin eserlerini siz sanatseverler için seslendirecekler. Bilet Fiyatları: Tam 30 TL, Öğrenci ve İndirimli 15 TL.


Akbank Sanat Caz Günleri: Lorenzo de Finti Quartet

Mekan: Akbank Sanat, Taksim, İstanbul
Tarihi: 24 Nisan.2019
Saat: 20:00
Etkinlik Bilgisi : Akbank Sanat`ın aylık caz konserleri serisinde bu ay sıra İtalyan dörtlü Lorenzo de Finti Quartet`te. Önemli not: Akbank Sanat`ın 30 nisan Dünya Caz Günü özel konserine bakmayı unutmayın.


Barok Müziğin Cazla Buluşması

Mekan: İş Sanat Konser Salonu, 4. Levent, İş Kuleleri, İstanbul
Tarihi: 25 Nisan.2019
Saat: 20:30
Etkinlik Bilgisi : 2000 yılında Christina Pluhar önderliğinde kurulan L`Arpeggiata, hem klasik müzik sanatçıları hem de caz müzisyenlerinden oluşuyor. "Henry Purcell Doğaçlamaları" albümünün başarısı ardından L`Arpeggiata bu sefer projesini Heandel eserlerinden oluşturduğu "Heandel Goes Wild" adlı bir albüm çıkardı. Albüm, caz ile barok müziğin buluşmasını ele alıp, hem hayranlık hem de hayret uyandırıyor. L`Arpeggiata, antik harp, theorbodan, chitarra battente, cornemuse gibi orta çağ ve barok müzikte kullanılan antik çalgılar ile dikkat çekiyor. İş Sanat`taki konserde ise soprano Celine Scheen, kontrtenor Valer Sabadus sahne alacak. 25 Nisan Perşembe akşamı saat 20.30`da gerçekleşecek İş Sanat`taki bu müzik ziyafetini ajandalarınıza not etmeyi unutmayın!


 
Arto Peştemalcıgil ile Caz Müzisyenleri Ansiklopedisi

(Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Don Byas / Jesse Drakes / Sonny Criss / Odean Pope / Jimmy Heath / Warne Marsh / George Wallington

 3902 defa okundu. Yorum Ekle      Yorumları Oku  Önceki   |   Sonraki  

George Wallington Amerikalı bop piyanisti ve bestecidir. Giacinto Figlia adıyla Palermo, Sicilya`da doğdu. Müzik hayatına atıldığında ilk işlerinden biri bir süpermarket açılışında çalmak ve ücret olarak aldığı da bir sosisli sandviçti. Ancak ilerki dönemde talihi daha yaver gitti ve 1940`lardan 1950`lerin sonuna kadar New York`un en aranan piyanistlerinden biri oldu.

* * *

Sicilyalı olan ailesi tarafından küçük yaşta opera ve klasik müzikle tanıştırılan ve klasik piyano dersleri alan Wallington, cazla ilk olarak New York radyosunda Count Basie, Teddy Wilson ve Jess Stacy gibi büyük piyanistleri dinleyerek tanıştı. `Ancak, Lester Young`ı Count Basie`yle birlikte dinledikten sonra caza ilgi duydum ve bu tarzı öğrenmek istedim. Kulüplerde ve arkadaş toplantılarında piyano çaldım. Daha sonraysa Greenwich Village civarında çalmaya başladım ve George`s adlı bir mekanda iş bularak Billie Holiday`e eşlik ettim.` Charlie Parker Kansas City`den ilk geldiği zaman New York`ta olan George Wallington, Al Haig ve Dodo Marmarosa`yla birlikte aslında siyahlara ait bir müzik olan bebop`a derhal uyum sağlayabilen birkaç yetenekli beyaz müzisyenden biri oldu ve 1944 yılında Dizzy Gillespie`nin 52. Cadde`de çalan ilk bebop grubunda yer aldı. `Dizzy beni evine götürür ve şarkılarını gösterirdi. Daha sonra Oscar Pettiford`la birlikte Onyx kulübünde çalmak için bir grup kurdular. Charlie Parker da grupta yer alacaktı, ancak çalışma izni iptal edilmişti. Don Byas ve daha sonra Lester Young bizimle çaldılar, Billie Holiday ve Sarah Vaughan da zaman zaman bize eşlik ettiler. Onyx`te yaptığımızın tarihi bir şey olduğunu düşündüğümüzü zannetmiyorum, ancak yeni birşey yaptığımızı ve başka kimsenin bunu çalamadığını biliyorduk.` 1953 yılına kadar geçen dönemde Joe Marsala, Charlie Parker, Serge Chaloff, Allan Eager, Kai Winding, Terry Gibbs, Brew Moore, Al Cohn, Gerry Mulligan, Zoot Sims, Red Rodney ve Lionel Hampton`la birlikte çalan Wallington, Savoy ve Blue Note adına lider olarak kayıtlar da yaptı. Bu arada "Lemon Drop" ve "Godchild" gibi iki unutulmaz standart besteledi, ki bunlardan ilki Woody Herman ve Gene Krupa tarafından kaydedilip 1 milyonluk bir satış rakamına ulaşırken ikincisi 1949 yılında Miles Davis`in klasik `Birth of the Cool` grubu tarafından kaydedildi. 1953 yılında Lionel Hampton orkestrasıyla kısa bir Avrupa turnesine çıkan George Wallington (ki bu onun yegane big band tecrübesi olmuştur), 1954-1960 yılları arasında Donald Byrd, Jackie McLean ve Phil Woods gibi yeni yetenekler içeren gruplar yönetti ve bu müzisyenlerle Prestige ve Atlantic adına kayıtlar yaptı. 1960 yılında sürekli turnelerden ve iş stresinden bunaldığını gerekçe göstererek emekliye ayrıldı, ancak 1984 yılında yeniden müziğe dönerek üç albüm daha kaydetti. Her zamanki gibi mükemmel çalıyordu ve 1985 yılındaki Kool Caz Festivali`nde sahne alması için davet de aldı, ancak bu onun müziğe döndükten sonraki son performansı oldu. Son bir not da sanatçının adı üzerine: Kardeşi Peter Wallington adının sanatçıya Stan Getz`ten miras kaldığını ve Getz`in şık giyiminden dolayı onu Lord Wallington olarak çağırdığını söyler.

* * *

George Wallington diskografisi: Lider olarak: The George Wallington Trio (Savoy, 1949–51), with Kai Winding, Gerry Mulligan, Max Roach The George Wallingon Trios (OJC, 192-53), with Charles Mingus, Oscar Pettiford, Max Roach, Curly Russell Trios (RCA Vogue, 1954), with Pierre MichelotLive at the Café Bohemia (OJC, 1955), with Donald Byrd, Jackie McLean Jazz for the Carriage Trade (OJC, 1956), with Phil WoodsThe New York Scene (OJC, 1957), Jazz at Hotchkiss (Savoy, 1957), with Donald Byrd, Phil WoodsThe Prestidigitator (East-West Records, 1958), with J. R. Monterose The Pleasure of a Jazz Inspiration (VSOP, 1985), piano soloThe Workshop of the George Wallington Trio (Clef MG N-24), with Arthur Taylor and Curly Russell. Sideman olarak: Serge Chaloff: We the People Bop (Cool & Blue, 1946–49), Al Cohn: Cohn`s Tones (Savoy, 1950, 1954), Stan Getz: Early Getz (OJC, 1949–53), Gerry Mulligan: Mulligan Plays Mulligan (OJC, 1951), Annie Ross: Annie Ross Sings (OJC, 1952), Lionel Hampton: Oh! Rock (Natasha, 1953), Bobby Jaspar: Bobby Jaspar with George Walligton, Idrees Sulieman (OJC, 1957).




