Cazkolik.com
Radyo Cazkolik İnternet üzerinde cazkoliklerin
buluştuğu bir caz radyosudur
CazFM.com canlı yayınını dinliyorsunuz.
 
Türkiye'nin Caz Takvimi

Şimdillik Trio

Mekan: Bezirhane, Kapadokya
Tarihi: 23 Şubat.2019
Saat: 21:00
Etkinlik Bilgisi : Anadolu`nun özgün sesleri, batı çalgısı akordeonla buluşuyor ve Şimdilik Trio`nun benzersiz şarkılarında hayat buluyor. Şimdilik Trio grubu 23 Şubat Cumartesi akşamı tanburda Deniz Şahin, klasik kemençede Elif Canfezâ Gündüz ve akordeonda Aydın Çıracıoğlu`nun yer alacağı sıra dışı konseri Bezirhane`de dinleyicisiyle buluşacak.


Kerem Görsev feat. Allan Harris

Mekan: Zorlu PSM, Touché Caz Klübü (Rez: 0 212 924 0128)
Tarihi: 23 Şubat.2019
Saat:
Etkinlik Bilgisi : Eski dost Allan Harris yeniden İstanbul`da. Şehrin en yeni, en ilham veren kulübü olmayı hedefleyen Touché, cazseverlerin de favori adresi olmaya aday... Türkiye’nin önde gelen caz müzisyenlerinden Kerem Görsev, triosuyla Amerika’nın en güçlü vokallerinden Alan Harris ile birlikte 20, 21, 22 ve 23 Şubat’ta Touché’nin konuğu olacak. Ekinlinlikler satışa çıktıkça biletler, 0212 924 01 28 telefon numarasından, Zorlu PSM gişelerinden, touche@zorlupsm.com, www.zorlupsm.com ve www.biletix.com adresleri üzerinden temin edilebiliyor, rezervasyon yapılabiliyor.


 
Arto Peştemalcıgil ile Caz Müzisyenleri Ansiklopedisi

(Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Zoot Sims > Clifford Brown > Booker Ervin > Lou Donaldson > Phil Woods > Azar Lawrence

 4788 defa okundu. Yorum Ekle      Yorumları Oku  Önceki   |   Sonraki  

McCoy Tyner, Miles Davis, Freddie Hubbard ve Woody Shaw`a sideman olarak yaptığı katkılarla tanınan Lawrence, John Coltrane`in ölümünün ardından Tyner`in tercih ettiği tenor saksafoncudur.

* * *

Müzikal açıdan dolu dolu bir çocukluk geçiren Azar Lawrence 5 yaşında davul çalmaya başladı, daha sonra yetenekli bir müzisyen ve eğitmen olan annesi Ima Lawrence`in gözetiminde keman ve piyano çalmayı öğrendi. Los Angeles`in ünlü Central Avenue kesiminde doğmuş olduğundan caz tınıları daha o yaşlarda blinçaltına işlemeye başlamıştı. 5-11 yaşları arasında the USC Jr. Orchestra (University of Southern California) üyesi olarak müzik faaliyetlerini sürdürdükten sonra 11 yaşında alto saksafona geçti. Lise yıllarında Herbert Baker yönetimindeki ünlü Dorsey High Jazz Band`in üyesiydi ve Baker`la workshop`larda çalıyordu. Yine lise yıllarında Benny Golson`un oğlu Reggie Golson`la tanıştı ve onun sayesinde onlu yaşlarının sonunda profesyonel müzik hayatına başladı. Golson`un muzzam bir caz plağı kolleksiyonu, ayrıca John Coltrane, Elvin Jones, McCoy Tyner gibi isimlerle kişisel deneyimleri vardı ve Lawrence`i Jones`la tanıştırarak onun Jazz Machine grubuna katılmasını sağladı. Jones`tan ayrıldıktan sonra McCoy Tyner`in grubuna katılarak 5 yıl da burada çalıştı. Peki ardı ardına Coltrane`le yakından ilişkili iki müzisyenle birlikte çalışmak gibi ender bir tecrübe sahibi olmak nasıl bir şeydi? Lawrence`ten dinleyelim: "Herşeyden önce müteşekkirim tabii. Müzik hakkında aynı şeyleri hissediyorduk. Her ikisi de, muhtemelen Coltrane`le olan deneyimlerinden dolayı, ne yapmanı istedikleri hususunda pek bir şey söylemezlerdi. Eğer seni işe aldılarsa istedikleri sendin. Sadece kendin olup kendini serbestçe ifade ederdin." Tyner`dan sonra bir yıl tekrar Elvin Jones`la çalışıp arada Roberta Flack`le kayıt yapan Lawrence, 1974 yılında kısa bir Miles Davis tecrübesi yaşadı, ki bu tecrübe DC`deki bir performans ve Dark Magus albümünün kaydedildiği Carnegie Hall performansından ibaretti. 1970`lerin ortalarında kendi albümlerini de kaydetmeye başlayan Azar Lawrence (Bridge Into the New Age, People Moving ve Summer Solstice), aynı zamanda kariyerini pop istikametinde de genişletti ve Phyllis Hyman, Deniece Williams, Skip Scarborough, Jennifer Holliday, Marvin Gaye ve Gene Harris gibi isimlerle performanslar sergiledi. 1980`lerde Earth Wind & Fire`ın Powerlight albümünde çaldı, grup için müzik yazdı ve grubun lideri Maurice White`la ortak çalışmalar yaptı; ayrıca Frank Zappa ve Busta Rhymes gibi isimlerle yaptığı çalışmalarda cazı popüler müzikle buluşturdu. Marvin Gaye`in Grammy ödüllü albümü "Hear My Dear"de yer aldı. 1980 ve 90`larda kendine özgü bir sound arayışına giren sanatçı, şarkı yazma faaliyetine daha büyük bir ciddiyetle eğilmeye karar verdi. Natalie Cole`un hit kayıtlarının prodüktörü Chuck Jackson`la çalışmaya başladı; ayrıca Electra Records adına kayıtlar yapan Chameleon grubunu kurdu. Azar Lawrence halen Billy Higgins`in evi olarak bilinen The World Stage`de çalışmakta ve Horace Topscott`un 1990`ların sonundaki ölümüne dek direktörlüğünü sürdürdüğü The World Stage Pan Afrikan Peoples Arkestra`nın üyesi olarak faaliyet göstermektedir. Genç yaşta başarılı olan ve kariyerinde adeta meteor hızıyla yükselen sanatçı, daha 21 yaşına gelmeden 6 kıtada performans sergilemiştir. Bu hızlı yükselişe rağmen Lawrence hayat ve müzik hakkında son derece olgun bir felsefeye sahiptir, şöyle ki: "Müzik senin sesindir, onun saflığını koru ve sana bahşedilen bu yeteneği şöhret ve servet için değil, yaratan için paylaş; çünkü o sana bunu bedelsiz verdi. Eğer hayatını bu yeteneğin sayesinde kazanıyorsan bu senin için sadece kolay bir kazançtır."