Amerikalı tenor saksafoncu Warne Marion Marsh varlıklı bir ailenin oğlu olarak Los Angeles`ta dünyaya geldi. Babası iyi tanınmış bir sinematograf, annesi ise klasik eğitimli bir kemancıydı. Ortaokul yıllarında tenor saksafon, bas klarnet ve tuba çalan Marsh henüz cazla ilgilenmemekte ve Hollywood`lu enstrümantalistlerin çoğu gibi stüdyo müzisyeni olmayı düşünmekteydi. Babasının ölümünün ardından günde 8-12 saat pratik yapmaya başladı ve Coleman Hawkins`in Body and Soul`u ve Ben Webster`in Cottontail`i gibi plakları dinleyerek caz sololarını öğrendi. Los Angeles civarında genç yeteneklerden oluşan topluluklarda çalarak müzik kariyerine başladı, ancak Los Angeles müzik sahnesinin sanatsal çabalardan ziyade ticari çalışmalarla ilgilenmesinden sıkılarak 1946 yılında orduya katıldı. Ordudayken kendini adamış bir şekilde Lester Young ve Charlie Parker`in emprovizasyonlarını çalıştı ve giderek popülarite kazanmakta olan bebop tarzındaki jam session`larda yer aldı. 1947`de Fort Monmouth, New Jersey`ye transfer olduktan sonra sık sık Manhattan`a giderek Charlie Parker`i dinlemeye ve ayrıca Lennie Tristano`yla çalışmaya başladı.

* * *

20 yaşında terhis olduktan sonra California`ya dönen Marsh Los Angeles`in üst sınıf caz müzisyenleriyle çalışmaya başladı, ancak New York`un büyüleyici caz ortamı aklına girmişti bir kere. Buddy Rich Big Band`in bir turnesi vesilesiyle yeniden gittiği şehirde Tristano ve onun alto saksafoncu Lee Konitz gibi en ileri öğrencileriyle performanslara çıkmaya başladı. Tristano, Konitz ve Marsh`ın yarattıkları akım, ki "Cool School" olarak adlandırılmıştır, son derece virtüözik ve rafine bir tarz olup gelişmiş melodik ve ritmik konseptler içeriyordu. Bebop`la mukayese edildiğinde daha bastırılmış tınlayan bu stil caz geleneğinin dışında Stravinsky, Schoenberg ve Hindemith gibi modern klasikçilerin müziğinden de besleniyordu. Metronome dergisi editörü Barry Ulanov`un en büyük destekçilerinden biri olduğu stil, ne yazık ki Tristano ve Marsh`ın ticari tutumdan nefret etmeleri yüzünden sanatçıların performans olanaklarını sınırladı; bununla birlikte üçlü 1949`daki "Intuition" gibi kilometre taşı niteliğinde albümler kaydettiler. Eleştirmenler ve kitlelerce pek dikkate alınmamasına karşın dönemin önde gelen müzisyenleri Marsh`ın büyük bir saksafoncu olduğunu kabul etmişlerdir. Charlie Parker, Charles Mingus, Roy Haynes ve Max Roach gibi bebop müzisyenleri zaman zaman Tristano`nun jam session`larında hazır bulunarak Marsh ve akranlarının emprovizasyona getirdikleri yeni yaklaşımları ilgiyle dinlemişlerdir. Tristano Charlie Parker`in Marsh`ı duyduğunda, "Şu çocuğa dikkat edin, onda iş var" dediğini anlatır. 1950`ler boyunca New York ve California arasında mekik dokuyan Warne Marsh, Los Angeles`ta alto saksafoncu Art Pepper`in de aralarında olduğu üst düzey west coast müzisyenleriyle performans ve kayıt çalışmaları yaptı; 1957`de döndüğü New York`ta ise yeniden Tristano`yla bir araya geldi, "Warne Marsh" adındaki solo albümü kaydetti ve 1959`da Half Note kulübünde Lee Konitz`le birlikte unutulmaz bir canlı kayıt yaptı. Yeteneğinin zirvesinde olmasına karşın basının hala görmezden geldiği ve 1961 yılının Down Beat ve Metronome anketlerinde ismi dahi geçmeyen Marsh, ki bunun belki de başlıca sebebi Konitz`in aksine Tristano`nun yörüngesinden çıkarak kendi kamusal kişiliğini kabul ettirmeyi başaramamış olmasıydı, aynı yıl yeniden California`ya döndü. 1961-1969 yılları arasındaki dönemi düşük profilli geçiren ve para kazanmak için fabrika işçiliği ve yüzme havuzu temizleyiciliği gibi işler yapan Marsh, 1969 yılında iyi eleştiriler alan "Ne Plus Ultra" albümüyle müziğe geri döndü. 1972 yılındaysa Charlie Parker sololarından uyarlanmış aranjmanlar icra eden Supersax grubuna katıldı. Grup ilk albümü "Supersax Plays Bird"le Grammy ödülüne layık görüldü ve hem eleştirmenler, hem de kitlelerin beğenisini kazandı. 1974-1976 yılları arasında kendi grubuyla Avrupa turnesine çıkan Warne Marsh, kendi ülkesindekinden çok daha coşkulu kitleler önünde çaldı ve kariyerindeki en büyük ticari başarıyı elde etti. 1970`ler ve 80`ler boyunca kayıt ve performanslarını düşük profilli de olsa sürdüren ve sıklıkla Los Angeles`in Donte`s caz kulübünde sahne alan sanatçı, 18 Aralık 1987`de aynı kulüpte "Out of Nowhere" performasının orta yerinde sahnede yığılıp kaldı ve kısa süre sonra da can verdi. Caz hayranları ve müzisyenler nezdinde bir nevi kült figür olarak varlığını sürdüren Warne Marsh`ın etkinliği ölümünden bu yana artmış ve Mark Turner gibi genç müzisyenler John Coltrane`in yaygın etkisini dengelemenin bir yolu olarak onun müziğini alıntılamayı tercih etmişlerdir. Marsh`ın hayatı ayrıca büyük oğlu K.C. Marsh`ın yönettiği Warne Marsh: An Improvised Life adlı belgesel filme konu olmuştur.

* * *

Warne Marsh diskografisi: Live In Hollywood (1952), Xanadu Records Music for Prancing (1957) with Ronnie Ball, Red Mitchell, & Stan Levey on Mode Records (re-released VSOP, 1995), "Live at Dana Point" (1957), Warne Marsh and Joe Albany live at the Galleon Room in Dana Point (released VSOP, 2005), Live at the Half Note (1959), with Lee Konitz & Bill Evans on Verve Records (re-released Jazz Lips) Crosscurrents (1977) with Bill Evans, Lee Konitz, Eddie Gomez & Eliot Zigmund on Fantasy Apogee (1978), with Pete Christlieb, on Warner Bros. Records, reissued by Rhino Records, 2003, Sax Of A Kind (1983), Hot Club Records/Jon Larsen For The Time Being (1987), Hot Club Records/Jon Larsen Subconscious-Lee (1950) with Lee Konitz, Joe Albany ile, The Right Combination (Riverside, 1957), Clare Fischer ile, Thesaurus (Atlantic, 1969). Not: Merak edenler daha kapsamlı bir Warne Marsh diskografisi için aşağıdaki adrese bakabilirler: More Complete Discography by Jack Goodwin.




"Little Bird" lakaplı Amerikalı saksafoncu, besteci ve aranjör. Efsanevi Heath Brothers`ın (Percy Heath / bas ve Tootie Heath / davul) ortancası ve perküsyoncu Mtume`nin babası olan Jimmy Heath, Howard McGhee, Dizzy Gillespie ve Miles Davis`ten Wynton Marsalis`e son 50 yılın dev isimleriyle birlikte çaldı. 1948 yılında henüz 21 yaşındayken 1. Uluslararası Paris Caz Festivali`nde McGhee`nin grubunda yer alıyor ve Coleman Hawkins, Slam Stewart ve Erroll Garner gibi isimlerle aynı sahneyi paylaşıyordu. Heath ayrıca önemli bir eğitmen ve mentör olarak Antonio Hart, Jeb Patton ve Wynton Marsalis başta olmak üzere birçok genç müzisyeni derinden etkiledi.

* * *

Güney Philadelphia`da oldukça müzikal bir aileden doğan James Edward "Jimmy" Heath, genç yaşta enstrüman tercihini alto saksafondan yana kullandı ve 14 yaşında profesyonel olarak çalmaya başladı. Swing tarzının zirvede olduğu yıllardı, ancak 1945 yılında Dizzy Gillespie`yle tanışıp onu Philadelphia`da Charlie Parker`la birlikte dinleyen sanatçının bebop`la ilgilenmesi uzun sürmedi. 1946`da o zamanlar üyesi olduğu ve birlikte ülkeyi dolaştığı Nat Towles Band`den ayrılarak yeniden Philadelphia`da çalışmaya başlayan Jimmy Heath ağabeyi Percy`yle birlikte Howard McGhee`s All-Stars grubuna katıldı ve bu grupla birlikte 1948 yılında yukarda bahsettiğimiz Paris Caz Festivali tecrübesini yaşadı. Kısa bir süre sonra da kendisi gibi Philadelphia`nın gelecek vaad eden John Coltrane ve Benny Golson gibi genç yıldızlarını da içeren 10 kişilik bir big band kurdu. Bu arada Percy`den Jimmy`yle ilgili olumlu referans alan Dizzy Gillespie ikiliyle iki yıl boyunca birlikte çalıştı. Altodaki cesaretinden dolayı "Little Bird" lakabıyla anılmaya başlayan Heath, sürekli Charlie Parker`la mukayese edilmemek için 1951 yılında tenor saksafona geçti. Tromboncu J.J. Johnson`un "Turnpike" albümü gibi bazı Blue Note kayıtlarına katkı sunduktan sonra 1952-1954 yılları arasında Clifford Brown`la sahne alarak ve Chet Baker için bestecilik-aranjörlük yaparak caz çevrelerinde saygınlık kazandı. Daha sonra da trompetçi Kenny Dorham`la bir grup kurarak sanatçının 1953 yılında yaptığı "Kenny Dorham Quintet" adlı ilk plak kaydında bariton ve tenor saksafon çaldı. Heath`in giderek artmakta olan şöhreti ne yazık ki eroin bağımlılığı yüzünden sekteye uğradı ve uyuşturucu bulundurmak suçundan Ocak 1955 - Mayıs 1959 arasındaki dönemi hapiste geçirdi; ancak yine de boş durmayan sanatçı hapisteki müzisyenlerden oluşan bir big band kurdu ve Chet Baker`in Art Pepper`la birlikte kaydettiği 1956 albümü "Playboys" için müzik yazdı. Tahliye olduktan sonra 1959 yazında Miles Davis`le iki aylık bir California turnesine çıkan Jimmy Heath (John Coltrane de bu dönemde uyuşturucu kullandığı için gruptan kovulmuştu), eyalet sınırları dışına çıktığı için şartlı tahliye memurundan uyarı aldı ve kendisine Philadelphia`nın 90 millik çapından öteye geçmemesi gerektiği söylendi. Bu detayı vermemizin sebebi şartlı tahliye memurunun caz tarihini etkileyecek derecede önemli bir talimat vermiş olmasıdır, zira Heath`i grupta tutmayı çok isteyen Miles Davis onun yokluğunda mecburen Coltrane`i yeniden işe aldı ve onunla birlikte Nisan 1959`da "Kind of Blue"yu kaydetti. Daha sonra bir başka trompetçi Blue Mitchell`la çalışan ve prodüktör Orrin Keepnews`un Riverside plak şirketi adına lider olarak ilk kayıtlarını yapan ("The Thumper" ve "Really Big") Jimmy Heath, 1964 yılına dek bu şirkete bağlı olarak çalışmayı sürdürdü; 60`ların kalan bölümünde de sideman olarak Blue Note sanatçıları Freddie Hubbard, Julian Priester, Grant Green ve Donald Byrd`ün kayıtlarında çaldı. 1970`lerin başlarında soprano saksafon ve flüt de çalmaya başlayan Heath piyanist Stanley Cowell`la sürekli bir birliktelik oluşturdu ve bu arada küçük şirketler adına kendi ismiyle kayıtlar yaptı; ayrıca her bölümü ayrı bir caz efsanesini onurlandıran Afro-American Suite of Evolution adlı kapsamlı eserini besteledi. 1973 yılında eserini Billy Taylor`s Jazzmobile organizasyonu için bir all-star orkestrası eşliğinde New York`un Tawn Hall salonunda seslendiren sanatçı, bu organizasyonla kurduğu ilişki sayesinde eğitmenlik hayatına da adım attı. Hem solist olarak, hem de kardeşleriyle birlikte çalışmalarını sürdüren Jimmy Heath, 1975 yılında kardeşleri ve piyanist Stanley Cowell`la birlikte the Heath Brothers grubunu kurdu. 1980`lerin sonunda The Aaron Copland School of Music at Queens College`de eğitmen olarak çalışmaya başladı. 1980`ler ve 90`lar boyunca sideman olarak birçok kayıtta yer aldı; 1992 yılında Verve adına kaydettiği "Little Man, Big Band" albümüyle birlikte big band lideri olarak kayıtlar yapmaya başladı. 1993 yılında bir caz sanatçısına uluslararası alanda verilen en büyük ödül olan Danish JazzPar Award`a aday gösterilen Jimmy Heath, The Heath Brothers grubuyla turne ve kayıt çalışmalarını sürdürdü. 19 ve 20 Ekim 2001`de Jazz at Lincoln Center tarafından sanatçının 75. doğum yıldönümü şerefine "He Walked With Giants" adı altında bir kutlama programı düzenlendi. 2003 yılında NEA Jazz Masters Ödülü`nü alan Heath`in "I Walked With Giants" adındaki muhteşem otobiyografisi 2010 yılında yayınlandı. Günümüzde de uluslararası organizasyonlar ve müzik programları tarafından onurlandırılmayı sürdüren ve Juilliard`dan onursal doktora ünvanı alan ilk caz müzisyeni olan sanatçı, çeşitli küçük grup ve big band`lerin başında müzik çalışmalarına da devam etmektedir. Jimmy Heath hakkındaki son sözü ünlü meslektaşlarına bırakalım: "Bütün söyleyeceğim, eğer Jimmy Heath`i tanıyorsan Bop`u biliyorsundur." -- Dizzy Gillespie, "Trane Jimmy`nin çalışına bayılırdı, ben de öyle. Ayrıca birlikte takılmaktan zevk alacağın biriydi; eğlenceli, temiz ve son derece zekiydi. Jimmy soylu diye nitelendireceklerinden biriydi." -- Miles Davis, "Bir yetenekler karması yapmam gerekirse şöyle olur: Diz lider, John Lewis veya Hank Jones piyanoda, Ray Brown basta, Milt Jackson vibrafonda, Jimmy Heath tenorda ve Sonny Stitt altoda." -- Kenny Clarke.