* * *

Azar Lawrence diskografisi: Lider olarak: 1974: Bridge into the New Age (Prestige), 1975: Summer Solstice (Prestige), 1976: People Moving (Prestige), 2009: Prayer For My Ancestors (Furthermore), 2010: Mystic Journey (Furthermore). Sideman olarak: Mulatu Astatke ile, Timeless (2010, Mochilla), Henry Butler ile, Fivin` Around (1986, Impulse!/MCA), Miles Davis ile, Dark Magus (1977), Henry Franklin ile, If We Should Meet Again (2007, Skipper Productions) Home Cookin (2007, Skipper Productions), Gene Harris ile, In a Special Way (1976), Freddie Hubbard ile, Bundle of Joy (1977), Elvin Jones ile, New Agenda (Vanguard, 1975), Woody Shaw ile, The Moontrane (1974, Muse), The 360 Degree Music Experience ile, In: Sanity (Black Saint, 1976), McCoy Tyner ile, Enlightenment (1973, Milestone), Sama Layuca (1974, Milestone), Atlantis (1974, Milestone), Harry Whitaker ile, Black Renaissance (1976, Bay State/Ubiquity).




Amerikalı alto saksafoncu, klarnetçi, grup lideri ve bestecidir. Bop`un gerçek ustalarından biri olarak kabul edilen Woods, 1950`lerin ortalarından beri sahip olduğu özgün sound`u uzun ve üretken kariyeri boyunca korudu ve heyecanını ve yaratıcılığını hiç kaybetmedi.

* * *

Springfield, Massachusetts`te doğan Phil Woods Manhattan School of Music ve Juilliard`da Lennie Tristano`yla çalıştı ve kendisinden oldukça etkilendi. Charlie Parker`i taklit etmemesine rağmen Sonny Stitt ve Cannonball Adderley gibi altocuların kaderlerini paylaşarak kariyerinin henüz başlarında "New Bird" yaftasını yedi. Charlie Barnet (1954), Jimmy Raney (1955), George Wallington, the Dizzy Gillespie Orchestra, Buddy Rich (1958-1959), Quincy Jones (1959-1961) ve Benny Goodman`la (meşhur 1962 Sovyetler Birliği turnesinde) çalıştı; 1955 yılından itibaren daha ziyade kendi gruplarını yönetti. Bu gruplardan biri de altoist meslektaşı Gene Quill`le liderliğini paylaştığı "Phil & Quill" combo`suydu. 1960`larda Benny Carter`in klasik "Further Definitions" kaydında yer aldı, kısa ömürlü Thelonious Monk Nonet`le Avrupa turnesine çıktı ve The Hustler ve Blow Up filmlerinin soundtrack`lerinde çaldı. 1964-1967 yılları arasında Pennsylvania`da yaz kamplarında eğitmenlik yaptıktan sonra Amerika`daki caz ortamından yılarak Fransa`ya göç etti (1968). Burada avant-garde caza meyilli the European Rhythm Machine grubunu kuran Woods, bugün bile canlılığını ve heyecan vericiliğini koruyan kayıtlar yaptı. 1972 yılında Amerika`ya döndükten sonra başarısız bir elektronik grup kurma girişiminde bulunan sanatçı, bir yıl sonra piyanoda Mike Melillo, basta Steve Gilmore, davulda Bill Goodwin ve gitarda Harry Leahey`den oluşan bir quintet kurarak daha büyük başarı elde etti. "Live at the Showboat" albümüyle kayıt kariyerine başlayan grup, yıllar içinde elemanlarını değiştirerek günümüze dek varlığını sürdürdü. Woods`un grupları sadece bebop repertuarına bağlı kalmayarak kendi repertuvarını oluşturdu ve straight-ahead yoldan ayrılmamakla birlikte değişik arayışlara girmekten de çekinmedi. Billy Joel`in hit parçası "Just the Way You Are"a hafızalarda yer etmiş alto solosuyla katkıda bulunan Phil Woods, Paul Simon`un 1975 hiti "Have a Good Time"da da çaldı. Aynı zamanda iyi bir klarnetçi olan Woods`un çeşitli kayıtlarında rastladığımız bu özelliğinin belki de en iyi örneği "Into The Woods" albümünden Misirlou parçasındaki klarnet solosudur. Michel Legrand`ın favori sanatçılarından biri olup onunla muhtelif vesilelerle birlikte çalışmıştır. Rick Chamberlain ve Ed Joubert`le birlikte Delaware Water Gap`in Deerhead Inn bölgesindeki bir barda gecenin geç bir vakti Celebration of the Arts (COTA) organizasyonunu oluşturan ve daha sonra bu organizasyona the Delaware Water Gap Celebration of the Arts adını veren Woods, caza olan ilgiyi teşvik etmek ve diğer sanatsal disiplinlerle köprü oluşturmak amacıyla çalışmalarda bulunmuştur. Bu çalışmalardan biri de her yıl Eylül ayında Delaware Water Gap`te düzenlenen Celebration of the Arts Festival`dir. Charlie Parker`in dul eşi Chan Parker`la evli olan Phil Woods, 2007 yılında the National Endowment of the Arts (NEA) tarafından "Jazz Master" ödülüne layık görülmüştür.

* * *

Albümleri 7 kez Grammy`ye aday gösterilen sanatçının kazandığı Grammy`lerse şunlardır: 1975 Images: "Best Large Jazz Ensemble Performance", 1977 Live from the Show Boat: "Best Instrumental Jazz Performance, Individual or Group", 1982 More Live: "Best Instrumental Jazz Performance, Individual or Group", 1983 At the Vanguard: "Best Instrumental Jazz Performance, Individual or Group".