* * *

Jimmy Heath diskografisi: Lider olarak: 1959: The Thumper (Riverside), 1960: Really Big! (Riverside), 1961: The Quota (Riverside), 1962: Triple Threat (Riverside), 1963: Swamp Seed (Riverside), 1964: On the Trail (Riverside), 1972: The Gap Sealer (Cobblestone Records), 1972: Jimmy (Muse Records), 1973: Love and Understanding (Xanadu Records), 1974: Time and the Place (Landmark Records), 1975: Picture of Heath (Xanadu Records), 1975: Marchin` On (Strata East Records), 1979: In Motion (Columbia Records), 1985: New Picture (Landmark Records), 1987: Peer Pleasure (Landmark Records), 1992: Little Man, Big Band (Verve Records), 1994: You`ve Changed (Steeplechase Records), 1995: You or Me (Steeplechase Records), 2006: Turn Up the Heath (Planet Arts Recordings), 2009: Endu. Sideman olarak: 1948: Howard McGhee – The Howard McGhee Sextet with Milt Jackson, 1959: Blue Mitchell – Blue Soul (Riverside), 1960: Julian Priester - Keep Swingin` (Riverside), 1960: Sam Jones - The Soul Society (Riverside), 1960: Nat Adderley – That`s Right! (Riverside), 1960: Kenny Dorham – Show Boat (Time), 1961: Milt Jackson – Vibrations (Atlantic), 1961: Elmo Hope - Homecoming! (Riverside), 1962: Blue Mitchell – A Sure Thing (Riverside), 1962: Curtis Fuller – Soul Trombone (Impulse!), 1962: Milt Jackson – Big Bags (Riverside), 1962: Milt Jackson – Invitation (Riverside), 1962: Pony Poindexter – Pony`s Express, 1962: Milt Jackson – Statements (Impulse!), 1963: Milt Jackson – Milt Jackson Quintet Live at the Village Gate (Riverside), 1964: Milt Jackson – Jazz `n` Samba (Impulse!), 1964: Milt Jackson – In a New Setting (Limelight), 1965: Milt Jackson – Ray Brown / Milt Jackson with Ray Brown (Verve), 1965: Donald Byrd – Up with Donald Byrd (Verve), 1965: Cal Tjader – Soul Sauce (Verve), 1966: Milt Jackson – Born Free (Limelight), 1969: Herbie Hancock – Baraka (Jazz World), 1970: Herbie Mann – Big Boss Mann, 1970: Charles Earland - Black Drops (Prestige), 1972: Curtis Fuller - Smokin` (Mainstream), 1972: Don Patterson - These Are Soulful Days (Muse), 1974: Red Garland – The Quota, 1974: Milt Jackson – Olinga (CTI), 1976: Stanley Cowell – Regeneration, 1994: Modern Jazz Quartet - MJQ & Friends: A 40th Anniversary Celebration (Atlantic), 2006: Nancy Wilson – Turned to Bluerance Heath Brothers ile: Marchin` On (1975) (Strata-East Records) Passin` Thru (1978) (Columbia Records), Live at the Public Theatre (1979) (Columbia Records), In Motion (1979) (Columbia Records), Expressions of Life (1980) (Columbia Records), Brotherly Love (1981), (Antilles Records), Brothers and Others (1981) (Antilles Records), 1997: As We Were Saying Concord Records, 1998: Jazz Family Concord Records, 2009: Endurance Jazz Legacy Productions.




South Carolina doğumlu Amerikalı tenor saksafoncu Odean Pope müzikal bir ailede doğdu ve Baptist kilisesinin nağmeleriyle büyüdü. 10 yaşında Philadelphia`ya taşınarak The Graniff School of Music ve Benjamin Franklin High School`da müzik eğitimi aldı. Philadelphia`nın caz açısından zengin ortamında John Coltrane, Lee Morgan, Clifford Brown, Benny Golson, McCoy Tyner, Jimmy ve Percy Heath, Ray Bryant, Bill Barron, Kenny Barron, Archie Shepp, Jymie Merritt, Jimmy Garrison, Philly Joe Jones ve Dizzy Gillespie gibi isimler arasında büyüyüp gelişti. Coltrane, Miles Davis`in grubuna katılmak üzere New York`a giderken Jimmy Smith`in grubundaki pozisyonunu Pope`a terketti. Coltrane`e yakın olmakla birlikte Odean Pope kendi müzikal sound`unun arayışındaydı, bu yüzden Philadelphia Orkestrası`nın baş nefesli müzisyeni Ron Rubin`den, piyanist Ray Bryant ve basçı Jymie Merritt`ten ders aldı; ayrıca bir diğer mükemmel ve eksantrik piyanist Hasaan Ibn Ali`den önemli oranda etkilendi. Ayrıca kariyerinin başlangıcında, Philadelphia`nın Uptown Tiyatrosu`nda James Brown, Marvin Gaye ve Stevie Wonder gibi önde gelen R&B müzisyenlerinin arkasında çaldı.