* * *

Phil Woods diskografisi: Lider olarak: 1954: Pot Pie (Prestige), 1955: Woodlore (Prestige), 1956: Pairing Off (Prestige), 1956: The Young Bloods (Prestige), 1957: Four Altos (Prestige), 1957: Sugan (Status), 1961: Rights of Swing (Candid), 1967: Greek Cooking (Impulse!), 1969: Round Trip (Verve), 1971: Phil Woods and his European Rhythm Machine at the Frankfurt Jazz Festival (Embryo Records), 1974: Musique du Bois (Muse Records), 1975: Images, 1976: The New Phil Woods Album, 1976: Altology (Prestige), 1977: Live from the Show Boat, 1977: Summer Afternoon Jazz (Hindsight Records), 1978: `Song for Sisyphus` (Gryphon Records), 1979: Phil Woods Quartet Live (Clean Cuts), 1980: Phil Woods/Lew Tabackin (Evidence), 1982: Live from New York (Palo Alto Records), 1982: More Live, 1983: At the Vanguard, 1984: Integrity (Red), 1984: Heaven (Evidence), 1986: Dizzy Gillespie Meets Phil Woods Quintet (Timeless),1987: Bop Stew; Bouquet (Concord), 1988: Evolution; Here`s To My Lady (Concord), 1988: Embracable You (Philology), 1989: Flash (Concord), 1989: Here`s to My Lady (Chesky), 1990: All Bird Children; Real Life (Concord), 1990: Phil`s Mood (Philology), 1990: My Man Benny, My Man Phil (Musicmasters), 1991: Flowers For Hodges (Concord), 1991: Full House (Milestone), 1991: Real Life, The Little Big Band (Chesky), 1994: Just Friends; Our Monk (Philology), 1995: Plays The Music Of Jim McNeely (TCB), 1996: Mile High Jazz Live In Denver (Concord), 1996: Astor and Elis (Chesky), 1996: The Complete Concert (JMS), 1996: Into The Woods (Concord CCD-4699), 1997: Celebration! (Concord), 1998: The Rev And I (Blue Note Records), 2006: Pass the Bebop (Cowbell Music). Sideman olarak: Manny Albam ile, Jazz Goes to the Movies (Impulse!, 1962), Kenny Burrell ile, A Generation Ago Today (Verve, 1967), Gary Burton ile, Who is Gary Burton (RCA, 1962), The Groovy Sound of Music (RCA, 1963), Ron Carter ile, Anything Goes (Kudu, 1975), Eddie Costa ile, Eddie Costa Quintet (Interlude, 1957), Lou Donaldson ile, Rough House Blues (1964), Bill Evans ile, Symbiosis (1974), Gil Evans ile, The Individualism of Gil Evans (1964), Art Farmer ile, Listen to Art Farmer and the Orchestra (Mercury, 1962), Dizzy Gillespie ile, World Statesman (Norgran, 1956) Dizzy in Greece (Verve, 1957), The New Continent (Limelight, 1962), Rhythmstick (CTI, 1990), Stephane Grappelli ile, Classic Sessions: Stephane Grappelli (1987), Milt Jackson ile, Ray Brown / Milt Jackson with Ray Brown (Verve, 1965), Billy Joel ile, The Stranger (CBS, 1977) Just The Way You Are (1977), Quincy Jones ile, The Quintessence (1961), The Modern Jazz Quartet ile, Jazz Dialogue (Atlantic, 1965), MJQ & Friends: A 40th Anniversary Celebration (Atlantic, 1994), Thelonious Monk ile, The Thelonious Monk Orchestra at Town Hall (1959), Big Band and Quartet in Concert (Columbia, 1963), Oliver Nelson ile, Full Nelson (Verve, 1963), More Blues and the Abstract Truth (Impulse!, 1964), Fantabulous (Argo, 1964), Leonard Feather`s Encyclopedia of Jazz (Verve, 1966), Leonard Feather Presents the Sound of Feeling and the Sound of Oliver Nelson (Verve, 1966), Oliver Nelson Plays Michelle (Impulse!, 1966), Happenings with Hank Jones (Impulse!, 1966), The Spirit of `67 with Pee Wee Russell (Impulse!, 1967), The Kennedy Dream (Impulse!, 1967), Jazzhattan Suite (Verve, 1968), Lalo Schifrin ile, Samba Para Dos with Bob Brookmeyer (Verve, 1963), Once a Thief and Other Themes (Verve, 1965), Shirley Scott ile, Roll `Em: Shirley Scott Plays the Big Bands (Impulse!, 1966), Billy Taylor ile, Kwamina (Mercury, 1961), Clark Terry ile, The Happy Horns of Clark Terry (Impulse!, 1964), Ben Webster ile, See You at the Fair (1964).




Eleştirmenlerin tüm zamanların en iyi alto saksafoncularından biri olduğu yolunda görüş birliği ettiği “Sweet Poppa Lou” lakaplı sanatçı Badin, North Carolina`da doğdu. 1940`ların başlarında Greensboro`daki North Carolina Agricultural and Technical State University`ye devam etti; 2. Dünya Savaşı esnasında askerlik görevini yaptığı Chicago`nun canlı kulüp ortamında bop müziğiyle tanıştı. Burada Charlie Parker`i dinleme olanağı bulan Donaldson, bu çalış stilini benimseyerek kendine mal etmeye karar verdi. Savaş bitiminde Greensboro`ya dönerek Deniz Kuvvetlerinde görev yapan öğrencilerden oluşan the Rhythm Vets grubuyla birlikte kulüplerde çaldı ve kısa metrajlı müzikal komedi filmi "Pitch a Boogie Woogie"nin soundtrack`inde yer aldı (1947).

* * *

İlk caz kayıtlarını 1950 yılında Charlie Singleton Orchestra ile yapan Donaldson, 1952 yılında Blue Note Records`ta liderlik kariyerine start verdi. Artık soundunu bulmuştu, ki bu sound zaman içinde yumuşayarak kendisine yukarda söz ettiğimiz lakabı kazandıracaktı. 1950`ler boyunca bir dizi klasik albüm kaydına imza atan sanatçı, aynı zamanda daha sonra ün kazanacak birçok genç müzisyene albümlerinde sideman olarak yer verdi. Bu müzisyenlerden bazıları şunlardır: Horace Silver, Clifford Brown, Grant Green, Blue Mitchell, Donald Byrd ve Horace Parlan, Donaldson ayrıca 1952 yılında Milt Jackson ve Thelonious Monk`la da kayıtlar yaptı; 1954 Şubat`ında Art Blakey`nin quintet`iyle birlikte unutulmaz "A Night at Birdland" kaydında çaldı. 1960`ların başlarında Cadet ve Argo Records adına da kayıtlar yapan Lou Donaldson, 1967 yılında Blue Note`a geri dönerek en ünlü plaklarından birini kaydetti: "Alligator Bogaloo". 1958 yılından itibaren gruplarında sık sık bir conga`cı bulunduran ve 1961 yılından itibaren piyanist yerine organisti tercih eden Donaldson`un bluesy stili rahatlıkla soul-jazz`e dönüşebilmekteydi ve aslında sanatçının en orijinal tınladığı tarz da buydu. "Alligator Boogaloo"nun elde ettiği başarının ardından pek de ilginç olmayan ve yeteneğiyle bağdaşmayan bir dizi funk kaydı yapan Lou Donaldson, bir süre ara verdikten sonra 1981 yılında Muse, Timeless ve Milestone adına yaptığı soul-jazz ve hard bop kayıtlarıyla müziğe geri döndü ve formundan bir şey kaybetmediğini gösterdi. North Carolina A & T University`den onursal doktora ünvanı alan ve aynı üniversite tarafından adına her yıl en yetenekli müzisyenlere burs tahsis edilen Lou Donaldson, 11 Ekim 2012 tarihinde North Carolina Music Hall of Fame`e kabul edildi. Bugün 87 yaşında olan sanatçı dünya çapında sergilediği tutkulu performanslarla kitleleri eğlendirmeyi sürdürmektedir.