* * *

1960`larda kısa bir süre Jimmy McGriff`le çalan Odean Pope, 1960`ların sonlarında Max Roach`la çalışmaya başladı ve 1967-1968 yıllarında Roach`la Avrupa turlarına katıldı. 1970`lerin başlarında kuruluşuna katkıda bulunduğu Catalyst grubu, Pope`un yıllar içinde maruz kaldığı değişik tarzları bir araya getirerek damıttığı yeni müzikal estetiği temsil ediyordu. 1999 yılında 32 Records tarafından yeniden piyasaya sürülen "Catalyst: The Funkiest Band You Never Heard" adlı 2 CD`lik çalışma, grubun müziğinin zamanının ne denli ilerisinde olduğunu göstermektedir. 1977 yılında dokuz saksafon ve bir ritm bölümünden (piyano, bas ve davul) oluşan the Saxophone Choir grubunu kuran Pope, 1979`da Max Roach Quartet`in daimi üyesi oldu ve bu pozisyonunu 20 yılı aşkın bir süre devam ettirdi. Bu grupta çaldığı süre içinde `circular breathing` ve `multiphonics` tekniklerini mükemmelleştiren sanatçı pek çok kayıtta yer aldı, Avustralya`dan Japonya`ya dünyanın her yerinde beğeniyle karşılandı ve hatta North Sea Caz Festivali`nde "En İyi Tenor Saksafoncu" ödülü aldı. Trio`su, quartet`i ve Saxophone Choir topluluğuyla çalışmalarını sürdüren Odean Pope klarnet, obua, piccolo, flüt ve piyano da çalabilmesine rağmen insan sesine olan benzerliğinden dolayı tenor saksafona yakınlık duymaktadır. Kuzey Philadelphia`da büyüyen sanatçı cemaatine olan bağlılığını çocuklarla müzik çalışmaları yaparak göstermiştir. Ayrıca Settlement Müzik Okulu`nda caz eğitimi programını başlatmış ve çeşitli Philadelphia okullarında dersler vermiştir.

* * *

Odean Pope`a performans sanatçısı, besteci ve aranjör olarak Philadelphia şehri tarafından verilen çok sayıdaki ödülün bazıları şunlardır: The Pew Fellowship in the Arts for Music Composition (1992), The Rockefeller Foundation (1992) ve Chamber Music America tarafından verilen birkaç ödül. Pope`un 2001 yılındaki bir ifadesiyle bu bölümü bitirelim: "Saksafonumu her elime aldığımda değişik birşeyler yapabileceğimi keşfediyorum. Eğer, sözgelimi, 2 milyar yıldır yeryüzündeysek daima yapacak yeni birşeyler bulabiliriz. Bunun bir sonu yok."

* * *

Odean Pope diskografisi: Lider olarak: Almost Like Me (1982), The Saxophone Shop (Soul Note, 1985), The Ponderer (Soul Note, 1990), Out for a Walk (1990), Epitome (Soul Note, 1993), Ninety Six (1996), Collective Voices (1996), Ebioto (1999), Changes & Changes (1999), Philadelphia Spirit in New York, (2001), CIMP [5] Nothing Is Wrong (2004), Two Dreams (2004), Locked & Loaded: Live at the Blue Note (2006), U.S. Jazz #24 [6] The Misled Children Meet Odean Pope (2008), Odean`s List (2009), In+Out Records Odean`s Three (2012), In+Out Records. Sideman olarak: Max Roach ile, Pictures in a Frame (Soul Note, 1979), In the Light (Soul Note, 1982), It`s Christmas Again (Soul Note, 1984), Easy Winners (Soul Note, 1985), Bright Moments (Soul Note, 1986), To the Max! (Enja, 1990–91).




"Sonny`ninki inkar edilemeyecek ölçüde büyük bir yetenekti. O, benim için alto saksafoncu olarak Bird`den hemen sonra gelir. Sonny`yi dinleyip de ondan hoşlanmayan birini tanımıyorum."

* * *

Prodüktör Bob Porter`in kendisinden bu şekilde söz ettiği William "Sonny" Criss 23 Ekim 1927`de Memphis, Tennessee`de doğdu ve 15 yaşında Los Angeles`a göç etti. 19 yaşına geldiğinde trompetçi Howard McGhee`nin grubunda Charlie Parker ve Teddy Edwards`la birlikte çalıyordu. Kendine has, bluesvari bir ton geliştirmişti ve enstrümanına olan hakimiyeti de gün geçtikçe artmaktaydı. Değişik gruplarda çalışıp Johnny Otis ve Billy Eckstine`in bazı kayıtlarında yer aldıktan sonra esas patlamayı 1947 yılında Norman Granz`in düzenlediği jam session`larda çalarak yaptı. Son derece tutkulu "Boppera" solosu hatıralarda yer etti. Daha sonra Gene Norman ve Norman Granz jam session`larında yer almayı sürdürdü ve ilk stüdyo kaydını da Granz için yaptı. 1956 yılında New York bazlı Imperial Records`la mukavele imzalayarak bir dizi albüm kaydetti (Jazz U.S.A , Go Man! ve piyanist Sonny Clark`ın da yer aldığı Sonny Criss Plays Cole Porter). Jazz USA albümü kaydedildiği esnada (1956) Sonny Criss Buddy Rich`in grubunda yer alıyordu. Imperial, New Orleans R&B tarzı (Fats Domino, Smiley Lewis, The Spiders) üzerinde uzmanlaşmış bir şirketti ve bu yüzden Sonny Criss`i lanse etmek için herhangi bir çaba göstermedi. Yine de bu ilk plaktan "West Coast Blues" gibi bir şaheser çıktı. Buddy Rich grubuyla Chicago`da çaldığı esnada Peacock Records Criss`le irtibat kurdu ve Sonny Criss At The Crossroads albümü kaydedildi. Ancak Peacock da blues ve gospel`da uzmanlaşmış bir Texas şirketiydi ve haliyle Criss`in caz plağına pek fazla ilgi göstermediler. Sonny Criss`in ülke çapında daha fazla tanınması, 1960`ların sonunda Prestige Records`la olan 3 yıllık birlikteliği sayesinde gerçekleşti. Burada hard-bop tarzında albümler kaydeden sanatçı, 1968 yılında "daha fazla ilgiyi hakeden yetenek" dalında bir Downbeat ödülü kazandı ve yine aynı yıl Newport Caz Festivali`nde ayakta alkışlanan bir performans sergiledi. Bu performanstan sonra Criss`in New York caz sahnesindeki geleceğiyle ilgili planlar yapıldı, ancak sanatçının Los Angeles`a dönmesiyle birlikte bu planlar asla gerçekleşmedi. 1970`ler Criss için iyi yıllar değildi. Los Angeles`ta yaşamasından dolayı ülke çapında hakettiği ilgiyi bir türlü görmeyen sanatçı çareyi her 10 yılda bir yaptığı gibi yine kendisini her zaman bir dinleyici kitlesinin beklediği Paris`e gitmekte buldu, ancak bu sefer menüde plak kaydı yerine hastanelik olmak vardı. 19 Kasım 1977`de Sonny Criss trajik bir şekilde intihar etti ve 10 yıldan fazla bir süre bu intiharın sebebi sır olarak kaldı. Bu sır ancak 1988 yılında sanatçının annesi Lucy Criss`in oğlunun o dönem mide kanseri olduğu yolundaki açıklamasıyla çözüldü. Criss hastalığı konusunda sessiz kalarak çalışabildiği kadar çalışmayı seçmişti. Ted Gioia`nın West Coast Jazz kitabında dediği gibi, "Criss içe dönük bir adamdı ve hayal kırıklıklarını da, sevinçlerini de içinde saklardı. Tıbbi ya da herhangi başka bir şikayetiyle ilgili serzenişte bulunmaz, başarıları ya da geleceğe dair umutlarıyla ilgili konuşmazdı. Daima kendini müziğiyle ifade etmeyi tercih etti."