* * *

Lou Donaldson diskografisi: Lider olarak: 1952: Quartet/Quintet / Sextet, 1957: Wailing with Lou, 1957: Swing and Soul, 1957: Jimmy Smith Trio + LD, 1957: Lou Takes Off, 1958: Blues Walk, 1958: Light-Foot, 1959: LD + 3, 1959: The Time is Right, 1960: Sunny Side Up, 1960: Midnight Sun, 1961: Here `Tis, 1961: Gravy Train, 1961: A Man with a Horn, 1962: The Natural Soul ,1963: Good Gracious!, 1963: Signifyin`, 1964: Possum Head, 1964: Cole Slaw, 1964: Rough House Blues, 1965: Musty Rusty, 1965: Fried Buzzard, 1966: Blowing in the Wind, 1966: Lou Donaldson At His Best, 1967: Lush Life, 1967: Alligator Bogaloo, 1967: Mr. Shing-A-Ling, 1968: Midnight Creeper, 1968: Say It Loud!, 1969: Hot Dog, 1970: Everything I Play is Funky, 1970: Pretty Things, 1970: The Scorpion, 1971: Cosmos, 1972: Sophisticated Lou, 1973: Sassy Soul Strut, 1974: Sweet Lou, 1976: A Different Scene, 1976: Color as a Way of Life, 1981: Sweet Poppa Lou, 1981: Forgotten Man, 1982: Back Street, 1984: Live in Bologna, 1990: Play the Right Thing, 1992: Birdseed, 1993: Caracas, 1995: Sentimental Journey, 2000: Relaxing at Sea: Live on the QE2. Derleme albümler: 1994: The Righteous Reed! The Best of Poppa Lou, 1996: The Best of Lou Donaldson, Vol. 2 The Blue Note Years, 1998: Blue Breakbeats. Sideman olarak: Gene Ammons ile, All Star Sessions (Prestige, 1950-55 [1956]), Clifford Brown ile, Memorial Album (Blue Note, 1953), Milt Jackson ile, All Star Bags (Prestige, 1953), Thelonious Monk ile, Genius of Modern Music (Blue Note, 1952), Miles Davis ile, Bags` Groove (Prestige, 1954), Art Blakey ile, A Night at Birdland Vol. 1 (Blue Note, 1954), A Night at Birdland Vol. 2 (Blue Note, 1954), A Night at Birdland Vol. 3 (Blue Note, 1954), Jimmy Smith ile, A Date with Jimmy Smith Volume One (Blue Note, 1957), A Date with Jimmy Smith Volume Two (Blue Note, 1957), Jimmy Smith Trio + LD (Blue Note, 1957), House Party (Blue Note, 1958), The Sermon! (Blue Note, 1958), Cool Blues (Blue Note, 1958), Rockin` the Boat (Blue Note, 1963).




Booker Telleferro Ervin II güçlü ve tutkulu sound`u ve blues / gospel cümlelemesiyle tanınmış Amerikalı tenor saksafoncu ve besteci. Denison, Texas`ta dünyaya geldi ve Buddy Tate`le birlikte çalan babasından genç yaşta trombon çalmayı öğrendi. 1950`lerin başında Hava Kuvvetleri`nde görev yaparken kendi kendine tenor saksafon çalmaya başladı ve 1953`te terhis olduktan sonra Berklee`de eğitim aldı. 1954`te Tulsa`ya taşındıktan sonra Ernie Fields`in grubunda çaldı ve ilk kaydını da bu grupla yaptı. Daha sonra Horace Parlan`ın quartet`ine katılmak üzere New York`a giden Ervin, sanatçının "Up & Down" ve "Happy Frame of Mind" albümlerinde (her ikisi de Blue Note`tan) çaldı. Bu albümlerin ilkinde Ervin`in "The Book`s Beat", ikincisinde ise "A Tune for Richard" adlı besteleri yer almaktaydı. 1956-1963 yılları arasında Charles Mingus`la çalışan sanatçı, grubun anahtar elemanlarından biri oldu ve Eric Dolphy`nin çılgın uçuşlarına kontrast teşkil etti. Ervin, Mingus`un "Mingus Ah Um" (1959), "Mingus Dynasty" (1959), "Blues and Roots" (1959) ve "Mingus, Mingus, Mingus, Mingus, Mingus" (1963) gibi önemli albümlerinde çaldı; "Goodbye Pork Pie Hat" (Mingus Ah Um) ve "Wednesday Night Prayer Meeting" (Blues and Roots) parçalarında unutulmaz performanslar sergiledi.

* * *

1960`larda piyanoda Jaki Byard, basta Richard Davis ve davulda Alan Dawson`dan oluşan kendi dötlüsüyle Prestige Records adına kayıtlar yapan Booker Ervin, daha sonra Blue Note etiketi taşıyan plaklar da doldurdu ve piyanist Randy Weston`la birlikte çalarak sanatçıyla 1963-1966 yılları arasında 3 albüm kaydetti. Ervin`i bir de Randy Weston`dan dinleyelim: "Booker Ervin benim için John Coltrane`le aynı seviyedeydi. Tümüyle orijinal bir saksafoncuydu...Bir ustaydı...1960`ların başlarında bestelediğim `African Cookbook` parçası adını kısmen Booker`dan alıyordu, çünkü biz (müzisyenler) onu `Book` diye çağırırdık ve `Cook, Book` (Patlat, Book) derdik. Bazen o çaldığında `Cook, Book, cook` diye bağırırdık. Ayrıca `African Cookbook`un melodisi Booker Ervin`in sound`una, yani Afrika`nın kuzeyi benzeri bir sound`a dayanıyordu. O bu notaları alır ve hipnotik bir şekilde örerdi. Sonuç olarak African Cookbook Booker Ervin etkisi taşıyordu." Ervin`in 1963 yılı albümü "Freedom Book" sanatçının "A Lunar Tune", "Grant`s Stand", "A Day to Mourn" ve "Al`s In" gibi bestelerini içermekteydi; ertesi yılki "The Song Book" albümündeyse Duke Ellington`un "Come Sunday"i, George Gershwin şarkıları ve "All the Things You Are" ve "Just Friends" gibi standartlara yer vermişti. Bu serinin son iki albümüyse "The Blues Book" (1964) ve "The Space Book"tu (1964). 1960`ların kalan bölümünde Prestige ve Pacific Jazz şirketleri adına kayıtlar yapmayı sürdüren Ervin, caz dünyasına sunduğu katkılara karşın ne yazık ki daha ziyade dönemin büyük isimlerinin sideman`i olarak akıllarda yer etmiş ve lider olarak varlığı büyük oranda unutulmuştur. Sanatçı 39 yaşında böbrek rahatsızlığı sonucu hayata veda etmiştir.

* * *

Booker Ervin diskografisi: Lider olarak: 1960: The Book Cooks (Bethlehem), 1960: Cookin` (Savoy), 1961: That`s It! (Candid), 1963: Exultation! (Prestige), 1963: The Freedom Book (Prestige), 1963: The Song Book (Prestige), 1963: Gumbo (Prestige), 1964: The Blues Book (Prestige), 1964: The Space Book (Prestige), 1965: Groovin` High (Prestige), 1965: The Trance (Prestige), 1965: Setting the Pace (Prestige) - with Dexter Gordon, 1966: Heavy!!! (Prestige), 1966: Structurally Sound (Pacific Jazz), 1967: Booker `n` Brass (Pacific Jazz), 1968: The In Between (Blue Note), 1968: Tex Book Tenor (Blue Note), Back from the Gig (1964-68 [1976]). Sideman olarak: Bill Barron ile, Hot Line (Denon, 1962), Jaki Byard ile, Out Front! (Prestige, 1964), Teddy Charles ile, Jazz in the Garden at the Museum of Modern Art (Warwick, 1960), Roy Haynes ile, Cracklin′ (New Jazz, 1963), Andrew Hill ile, Grass Roots (Blue Note, 1968), Eric Kloss ile, In the Land of the Giants (Prestige, 1969), Lambert, Hendricks & Bavan ile, Havin` a Ball at the Village Gate (RCA, 1963), Charles Mingus ile, Jazz Portraits: Mingus in Wonderland (United Artists, 1959), Mingus Ah Um (Columbia, 1959), Mingus Dynasty (Columbia, 1959), Blues & Roots (Atlantic, 1959), Mingus at Antibes (Atlantic, 1960 [1976]), Reincarnation of a Lovebird (Candid, 1960), Oh Yeah (Atlantic, 1961) Tonight at Noon (Atlantic, 1957-61 [1965]), Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus (Impulse!, 1963), Horace Parlan ile, Up & Down (Blue Note, 1961), Happy Frame of Mind (Blue Note, 1963 [1988]), Don Patterson ile, The Exciting New Organ of Don Patterson (Prestige, 1964), Hip Cake Walk (Prestige, 1964), Patterson`s People (Prestige, 1964), Tune Up! (Prestige, 1964 [1971]), Mal Waldron ile, The Quest (New Jazz, 1961), Randy Weston ile, Highlife (Colpix, 1963), Randy (Bakton, 1964) - also released as African Cookbook (Atlantic) in 1972 Monterey `66 (Verve, 1966)




"Brownie" lakaplı Amerikalı trompetçi Clifford Brown`ın henüz 25 yaşındayken bir trafik kazası sonucu hayatını kaybetmesi caz tarihinin en büyük trajedilerinden biri olarak kabul edilir, zira 1956 yılına gelindiğinde Dizzy Gillespie ve Miles Davis`le birlikte cazın en büyük trompetçilerinden biri olarak kabul edilmekte ve hala da gelişimini sürdürmektedir; ayrıca 4 yıllık bir kayıt geçmişine ve "Joy Spring" ve "Daahoud" gibi sonradan caz standartı haline gelmiş bestelere sahiptir. Az zamanda çok iş başaran Brownie`nin kendisinden sonra gelen Donald Byrd, Lee Morgan, Booker Little ve Freddie Hubbard gibi trompetçiler üzerindeki etkisi büyük olmuştur.

* * *

Wilmington, Delaware`de müzikal bir ailenin 8 çocuğundan en küçüğü olarak dünyaya gelen Clifford Brown, erken yaşta babası ve ağabeyleri sayesinde müzikle tanışır. Nat Hentoff`a şöyle anlatır: "Daha çok küçükken trompetin beni büyülediğini hatırlıyorum. Ona ulaşamayacak denli küçüktüm ve sürekli bulunduğu yere tırmanarak aleti aşağı düşürürdüm." 13 yaşında babası ilk trompetini verir ve oratokul ve lise yıllarında özel dersler alır. Özellikle Howard High School`da okurken ders aldığı lise grubu direktörü Harry Andrews kendisine klasik trompet tekniklerini öğretir, ki bu onun ilerde sahip olacağı müthiş teknik ve kontrolün temelini oluşturacaktır. Daha liseden mezun olmadan Wilmington`a 27 mil mesafedeki Philadelphia ve civarında çalmaya başlayan Brown, 1948 yılında önce Delaware State College`e girerek matematik okur; 1949 yılında Wilmington`da sahne alan Dizzy Gillespie Big Band`de Benny Harris`in yerine çalarken yeteneğinden etkilenen Dizzy`nin müzik kariyeri yapması yönündeki telkiniyle Maryland State College`e transfer olarak müzik bursu kazanır ve sadece müziğe odaklanmaya başlar. Talihsiz sanatçı 6 Haziran 1950`de ciddi bir otomobil kazası geçirerek ağır şekilde yaralanır ve birkaç ay boyunca bütün vücudu alçıda kalır. Bu süre zarfında Dizzy kendisini ziyaret ederek destek verecek ve müziğe devam etmesi yolundaki teşviğini sürdürecektir. Kazanın ciddiyetinden ötürü başlarda trompet çalamayan Brown piyano öğrenmeye odaklanır ve trompetini yeniden eline aldıktan sonra da profesyonel müzisyen olmaya karar verir. Mayıs 1952`de Clifford Brown bir hafta boyunca Charlie Parker`la birlikte çalma fırsatı yakalar. Brownie`den dinleyelim: "Bird moralimi düzeltmem yolunda bana çok yardımcı oldu. Bir gece beni bir köşeye çekerek şöyle dedi: `İnanamıyorum. Ne çaldığını duyuyorum ama duyduğuma inanamıyorum." 1952`nin başlarında Philadelphia`da Chris Powell and the Blue Flames adlı yerel R&B grubuna katılan Brown, ilk kayıtlarını da bu grupla yapar. Sanatçının ilk caz plağıysa 9 Haziran 1953`te Lou Donaldson`un sideman`i olarak Blue Note adına yaptığı kayıttır; bunu Tadd Dameron ve J.J. Johnson`la birlikte yaptığı kayıtlar takip edecektir. Eleştirmen Ira Gitler`i dinliyoruz: "Brownie ayağa kalkıp ilk sololarını attığında kontrol odasında neredeyse sandalyemden düşüyordum. Gücü, menzili, parlaklığı sıcaklığı ve yaratıcılığıyla birleşince ortaya Fats Navarro`dan beri duymadığım bir şey çıkıyordu." Temmuz 1953`te Art Farmer ve Quincy Jones`la birlikte Lionel Hampton Big Band`in trompet bölümünün üyesi olan Clifford Brown, 28 Ağustos 1953`te de lider olarak ilk kaydını yapar (“The Clifford Brown Sextet" - Blue Note). Hampton`la çıktığı Avrupa turnesinin ardından 1954`ün başında gruptan ayrılarak kısa bir süre Art Blakey`yle çalar, ardından Max Roach`tan aldığı çağrı üzerine Los Angeles`a giderek onun yeni kurmakta olduğu beşlisine katılır. Eski (Roach) ve yeni (Brown) stilleri birleştirerek hard bop gruplarının özünü oluşturan the Clifford Brown / Max Roach Quintet`in ilk konfigürasyonu Roach ve Brown`un yanısıra Harold Land (tenor saksafon), George Morrow (bas) ve Richie Powell`dan (piyano, Bud Powell`in küçük kardeşi) oluşmaktadır. İlk performansını Nisan 1954`te sergileyen grup, aynı yılın 2-14 Ağustos tarihleri arasında da EmArcy Records adına unutulmaz kayıtlar yapar, ki bunlar arasında Delilah, Parisian Thoroughfare, Jordu, Joy Spring ve Daahoud da yer almaktadır. 1954`ün sonlarında New York, Boston, Pittsburgh, Philadelphia, Baltimore, Washington, D.C., St. Louis, Cleveland, Detroit, Chicago, Toronto ve diğer bazı şehirlerde performanslar sergileyen grubun elde ettiği büyük başarıdan şevk alan Clifford Brown, Sarah Vaughan`la ve ayrıca kendi adına yaylılarla birlikte kayıtlar da yapar. 23 Şubat 1955`te ise grupla birlikte “Cherokee” parçasının iyi bilinen versiyonu ve kendi orijinali “Sandu"nun da yer aldığı "A Study in Brown" albümünü kaydeder. Caz müzisyenlerinin iş bulmakta zorlandıkları 1950`lerin başlarında Brown / Roach Quintet etkin bir güç haline gelmiştir, ki bu da grup elemanlarının birbirlerinden ayrılmayarak bütün iş tekliflerini bir ünite olarak kabul etmeleriyle ilgilidir. 30 Eylül 1955`te Chicago`nun Bee Hive kulübünde sahne alan grup o denli ilgi görür ve kalabalık toplar ki 2 haftalık çalışma süreleri 6 haftaya uzatılır. Bu tarihi performans esnasında Harold Land`in yerini Sonny Rollins alacaktır. O dönemde uyuşturucu bağımlılığından kurulmak için mücadele veren Rollins`in ağzından Brownie`den aldığı ilhamı dinleyelim: "Clifford özel hayatımda beni derinden etkiledi. Bana düzgün ve temiz bir hayat sürerek de iyi bir caz müzisyeni olunabileceğini gösterdi." Ve nihayet o meşum tarihe geliriz: 26 Haziran 1956`da Brown, Richie Powell ve Powell’in eşi Nancy grubun bir sonraki performansı için Philadelphia`dan Chicago`ya gitmektedirler. Pennsylvania paralı yolunda Nancy`nin kullandığı araba ıslak zeminde kontrolden çıkarak bir köprü ayağına çarpar ve bariyerleri aşarak şarampole yuvarlanır. Üç yolcu da olay yerinde can verirler. Kısacık hayatı boyunca müziğe zengin bir katkı sunan ve güçlü enstrümantalistliğinin yanısıra yaşadığı alkol ve uyuşturucudan uzak, temiz hayatla da değişik bir caz müzisyeni imajı sergileyen Clifford Brown`la ilgili son sözü yine Sonny Rollins`e bırakalım: "Kayan bir yıldız gibiydi: oradaydı ve bir baktık ki yok oldu.".