* * *

Sonny Criss diskografisi: Lider olarak: California Boppin` (Fresh Sound Records, 1947), Intermission Riff (Pablo Records, 1951), Jazz USA (Imperial Records, 1956), Go Man! (Imperial Records, 1956), Sonny Criss Plays Cole Porter (Imperial, 1956), Sonny Criss At The Crossroads (Peacock, 1959), Criss Cross (Imperial Records, 1963), compilation Mr. Blues Pour Flirter (Brunswick [France] Records, 1963), This Is Criss! (Prestige Records, 1966) Portrait Of Sonny Criss (Prestige, 1967), Up, Up And Away (Prestige, 1967), The Beat Goes On! (Prestige 1968), Sonny`s Dream (Birth Of The New Cool) (Prestige, 1968), Rockin` In Rhythm (Prestige, 1968), I`ll Catch The Sun! (Prestige, 1969), The Best Of Sonny Criss: Hits Of The `60`s (Prestige, 1970) compilationLive In Italy (Fresh Sound, 1974), Saturday Morning (Xanadu Records, 1975), Crisscraft (Muse Records, 1975), Out Of Nowhere (Muse Records, 1976), Warm And Sonny (Impulse! Records, 1976), The Joy Of Sax (Impulse! Records, 1977), The Sonny Criss Memorial Album (Xanadu, 1984). Sideman olarak: Wardell Gray All Stars ile, Wardell Gray Memorial, Vol. 2 (Prestige, 1950), Charlie Parker ve Chet Baker ile, Inglewood Jam (Fresh Sound, 1952), Buddy Rich Quintet ile, The Swingin` Buddy Rich (Norgran/Verve, 1955), The Wailing Buddy Rich (Norgran/Verve, 1955), Lou Rawls ve Onzy Matthews Big Band ile, Tobacco Road (Capitol, 1963), Onzy Matthews ile, Sounds For The `60`s (Capitol, 1966), Esther Phillips ve Onzy Matthews Orchestra ile, Confessin` The Blues (Atlantic, 1966), Hampton Hawes All Stars ile, Live At Memory Lane (Fresh Sound, 1970).




Amerikalı trompetçi Jesse Drakes Julliard`da eğitim gördü ve 1945 dolaylarında the Savoy Sultans grubunda trompet çalarak profesyonel müzik hayatına atıldı. Gençliğinde sıkça Minton`s Playhouse`a takılan Drakes, 1940`lar boyunca Sid Catlett, J.C. Heard, Eddie Heywood, Deke Watson ve Sarah Vaughan (1947) gibi isimlerle çalıştı; 1948-1956 yılları arasındaysa aralıklarla Lester Young`un muhtelif küçük gruplarında trompet çaldı. Drakes ayrıca Harry Belafonte, Gene Ammons, Sonny Stitt (1953), Louie Bellson (1955) ve Duke Ellington`la (1956) da çalıştı. Özellikle Mart 1956`daki Duke Ellington Orkestrası trompet bölümü üyeliği Jesse Drakes`in kariyerindeki zirve noktalarından biridir.

* * *

1950`lerin sonlarından itibaren daha az caz ve daha çok R&B çalmaya başlayan Jesse Drakes King Curtis`le turneye çıktı ve 1960`lar boyunca Motown stüdyolarında çaldı. 1969 yılından itibaren New York dışını mesken tutarak çeşitli dans grupları yönetti ve şarkı söyledi. 1984 yılında Cadence dergisine bir röportaj veren Drakes, 1 Mayıs 2010 tarihinde New York`taki apartman dairesinde ölü olarak bulundu. Sanatçının kesin ölüm nedeni bilinmemektedir. Jesse Drakes`in Charles L. Drakes adında bir oğlu vardır.




Carlos Wesley "Don" Byas bebop akımıyla ilişkilendirilen ve Count Basie, Duke Ellington, Art Blakey ve Dizzy Gillespie gibi isimlerle birlikte çalmış tüm zamanların en büyük tenor saksafoncularından biridir. Oklahoma`da dünyaya geldi. Annesi piyano, babası da klarnet çalardı. Eğitimine klasik müzikle başlayan Byas keman, klarnet ve alto saksafon çalmayı öğrendi. Birçok enstrüman çalabilen Benny Carter idolüydü. 17 yaşında Bennie Moten, Terrence Holder ve Walter Page`le birlikte lokal orkestralarda çalmaya başladı; 1931-1932 yıllarında "Don Carlos and His Collegiate Ramblers" adlı lise orkestrasını kurup yönetti. Batı yakasına yerleştikten sonra tenor saksafona geçerek bazı Los Angeles gruplarında çaldı. 1935 yılında Eddie Barefield ve tromboncu Tyree Glenn`le birlikte Paradise kulübünde sahne alan Lionel Hampton`un grubunda çalıştı, ayrıca Buck Clayton, Lorenzo Flennoy ve Charlie Echols`la birlikte çaldı.

* * *

1937 yılında New York`a yerleşen Don Byas Eddie Mallory`nin grubunda çalıştı ve Mallory`nin şarkıcı eşi Ethel Waters`a eşlik etti. 1938 yılında kısa bir süre ve daha sonra 1939-1940 döneminde aranjör Don Redman`ın orkestrasında yer aldı. İlk solo kaydı "Is This to Be My Souvenir"i Timme Rosenkrantz and his Barrelhouse Barons grubuyla Mayıs 1939`da yapan Byas Lucky Millinder, Andy Kirk, Edgar Hayes ve Benny Carter`in orkestralarında çalıştı; Mart 1939-Ocak 1940 tarihleri arasında Andy Kirk grubunun kayıtlarına katıldı. Eylül 1940`ta Billie Holiday`in "Practice Makes Perfect" parçasının kaydında sekiz barlık solosuyla dikkat çekti. Piyanist Pete Johnson, trompetçi Hot Lips Page ve şarkıcı Big Joe Turner`in kayıtlarında da yer alan Byas, 1941`deki ünlü Minton`s session`larında Charlie Christian, Thelonious Monk ve Kenny Clarke`la birlikte çaldı. 1941 başlarında Paul Bascomb`la olan kısa birlikteliğinin ardından Lester Young`un yerine Count Basie orkestrasına seçilmesiyle birlikte asıl patlamayı gerçekleştirdi. Orkestrayla birlikte yaptığı çalışmaların yanısıra Reveille with Beverly ve Stage Door Canteen filmlerinin müzik kayıtlarında yer aldı. Kasım 1943`te Basie`yle son kaydını yaptıktan sonra New York kulüplerinde küçük gruplarda çalmaya başladı. 1944 yılında Coleman Hawkins`le birlikte Yacht Club`da ve yine aynı yıl Dizzy Gillespie, Charlie Parker, George Wallington, Oscar Pettiford ve Max Roach gibi isimlerle birlikte Onyx Club`da çaldı. 1944 yılının Şubat ayında Coleman Hawkins liderliğinde gerçekleştirilen ve ilk bebop kayıtları olarak kabul gören plak kayıtlarında yer aldı ("Woody `n You"). 1944 Mayıs`ında ise kendi grubunu kurarak Three Deuces kulübünde çalışmaya başladı. Kariyerinin en verimli yılı olarak gözüken 1944`te Otto Preminger`in "Laura" filminin aynı adı taşıyan parçasıyla bir de hit yarattı. Bebop`la olan ilişkisine rağmen swing sound`una derinden bağlılığını asla yitirmeyen Don Byas, en büyük ilhamı Art Tatum`dan aldığını şu sözlerle ifade etti: "Herhangi bir stilim yok, sadece Art gibi üflüyorum." 1945-1946 yıllarında Savoy session`larında yer alan ve Ocak 1946`da Esquire dergisinin anketinde tenor saksafon dalında ikinciliği elde eden Don Byas, 22 Şubat 1946`da Dizzy Gillespie`nin "52nd Street Theme" ve "Night in Tunisia" parçalarının kaydında çaldı. Eylül 1946`da Don Redman orkestrasıyla birlikte çıktığı Avrupa turnesinin sonunda da, ki savaş sonrası eski kıtayı ziyaret eden ilk sivil orkestraydı bu, Avrupa`da kalmaya karar verdi. Bir süre Belçika ve İspanya`da çaldıktan sonra Paris`e yerleşti ve derhal kayıt yapma imkanı buldu. 1947 ve 1948 yıllarını Barcelona`da geçirerek Bernard Hilda`nın orkestrası (Ağustos 1947), Francisco Sanchez Ortega ve Luis Rovira`yla çalışmalar yaptı. 1949 yılından itibaren sadece Saint-Germain-des-Prés kulüplerinin değil, aynı zamanda Fransız Riviera`sının da tanınmış figürlerinden biri olarak müzik alanındaki yeteneklerinin yanısıra bilardo, balıkçılık, dalış ve aşçılık (Cajun ve Creole mutfağı) alanlarındaki yeteneklerini de sergileme olanağı buldu. Düzenli çalışma olanağı bularak birçok dost edindi. 1953 yılında yeniden Andy Kirk`le bir araya gelerek Vogue adına kayıt yaptı ve yine aynı yıl Beryl Booker`la plak kaydı gerçekleştirdi. Daha sonra Hollanda`ya yerleşerek bir Hollandalı`yla evlenen Byas Art Blakey, Kenny Clarke, Duke Ellington, Gillespie, Jazz at the Philharmonic, Bud Powell ve Ben Webster gibi turnedeki Amerikalı sanatçı ve topluluklarla birlikte çaldı. 1970 yılındaki bir Newport Caz Festivali katılımı dışında ülkesine dönmeyen ve bu yüzden Amerika`da büyük ölçüde unutulmuş bir isim olan Don Byas, 1972 yılında Amsterdam`da akciğer kanseri sonucu hayata veda etti. Sanatçı 1997 yılında Oklahoma Jazz Hall of Fame`e kabul edildi.

* * *

Don Byas diskografisi: İlk yıllar: The Immortal Charlie Christian, (1939-1941 recordings, released, Legacy, 1980), Quintessential Billie Holiday, Volume 8 (1940, Columbia Records), "Harvard Blues" (with Count Basie, 1941 on America`s No. 1 Band: The Columbia Years), "Sugar Blues" (with Basie, 1942, also on America`s No. 1 Band), "Indiana", "I Got Rhythm" ve "Laura" (Various Artists, Town Hall Concert, 1945, Commodore Records), Midnight at Minton`s (1941), Savoy Jam Party: The Savoy Sessions (1944–45. Avrupa yılları: Don Byas in Paris (1946–49), Those Barcelona Days 1947-1948, Le Grand Don Byas (1952–55), The Great Blue Star Sessions 1952-1953, With Dizzy Gillespie The Mary Lou Williams Quartet featuring Don Byas (1954), Don Byas with Beryl Booker (1955), A Tribute to Cannonball (with Bud Powell, 1961), Amalia Rodrigues with Don Byas (1973), A Night in Tunisia (1963), Walkin` (1963), Anthropology (1963), Americans in Europe Vol. 2 (Impulse!, 1963), Autumn Leaves (live with Stan Tracey, 1965), Don Byas Quartet featuring Sir Charles Thompson (1967), Ben Webster meets Don Byas (1968).