* * *

Clifford Brown diskografisi: Lider olarak: Memorial Album (Blue Note, 1953), Memorial (Prestige, 1953), The Clifford Brown Big Band in Paris (Prestige, 1953), The Clifford Brown Sextet in Paris (Prestige, 1953), The Clifford Brown Quartet in Paris (Prestige, 1953), Best Coast Jazz (EmArcy, 1954), Clifford Brown All Stars (EmArcy, 1954 [1956]), Jam Session (EmArcy, 1954) - with Clark Terry and Maynard Ferguson Clifford Brown: Jazz Immortal (Pacific Jazz, 1954, Rudy Van Gelder remastering, 2001), Brown and Roach Incorporated (EmArcy, 1954), Daahoud (Mainstream Records, 1954), Clifford Brown & Max Roach (EmArcy, 1954-5), Study in Brown (EmArcy, 1955), Clifford Brown with Strings (EmArcy, 1955), Clifford Brown and Max Roach at Basin Street (EmArcy, 1956). Sideman olarak: Art Blakey ile, A Night at Birdland Vol. 1 (Blue Note, 1954), A Night at Birdland Vol. 2 (Blue Note, 1954), A Night at Birdland Vol. 3 (Blue Note, 1954), J.J. Johnson ile, The Eminent J. J. Johnson Volume 1 (Blue Note, 1953), Helen Merrill ile, Helen Merrill (EmArcy, 1954), Sarah Vaughan ile, Sarah Vaughan with Clifford Brown (EmArcy, 1954), Sonny Rollins ile, Sonny Rollins Plus 4 (Prestige, 1956), Dinah Washington ile, Dinah Jams (EmArcy, 1954). 




John Haley "Zoot" Sims Amerikalı tenor ve soprano saksafoncudur. Vodvil performansçısı bir ailenin en küçük çocuğu olarak Inglewood, California`da dünyaya geldi. İlk ilgisini çeken enstrüman evdeki eğri bir klarnetti. Ağabeyinin kolleksiyonundaki Ben Webster ve Lester Young plakları sayesinde cazla tanıştı. Bu plakların üzerindeki etkisi o derece büyüktü ki Sims iki yıl içinde Bobby Sherwood ve Ken Baker orkestralarıyla birlikte yollara düştü. 1940`ların başlarında Los Angeles`in caz açısından oldukça bereketli Central Avenue sahnesinde ortaya çıkışıyla birlikte Sims`in kendine has sound`u oluşmaya başladı. İlk önce Benny Goodman tarafından keşfedilerek onun grubunda çaldı (1943), daha sonra da Sid Catlett`in quartet`inde idolü Ben Webster`in yerini aldı (1944). 1944-1946 yılları arasında ABD Hava Kuvvetleri`nde onbaşı rütbesiyle görev aldıktan sonra 1947 yılında Stan Getz, Herbie Steward ve Serge Chaloff`la birlikte Woody Herman`ın ünlü Second Herd`inin üyesi oldu. Jimmy Giuffre`nin kendileri için yazdığı parçadan hareketle Four Brothers adını alan dörtlü koyu ancak yumuşak sound`u ve birbiriyle son derece uyumlu icrasıyla ünlendi.

* * *

Herd`den ayrıldıktan sonra New York`un yolunu tutan Sims bir süre serbest müzisyen olarak faaliyet gösterdi. 1953 yılında Stan Kenton`un grubuna katıldı, ancak grubun müziği ve Kenton`un sıkı disipliniyle uyum sağlayamadığı için kısa bir süre sonra gruptan ayrılarak California`ya döndü. Burada iş olanaklarının azlığından ötürü boyacılık yaparak geçimini sağlamaya çalışan Sims, bariton saksafoncu Gerry Mulligan`ın piyanosuz dörtlüsünü genişletmek üzere kendisini gruba davet etmesiyle birlikte yeniden müziğe döndü. Mulligan ve Sims`in müzisyen ve emprovizasyoncu olarak uyumları mükemmeldi. Grubun başarısından cesaret alan Sims 1950`lerin ortaları ve sonlarında lider olarak birçok albüm kaydetti (sadece 1956 yılında 10 adet); yine de asıl iyi olduğu husus takım oyunculuğu ve ortaklıktı. Nitekim 1957 yılında eski arkadaşı, tenor saksafoncu Al Cohn`la kurduğu birliktelik ("Al and Zoot") kendisine kariyerindeki en büyük başarıyı getirdi. Grup New York`un Half Note kulübünün favori grupları arasındaydı. Kariyerinin daha sonraki yıllarında çalışı gelişen ve giderek daha olgun ve boğuk bir tona evrilen Sims, piyanist Jimmy Rowles sayesinde repertuvarını da genişletti; ayrıca zaman zaman alto ve soprano saksafon da çaldı. Pablo Records adına bir dizi albüm kaydetti ve bazı Jack Kerouac kayıtlarında çaldı. Zoot Sims`in kariyeri boyunca kurduğu başlıca müzikal ortaklıkları sayacak olursak: Bob Brookmeyer, Bucky Pizzarelli, Hans Koller, Buddy Rich, Jimmy Rowles, kemancı Joe Venuti ve saksafoncular Art Pepper ve Eddie “Lockjaw” Davis. Sims ayrıca ünlü Interplay albümünde (1962) Freddie Hubbard, Bill Evans, Jim Hall, Ron Carter ve Philly Joe Jones`la birlikte yer aldı. Sanatçının olgunluk dönemi soundu Scott Hamilton ve Harry Allen gibi daha sonraki kuşağın mainstream tenor saksafoncularına ilham verdi. "Zoot" lakabını kariyerinin başlarında Kenny Baker grubunda çaldığı esnada elde eden sanatçının bu lakabı daha sonra Muppet Show`da saksafon çalan bir karaktere uyarlandı. 1985 yılında kanserden ölen dek performanslarını sürdüren ve swing duygusunu asla kaybetmeyen Zoot Sims, ölümünden sadece birkaç ay önce basçı Red Mitchell`le yaptığı bir röportajda şu soruyu sormuştur: "Eğer çalamazsam başka ne yapabilirim ki?"

* * *

Zoot Sims diskografisi: The Brothers (Prestige, 1949), Zoot! (Riverside 1956), Tenor Conclave (Riverside, 1956) (Blue Note, 1956), with Jutta Hipp Goes To Jazzville (1956),  Zoot Sims and The Joe Castro Trio Live at Falcon Lair (1956), That Old Feeling (1957), A Night at the Half Note (1959), Either Way (1959–60), Complete Original Quintet / Sextet Studio Recordings (1956), Al And Zoot (1957), You `N` Me (1960), Cohn and Sims play clarinet on "Angel Eyes" (1960), At the Half Note Again (1965),  Bossa Nova Session (1962), Jim HallInter-Action (Cadet, 1965), Stitt Waiting Game (Impulse!, 1966), The Greatest Jazz Concert in the World (1967), Easy As Pie - live at the Left Bank Jazz Society night at the Famous Ballroom in Baltimore, (1968), Body and Soul (1973), Zoot Suite (1973), Zoot Sims - Joe & Zoot & More (1973), the Gershwin Brothers (1975), Basie & Zoot (1975), Send in the Clowns If I`m Lucky (1977), For Lady Day (1978), Just Friends (1978), Zoot Sims in Copenhagen (1978), I Wish I Were Twins (1981), Art `n` Zoot (1981), Blues For Two (1982), Suddenly It`s Spring (1983), Quietly There (1984), Zoot Sims plays Johnny Mandel compositions. Sideman olarak: Pepper Adams ile, Encounter! (Prestige, 1968), Trigger Alpert ile, Trigger Happy! (Riverside, 1956), Chet Baker ile, Chet Baker & Strings (Columbia, 1954), Chet Baker Plays the Best of Lerner and Loewe (Riverside, 1959), Art Farmer ile, The Aztec Suite (United Artists, 1959), Curtis Fuller ile, South American Cookin` (Epic, 1961), Charles Mingus ile, The Complete Town Hall Concert (Blue Note, 1962 [1994]), Gerry Mulligan ile, Presenting the Gerry Mulligan Sextet (EmArcy, 1955), Mainstream of Jazz (EmArcy, 1956), Lalo Schifrin ve Bob Brookmeyer ile, Samba Para Dos (Verve, 1963), Sonny Stitt ile, Broadway Soul (Colpix, 1965), Sarah Vaughan ile, Vaughan and Violins (Mercury, 1958), The Duke Ellington Songbook, Vol. 1 (Pablo, 1979), Linger Awhile: Live at Newport and More (Pablo, 2000).