Kaydet

Paylaş

Konu veya sanatçıyla ilgili yayınlanmış benzer haberler

Art Pepper (Alto Saxophone)
Albert `Tootie` Heath (Drummer)
Cedar Walton (Pianist, Composer)
Bu bölümde yayınlanmış önceki yazılar
» Jutta Hipp (Pianist) » Bobby Durham (Drummer) » Chet Baker » Don Cherry (Trumpet) » Wynton Kelly (Piano) » Johnny Dyani (Bass) » Billy Hart (Drum) » Gigi Gryce (Alto Saxophone) » Michel Portal (Multireed) » Frank Melrose (Piano) » Geoffrey Keezer (Piano) » Paul Desmond (Alto Saxophone) » Serge Chaloff (Saxophone) » Ray Drummond (Bass) » Jimmy Knepper (Trombone) » Coleman Hawkins (Saxophone) » Roy Hargrove (Trumpet) » Palle Danielsson (Bass) » Anita O`Day (Vocal) » Kahil El`Zabar (Percussion) » Mel Tormé (Vocal) » Cat Anderson (Trumpet) » Babyface Willette (Organist) » Craig Harris (Trombone) » Elvin Jones (Drummer) » Wilbur Ware (Bassist) » Sonny Rollins (Saxophone) » Buddy (King) Bolden (Cornetist) » Art Pepper (Alto Saxophone) » Bennie Maupin (Multi Reedist) » Kenny Dorham (Trumpet) » John Coltrane (Saxophone) » Wayne Shorter (Saxophone) » Lex Hamphries (Drummer) » Jack Teagarden (Trombone) » Art Farmer (Trumpet) » Okay Temiz (Percussionist) » Albert `Tootie` Heath (Drummer) » Oscar Peterson (Pianist) » Duke Pearson (Pianist) » Cedar Walton (Pianist, Composer) » George Shearing (Pianist) » Russell Procope (Clarinet, Saxophone) » Arnett Cobb (Saxophone) » Jack DeJohnette (Drummer) » Benny Carter (Horns) » Rahsaan Roland Kirk (Horns) » Abbey Lincoln (Vocalist) » Louis Armstrong (Trumpet) » Tomasz Stanko (Trumpet) » Lester Young (Saxophone) » Mark Helias (Double Bass) » Lincoln Goines (Double Bass) » Don Pullen (Pianist) » Michel Petrucciani (Pianist) » Lou Levy (Pianist) » Barney Bigard (Klarnetist) » Art Tatum (Piyanist) » Howard McGhee (Trompetçi) » Lee Young (Davulcu) » Barney Wilen (Saxophone) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Roland Hanna > Herlin Riley > Clyde Lombardi > Lew Soloff » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Bobby Durham > Jutta Hipp > Bill Mays > Nelson Boyd > Eddie Locke » Ray Bryant (Pianist) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Donald Byrd > Ray Nance > McCoy Tyner > Dodo Marmarosa > Sonny Greer > Phineas Newborn, Jr. > Curtis Fuller » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Zoot Sims > Clifford Brown > Booker Ervin > Lou Donaldson > Phil Woods > Azar Lawrence » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Don Byas / Jesse Drakes / Sonny Criss / Odean Pope / Jimmy Heath / Warne Marsh / George Wallington » Thelonious Monk (Piyanist, Besteci) » Antonio Hart (Saxophone) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Jack Costanzo / Shadow Wilson / Red Rodney / John Gilmore / Roy Campbell » Julian Cannonball Adderley (Alto Saxophone) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Mickey Roker / Bireli Lagrene / Lars Danielsson / Dave Bargeron / Max Kaminsky / Butch Warren » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Jim Beard / Sonny Sharrock / Kenny Drew » Bill Evans (Pianist) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Don Redman > Kevin Mahagony > Kenny Burrell > Elmer Crumbley > Billy Kilson > Charlie Shavers > Sonny Simmons » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Junior Cook > Richie Kamuca > Jon Faddis > Annie Ross > Charlie Persip > Dale Fielder > Nnenna Freelon » Eugene Wright > Albert `Tootie` Heath » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Red Garland > Sidney Bechet > Ellis Larkins > Jackie McLean > Kai Winding » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Charlie Irvis > Arthur Blythe > Red Nichols > Tania Maria > Pee Wee Hunt > Carla Bley » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Toots Thielemans > Percy Heath > Richard Groove Holmes > Jamie Merritt > Ron Carter » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Charles Mingus > Jimmie Noone > Joe Henderson > Earl Bostic > Jimmy Giufre > Connie Kay > Blossom Dearie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Richard Davis > Walt Dickerson > Buster Williams > Leon Parker > Lionell Hampton > Mundell Love » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Duke Jordan > Booker Little > Scott LaFaro > Gene Ramey > Stanley Turrentine > Gerry Mulligan > Freddie Hubbard » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Mart Riff Mole > Sir Charles Thompson > Roy Haynes > Shirley Scott > Charles Lloyd > Tommy Flanagan ve bizatihi Arto Peştemalcıgil > Nat King Cole » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Rene Thomas > Dave Pell > Dexter Gordon > Svend Asmussen > Mart Barrett > Eddie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Frank Butler > David Murray > Bobby Jaspar > Tadd Dameron > Rex Stewart > Johnny Carisi > Michel Legrand » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Tex Beneke > Wardell Gray > Stefano Di Batista > Nathan Davies > Bill Doggett > Buddy De Franco » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ronnie Scott > Jeannie Lee > Roy Eldridge > Bobby Hackett > Joe "Tricky Sam" Nanton > Stan Getz > Snooky Young > George Brunies > Norwood "Pony" Poindexter > Bill Evans » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Jason Moran > J.J. Johnson > Gary Burton > Julius Hemphill > Benny Golson > Stephane Grapelli > Henri Texier » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Gene Krupa > Aldo Romano > Big Sit Catlett > Al Foster > Horace Parlan > Jimi Cobb » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Heny "Red" Allen > Thurman Barker > Kenny Clarke > William Parker > Wilbur De Paris > Roland Shannon Jackson > Joe Pass » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Kid Ory > John Scofield > Bunk Johnson > Earl Hines > Danilo Perez > Lewis Nash » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > John Ore > Harold Land > Bob Brookmeyer > Larry Willis > Panama Francis > John Pattitucci > Chet Baker » Dave Brubeck (Piano) » Jimmy Lyons (Alto Saxophone) » Tommy Dorsey (Trombone, Big band) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Sam Jones > Hampton Hawes > Billy Bauer > Gus Johnson > Dolo Cooker > Roswell Rudd » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Diego Urcola > Arturo Sandoval > Howard Rumsey > Don Byron > Mugsy Spainer > Paul Bley > Khalil El`Zabar » Dizzy Gillespie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Palle Danielsson / Roy Hargrove / Cozy Cole / Anita O`Day / Alphonse Picou / Eddie Harris / Dizzy Gillespie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Dave Holland / Phil Urso / Von Freeman / Steve Swallow / Jimmy Blanton / Sammy Price / Papa Jo Jones » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Fats Navarro / Sam Rivers / Gary Bartz / Bud Powell / Kenny Kirkland / David Kikoski / Oscar Pettiford » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > `Brother` Jack McDuff / Frank Socolow / Muhal Richard Abrams / Monica Zetterlund / Charles Thomas Potter / Ken Vandermark » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ernie Henry / Meade Lux Lewis / Albert Mangelsdorf / Charles `Buddy` Bolden / Sonny Rollins / Wilbur Ware / George Mraz » Charlie Parker (Alto Saxophone) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Martial Solal / Alphonso Trent / Clifford Jarvis » Harold "Doc" West (Drum) » Hank Jones (Pianist) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Steve Lacy / Charles McPherson / Johnny Hodges / Joanne Brackeen / Edward Simon / Reggie Washington / Charlie Christian » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > René Utreger / Ben Riley / Mtutuzel Dudu Pakwana / Carmell Jones / Peter Ind / Sonny Clark / Don Patterson » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Frank Wright / Lee Morgan / Tomasz Stanko / Paul Gonsalves / Leroy Vinnegar / Alan Dawson / Sadik Hakim » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ahmad Jamal / Rhoda Scott / Mike Maineiri / Eric Watson / Louie Bellson / Hank Mobley / Louis Thomas Jordan » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Joe Chambers / Reginald "Reggie" Workman / Elmo Hope / Pete Candoli / Julian Priester / Andrew Hill / Rashied Ali » Arto Peştemalcıgil ile Happy Birthday Jazz! > Ray Bauduc / Gaetano Lombardo / Eric Dolphy / Lalo Schifrin / Hermeto Pascoal / Milt Hinton / Frank Lowe
Bu içeriğe yapılan yorumlar
Bu içeriğe hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapabilirsiniz!
Reklam İçin Bize Yazın Bizi Arayın
0 216 385 4912
Cazkolik Shop Yeni
Albüm Bülten Üyeliği
Bizi Takip
Edin
Cazkolik.com • Türkiye’nin Caz Takvimi • Günün Albümü • Günün Parçası • Günün Müzisyeni • “Jazz”lı Gündem • Albüm Eleştirileri • Cazkolik Röportajları • Yerli Caz Albümleri Arşivi • Yerli Caz Müzisyenleri Arşivi Cazkolik Yazarları:
• Ali Haluk İmeryüz • Arto Peştemalcıgil • Ayşe Tütüncü • Beliz Hazan • Burak Sülünbaz • Cenk Akyol • Cenk Erdem • Deniz Türkoğlu • Emre Kartarı • Güç Başar Gülle • Güzin Yalın
 
• Levent Öget • Leyla Diana Gücük • Murat Ali Oral • Murat Beşer • Okan Aydın • Salim Zaimoğlu • Sami Kısaoğlu • Sevin Okyay • Tunçel Gülsoy • Turgay Yalçın • Zekeriya Şen
Radyo Cazkolik Servisleri: • Radyo Cazkolik Programları • Radyo Cazkolik Playlistleri • CazFM.com (Online stream radio)
Cazkolik.com bir Feridun Ertaşkan Rek. ve Tas. Hiz. Ltd. Şti. hizmetidir. | İletişim için: cazkolik@cazkolik.com | info@cazkolik.com | Tel: 0 216 385 4912

“Jazz, insan ruhunun zaferinin sembolüdür.” Archie Shepp