Kaydet

Paylaş

Konu veya sanatçıyla ilgili yayınlanmış benzer haberler

Jutta Hipp (Pianist)
Don Cherry (Trumpet)
Gigi Gryce (Alto Saxophone)
Bu bölümde yayınlanmış önceki yazılar
» Jutta Hipp (Pianist) » Bobby Durham (Drummer) » Chet Baker » Don Cherry (Trumpet) » Wynton Kelly (Piano) » Johnny Dyani (Bass) » Billy Hart (Drum) » Gigi Gryce (Alto Saxophone) » Michel Portal (Multireed) » Frank Melrose (Piano) » Geoffrey Keezer (Piano) » Paul Desmond (Alto Saxophone) » Serge Chaloff (Saxophone) » Ray Drummond (Bass) » Jimmy Knepper (Trombone) » Coleman Hawkins (Saxophone) » Roy Hargrove (Trumpet) » Palle Danielsson (Bass) » Anita O`Day (Vocal) » Kahil El`Zabar (Percussion) » Mel Tormé (Vocal) » Cat Anderson (Trumpet) » Babyface Willette (Organist) » Craig Harris (Trombone) » Elvin Jones (Drummer) » Wilbur Ware (Bassist) » Sonny Rollins (Saxophone) » Buddy (King) Bolden (Cornetist) » Art Pepper (Alto Saxophone) » Bennie Maupin (Multi Reedist) » Kenny Dorham (Trumpet) » John Coltrane (Saxophone) » Wayne Shorter (Saxophone) » Lex Hamphries (Drummer) » Jack Teagarden (Trombone) » Art Farmer (Trumpet) » Okay Temiz (Percussionist) » Albert `Tootie` Heath (Drummer) » Oscar Peterson (Pianist) » Duke Pearson (Pianist) » Cedar Walton (Pianist, Composer) » George Shearing (Pianist) » Russell Procope (Clarinet, Saxophone) » Arnett Cobb (Saxophone) » Jack DeJohnette (Drummer) » Benny Carter (Horns) » Rahsaan Roland Kirk (Horns) » Abbey Lincoln (Vocalist) » Louis Armstrong (Trumpet) » Tomasz Stanko (Trumpet) » Lester Young (Saxophone) » Mark Helias (Double Bass) » Lincoln Goines (Double Bass) » Don Pullen (Pianist) » Michel Petrucciani (Pianist) » Lou Levy (Pianist) » Barney Bigard (Klarnetist) » Art Tatum (Piyanist) » Howard McGhee (Trompetçi) » Lee Young (Davulcu) » Barney Wilen (Saxophone) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Roland Hanna > Herlin Riley > Clyde Lombardi > Lew Soloff » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Bobby Durham > Jutta Hipp > Bill Mays > Nelson Boyd > Eddie Locke » Ray Bryant (Pianist) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Donald Byrd > Ray Nance > McCoy Tyner > Dodo Marmarosa > Sonny Greer > Phineas Newborn, Jr. > Curtis Fuller » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Zoot Sims > Clifford Brown > Booker Ervin > Lou Donaldson > Phil Woods > Azar Lawrence » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Don Byas / Jesse Drakes / Sonny Criss / Odean Pope / Jimmy Heath / Warne Marsh / George Wallington » Thelonious Monk (Piyanist, Besteci) » Antonio Hart (Saxophone) » (Hazırlayan: Arto Peştemalcıgil) > Jack Costanzo / Shadow Wilson / Red Rodney / John Gilmore / Roy Campbell » Julian Cannonball Adderley (Alto Saxophone) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Mickey Roker / Bireli Lagrene / Lars Danielsson / Dave Bargeron / Max Kaminsky / Butch Warren » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Jim Beard / Sonny Sharrock / Kenny Drew » Bill Evans (Pianist) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Don Redman > Kevin Mahagony > Kenny Burrell > Elmer Crumbley > Billy Kilson > Charlie Shavers > Sonny Simmons » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Junior Cook > Richie Kamuca > Jon Faddis > Annie Ross > Charlie Persip > Dale Fielder > Nnenna Freelon » Eugene Wright > Albert `Tootie` Heath » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Red Garland > Sidney Bechet > Ellis Larkins > Jackie McLean > Kai Winding » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Charlie Irvis > Arthur Blythe > Red Nichols > Tania Maria > Pee Wee Hunt > Carla Bley » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Toots Thielemans > Percy Heath > Richard Groove Holmes > Jamie Merritt > Ron Carter » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Charles Mingus > Jimmie Noone > Joe Henderson > Earl Bostic > Jimmy Giufre > Connie Kay > Blossom Dearie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Richard Davis > Walt Dickerson > Buster Williams > Leon Parker > Lionell Hampton > Mundell Love » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Duke Jordan > Booker Little > Scott LaFaro > Gene Ramey > Stanley Turrentine > Gerry Mulligan > Freddie Hubbard » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Mart Riff Mole > Sir Charles Thompson > Roy Haynes > Shirley Scott > Charles Lloyd > Tommy Flanagan ve bizatihi Arto Peştemalcıgil > Nat King Cole » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Rene Thomas > Dave Pell > Dexter Gordon > Svend Asmussen > Mart Barrett > Eddie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Frank Butler > David Murray > Bobby Jaspar > Tadd Dameron > Rex Stewart > Johnny Carisi > Michel Legrand » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Tex Beneke > Wardell Gray > Stefano Di Batista > Nathan Davies > Bill Doggett > Buddy De Franco » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ronnie Scott > Jeannie Lee > Roy Eldridge > Bobby Hackett > Joe "Tricky Sam" Nanton > Stan Getz > Snooky Young > George Brunies > Norwood "Pony" Poindexter > Bill Evans » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Jason Moran > J.J. Johnson > Gary Burton > Julius Hemphill > Benny Golson > Stephane Grapelli > Henri Texier » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Gene Krupa > Aldo Romano > Big Sit Catlett > Al Foster > Horace Parlan > Jimi Cobb » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Heny "Red" Allen > Thurman Barker > Kenny Clarke > William Parker > Wilbur De Paris > Roland Shannon Jackson > Joe Pass » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Kid Ory > John Scofield > Bunk Johnson > Earl Hines > Danilo Perez > Lewis Nash » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > John Ore > Harold Land > Bob Brookmeyer > Larry Willis > Panama Francis > John Pattitucci > Chet Baker » Dave Brubeck (Piano) » Jimmy Lyons (Alto Saxophone) » Tommy Dorsey (Trombone, Big band) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Sam Jones > Hampton Hawes > Billy Bauer > Gus Johnson > Dolo Cooker > Roswell Rudd » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Diego Urcola > Arturo Sandoval > Howard Rumsey > Don Byron > Mugsy Spainer > Paul Bley > Khalil El`Zabar » Dizzy Gillespie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Palle Danielsson / Roy Hargrove / Cozy Cole / Anita O`Day / Alphonse Picou / Eddie Harris / Dizzy Gillespie » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Dave Holland / Phil Urso / Von Freeman / Steve Swallow / Jimmy Blanton / Sammy Price / Papa Jo Jones » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Fats Navarro / Sam Rivers / Gary Bartz / Bud Powell / Kenny Kirkland / David Kikoski / Oscar Pettiford » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > `Brother` Jack McDuff / Frank Socolow / Muhal Richard Abrams / Monica Zetterlund / Charles Thomas Potter / Ken Vandermark » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ernie Henry / Meade Lux Lewis / Albert Mangelsdorf / Charles `Buddy` Bolden / Sonny Rollins / Wilbur Ware / George Mraz » Charlie Parker (Alto Saxophone) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Martial Solal / Alphonso Trent / Clifford Jarvis » Harold "Doc" West (Drum) » Hank Jones (Pianist) » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Steve Lacy / Charles McPherson / Johnny Hodges / Joanne Brackeen / Edward Simon / Reggie Washington / Charlie Christian » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > René Utreger / Ben Riley / Mtutuzel Dudu Pakwana / Carmell Jones / Peter Ind / Sonny Clark / Don Patterson » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Frank Wright / Lee Morgan / Tomasz Stanko / Paul Gonsalves / Leroy Vinnegar / Alan Dawson / Sadik Hakim » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Ahmad Jamal / Rhoda Scott / Mike Maineiri / Eric Watson / Louie Bellson / Hank Mobley / Louis Thomas Jordan » Arto Peştemalcıgil ile HAPPY BIRTHDAY JAZZ > Joe Chambers / Reginald "Reggie" Workman / Elmo Hope / Pete Candoli / Julian Priester / Andrew Hill / Rashied Ali » Arto Peştemalcıgil ile Happy Birthday Jazz! > Ray Bauduc / Gaetano Lombardo / Eric Dolphy / Lalo Schifrin / Hermeto Pascoal / Milt Hinton / Frank Lowe
Bu içeriğe yapılan yorumlar
Bu içeriğe hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapabilirsiniz!
Reklam İçin Bize Yazın Bizi Arayın
0 216 385 4912
Cazkolik Shop Yeni
Albüm Bülten Üyeliği
Bizi Takip
Edin
Cazkolik.com • Türkiye’nin Caz Takvimi • Günün Albümü • Günün Parçası • Günün Müzisyeni • “Jazz”lı Gündem • Albüm Eleştirileri • Cazkolik Röportajları • Yerli Caz Albümleri Arşivi • Yerli Caz Müzisyenleri Arşivi Cazkolik Yazarları:
• Ali Haluk İmeryüz • Arto Peştemalcıgil • Ayşe Tütüncü • Beliz Hazan • Burak Sülünbaz • Cenk Akyol • Cenk Erdem • Deniz Türkoğlu • Emre Kartarı • Güç Başar Gülle • Güzin Yalın
 
• Levent Öget • Leyla Diana Gücük • Murat Ali Oral • Murat Beşer • Okan Aydın • Salim Zaimoğlu • Sami Kısaoğlu • Sevin Okyay • Tunçel Gülsoy • Turgay Yalçın • Zekeriya Şen
Radyo Cazkolik Servisleri: • Radyo Cazkolik Programları • Radyo Cazkolik Playlistleri • CazFM.com (Online stream radio)
Cazkolik.com bir Feridun Ertaşkan Rek. ve Tas. Hiz. Ltd. Şti. hizmetidir. | İletişim için: cazkolik@cazkolik.com | info@cazkolik.com | Tel: 0 216 385 4912

“Jazz, insan ruhunun zaferinin sembolüdür.” Archie Shepp

Advertisement